Oficios diarios
Aquí podrá escuchar los oficios diarios y ver la misa del día en directo y grabada en vídeo.
Escucha en directo
HORARIOS DE OFICIOS
Todos los oficios se cantan en latín y gregoriano. Todas las misas se celebran en la Forma Extraordinaria del Rito Romano, conocida como "San Pío V".
Horario para hoy y los días siguientes
Horario habitual
Semana
3 h 30 Maitines
6.00 Laudes
6.40 a.m. Misas leídas
7.45 horas Prima
9.30 h Tercia y MISA CONVENTUAL
12.15 h Sexta
14.15 h Nona
17 h 30 Vísperas
19.45 h Completas
Domingos y festivos
3 h 30 Maitines
6.00 Laudes
6.40 a.m. Misas leídas
8.00 horas Prima
8.30 Misa en la cripta
10.00 h. Tercia y MISSA CONVENTUAL
Misa de 11.45 h en la cripta (excepto el domingo de Pascua y el día de Navidad)
12.15 h Sexta
14.30 h Nona
17 h 30 Vísperas y Bendición
del Santísimo Sacramento
19.45 h Completas
NOËL
La tarde del 24 de diciembre: 20.45 h: Maitines solemnes 00:00: Misa del Gallo Navidad: 6.00 h: Laudes 6.40 h: Misa del alba 7.45 h: Prima 9.00: Misa leída en la cripta 10.00: Tercia y Misa Mayor 1 de enero
En la noche del 31 de diciembre al 1 de enero a las 0.00, Exposición del Santísimo Sacramento Acto de consagración del Año Nuevo, canto del Veni Creator seguido del canto de maitines solemnes. Semana Santa
DOMINGO DE RAMOS 10.00 h: Procesión del Domingo de Ramos seguida de misa con canto de la Pasión. SAN JUEVES 6.00: Oficio de Tinieblas, 17.00: Misa de Vísperas. SAN VIERNES 6.00: Oficio de Tinieblas, 15.00: Oficio de Adoración de la Cruz. SÁBADO SANTO 6.00: Oficio de Tinieblas, 17.30: Vísperas, 22.00: Vigilia Pascual. vigilia del sábado de pentecostés
16h30: Misa solemne de Vigilia, seguida de las primeras vísperas de Pentecostés. 15 DE AGOSTO
16h30: Vísperas, seguidas de la Procesión du Vœu de Louis XIII y Le Salut. |
ESCUCHA EN DIFERIDO
MISA DEL DÍA
PARA SEGUIR LOS OFFICIOS :
Texto latino-francés
Para consultar el texto completo (diario)
y traducción en
otras lenguas, consulte el
Elija Monástico - 1963 - Barroux
Laudes
Prima
Tercia
Sexta
Nona
Vísperas
Completas
"Sólo hay un problema en el mundo: dar a los hombres un sentido espiritual. Hacer llover sobre ellos algo que se parezca a un canto gregoriano". Saint-Exupéry
HORARIOS DE OFICIOS
Todos los oficios se cantan en latín y gregoriano. Todas las misas se celebran en la Forma Extraordinaria del Rito Romano, conocida como "San Pío V".
Horario para hoy y los días siguientes
Horario habitual
Semana
3 h 30 Maitines
6.00 Laudes
6.40 a.m. Misas leídas
7.45 horas Prima
9.30 h Tercia y GRAN MASA
12.15 h Sexta
14.15 h Nona
17 h 30 Vísperas
19.45 h Completas
Domingos y festivos
3 h 30 Maitines
6.00 Laudes
6.40 a.m. Misas leídas
8.00 horas Prima
8.30 Misa en la cripta
10,00 Tercero y GRAN MASA
11.45 Misa en la cripta
12.15 h Sexta
14.30 h Nona
17 h 30 Vísperas y Hi
19.45 h Completas
NOËL
La tarde del 24 de diciembre: 20.45 h: Maitines solemnes 00:00: Misa del Gallo Navidad: 6.00 h: Laudes 6.40 h: Misa del alba 7.45 h: Prima 9.00: Misa leída en la cripta 10.00: Tercia y Misa Mayor 1 de enero
En la noche del 31 de diciembre al 1 de enero a las 0.00, Exposición del Santísimo Sacramento Acto de consagración del Año Nuevo, canto del Veni Creator seguido del canto de maitines solemnes. Semana Santa
DOMINGO DE RAMOS 10.00 h: Procesión del Domingo de Ramos seguida de misa con canto de la Pasión. SAN JUEVES 6.00: Oficio de Tinieblas, 17.00: Misa de Vísperas. SAN VIERNES 6.00: Oficio de Tinieblas, 15.00: Oficio de Adoración de la Cruz. SÁBADO SANTO 6.00: Oficio de Tinieblas, 17.30: Vísperas, 22.00: Vigilia Pascual. vigilia del sábado de pentecostés
16h30: Misa solemne de Vigilia, seguida de las primeras vísperas de Pentecostés. 15 DE AGOSTO
16h30: Vísperas, seguidas de la Procesión du Vœu de Louis XIII y Le Salut. |
PARA SEGUIR LOS OFFICIOS :
Texto latino-francés
Prima
|
BONO DOMINGO
|
|
|
V. Deus, in adiutórium meum inténde. R. Dómine, ad adiuvándum me festína. * Glória Patri, et Fílio, et Spirítui Sancto. * Sicut erat in princípio, et nunc, et semper, et in sæcula sæculórum. Amén. * Allelúia. |
V. Dios, ayúdame. R. Apresúrate, Señor, a ayudarme. Gloria al Padre, al Hijo y al Espíritu Santo. Como era en el principio, es ahora y será siempre y por los siglos de los siglos. Amén. Aleluya. |
|
A partir de Septuagesima, sustituimos Allelúia por :
|
|
| Laus tibi, Dómine, Rex ætérnæ glóriæ. | Alabado seas, Señor, Rey de la gloria eterna. |
|
Himno
|
|
| Iam lucis orto sídere, Deum precémur súpplices, Ut in diúrnis áctibus Nos servet a nocéntibus. Línguam refrænans témperet, Ne litis horror ínsonet : Visum fovéndo cóntegat, Ne vanitátes háuriat. Sint pura cordis íntima, Absístat et vecórdia : Carnis terat supérbiam Potus cibíque párcitas. Ut cum dies abscésserit, Noctémque sors redúxerit, Mundi per abstinéntiam Ipsi canámus glóriam. Deo Patri sit glória, Eiúsque soli Fílio, Cum Spíritu Paráclito, Et nunc, et in perpetuum. Amén. |
El sol ya ha salido, Roguemos humildemente a nuestro Dios Así que en las acciones de hoy, Él nos preserva de todo mal; Que se digne templar nuestras lenguas, Contra la ruidosa discordia ; Eso, por su atenta mano, Él aleja nuestros ojos de las cosas vanas. Que el fondo de nuestros corazones sea puro, Que cese toda perturbación; Que muera el orgullo de la carne, La sobriedad de la mesa, Para que cuando caiga la noche Al anochecer, Mantenidos puros por nuestra abstinencia, Cantamos su gloria. Gloria a Dios Padre, Gloria a su Hijo único, Con el Espíritu consolador, Ahora y por toda la eternidad. Amén. |
|
Esta última estrofa puede variar según la fiesta y el tiempo litúrgico.
- Antífona limpia en los días de fiesta. - Servicio dominical: - durante el año : |
|
| Ant. Alelúia, † alelúia, alelúia. | Ant. Aleluya, aleluya, aleluya. |
|
- Servicio dominical:
- en Adviento, Septuagésima, Cuaresma y Pasión, antífona propiamente dicha.
- en tiempo pascual, antífona : |
|
| Hormiga. Alelúia, † alelúia, alelúia, alelúia. | Hormiga. Aleluya, aleluya, aleluya, aleluya. |
|
(1) Salmo 118
|
|
| Beáti immaculáti in via : * qui ámbulant in lege Dómini. Beáti, qui scrutántur testimónia eius : * in toto corde exquírunt eum. Non enim qui operántur iniquitátem, * in viis eius ambulavérunt. Tu mandásti * mandáta tua custodíri nimis. ¡Utinam dirigántur viæ meæ, * ad custodiéndas iustificatiónes tuas! Tunc non confúndar, * cum per-spéxero in ómnibus mandátis tuis. Confitébor tibi in directióne cordis : * in eo, quod dídici iudícia iustítiæ tuæ. Iustificatines tuas custódiam : * non me derelínquas usquequáque. Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto. Sicut erat in princípio, et nunc, et semper, * et in sæcula sæculórum. Amén. |
Bienaventurados los que son irreprensibles en sus caminos, los que andan en la ley del Señor. Bienaventurados los que estudian sus enseñanzas y le buscan de todo corazón. Porque los que cometen iniquidad no andan en sus caminos. Dios mío, tú has prescrito tus ordenanzas para que sean observadas con cuidado. ¡Que mis caminos sean dirigidos para que observe tus leyes! No me avergonzaré cuando vea todos tus mandamientos. Te doy gracias, en la rectitud de mi corazón, por haber aprendido los preceptos de tu justicia. Quiero cumplir tus leyes: no me abandones del todo. Gloria al Padre, al Hijo y al Espíritu Santo. Como era en el principio, es ahora y será siempre y por los siglos de los siglos. Amén. |
|
(2) Salmo 118
|
|
| In quo córrigit adulescéntior viam suam? * in custodiéndo sermónes tuos. In toto corde meo exquisívi te : * ne repéllas me a mandátis tuis. In corde meo abscóndi elóquia tua : * ut non peccem tibi. Benedíctus es, Dómine : * doce me iustificatiónes tuas. In lábiis meis * pronuntiávi ómnia iudícia oris tui. In via testimoniórum tuórum delectátus sum, * sicut in ómnibus divítiis. In mandátis tuis exercébor : * et considerábo vias tuas. In iustificatiónibus tuis meditábor : * non oblivíscar sermónes tuos. Glória Patri... |
¿Cómo hará el joven para enderezar su camino? Cumpliendo su palabra. Te busco con todo mi corazón; no permitas que me desvíe de tus mandamientos. Guardo tu palabra oculta en mi corazón, para no pecar contra ti. Bendito seas, Señor. Enséñame tus leyes. Mis labios disfrutan contando todos los preceptos de tu boca. Disfruto siguiendo sus enseñanzas, como si tuviera todos los tesoros. Quiero meditar en tus ordenanzas, mantener mis ojos en tus caminos. Me deleito en meditar tus leyes; nunca olvidaré tu palabra. Gloria al Padre... |
|
(3) Salmo 118
|
|
| Retríbue servo tuo, vivífica me: * et custódiam sermónes tuos. Revéla óculos meos : * et considerábo mirabília de lege tua. Incola ego sum in terra : * non abscóndas a me mandáta tua. Concupívit ánima mea desideráre iustificatiónes tuas, * in omni témpore. Increpásti supérbos : * maledícti, qui declínant a mandátis tuis. Aufer a me oppróbrium et contémptum : * quia testimónia tua exquisívi. Etenim sedérunt príncipes, et advérsum me loquebántur : * servus autem tuus exercebátur in iustificatiónibus tuis. Nam et testimónia tua meditátio mea est : * et consílium meum iustificatiónes tuæ. Glória Patri... |
Deja que tu siervo viva para cumplir tu palabra. Abre mis ojos, para que pueda contemplar las maravillas de tu ley. Soy extranjero en la tierra: no me ocultes tus mandamientos. Mi alma se consume cada día con el deseo de conocer tus leyes. Tú castigas a los soberbios y maldices a los que se apartan de tus mandamientos. Aparta de mí el oprobio y el desprecio, porque cumplo fielmente tus preceptos. Que los príncipes se reúnan y hablen contra mí: tu siervo sólo se ocupa de meditar tus leyes. Sí, tus enseñanzas son mi delicia; tus preceptos son mis consejeros. Gloria al Padre... |
|
(4) Salmo 118
|
|
| Adhæsit paviménto ánima mea : * vivífica me secúndum verbum tuum. Vias meas enuntiávi, et exaudísti me : * doce me iustificatiónes tuas. Viam iustificatiónum tuárum ínstrue me : * et exercébor in mirabílibus tuis. Dormitávit ánima mea præ tædio : * confírma me in verbis tuis. Viam iniquitátis ámove a me : * et de lege tua miserére mei. Viam veritátis elégi : * iudícia tua non sum oblítus. Adhæsi testimóniis tuis, Dómine : * noli me confúndere. Viam mandatórum tuórum cucúrri, * cum dilatásti cor meum. Glória Patri... |
Mi alma está aplastada contra el suelo: devuélveme la vida, conforme a tu palabra. Te he contado mis caminos y me has respondido: enséñame tus preceptos. Hazme comprender el camino de tus mandamientos; quiero meditar en tus maravillas. Mi alma está entumecida por el dolor: fortaléceme con tu palabra. Aparta de mí el camino de la mentira, y dame la gracia de ser fiel a tu ley. He elegido el camino de la verdad; tus preceptos están siempre ante mis ojos. Me he atenido a tus enseñanzas; ¡Señor, no permitas que me confunda! Quiero correr por el camino de tus mandamientos, porque tú ensanchas mi corazón. Gloria al Padre... |
|
- En los días de fiesta, repetimos nuestra propia antífona.
Servicio dominical: - durante el año : |
|
| Hormiga. Allelúia, allelúia, allelúia. | Ant. Aleluya, aleluya, aleluya. |
|
Servicio dominical:
- En Adviento, Septuagésima, Cuaresma y Pasión, se repite la antífona propia.
- en tiempo pascual : |
|
| Hormiga. Alelúia, alelúia, alelúia, alelúia. | Hormiga. Aleluya, aleluya, aleluya, aleluya. |
|
Capítulo
I Tim 1:17
|
|
| Regi sæculórum immortáli et invisíbili, † soli Deo honor et glória * in sæcula sæculórum. Amén. R. Deo grátias. |
Al Rey de los siglos, inmortal e invisible, sólo a Dios sea el honor y la gloria por los siglos de los siglos. Amén. R. Demos gracias a Dios. |
|
V. Exsúrge, Christe, ádiuva nos (T. P. Allelúia.) R. Et líbera nos propter nomen tuum. (T. P. Allelúia.) |
V. Levántate, Cristo, ayúdanos (T. P. Aleluya). R. Y líbranos por amor de tu nombre (T. P. Aleluya). |
|
V. Kyrie, eléison. R. Christe, eléison. Kyrie, eléison. Pater noster... |
V. ¡Señor, ten piedad! R. ¡Cristo, ten piedad! ¡Señor, ten piedad! Padre nuestro... |
|
luego baja, hasta :
|
|
|
V. Et ne nos indúcas in tentatiónem. R. Sed líbera nos a malo. |
V. Y no nos dejes sucumbir a la tentación. R. Pero líbranos del mal. |
|
V. Dóminus vobíscum. R. Et cum spíritu tuo. Orémus. |
V. Que el Señor esté con vosotros. R. Y con tu mente. Recemos. |
| Dómine, Deus omnípotens, qui ad princípium huius diéi nos perveníre fecísti : † tua nos hódie salva virtúte ; * ut in hac die ad nullum declinémus peccátum, sed semper ad tuam iustítiam faciéndam nostra procédant elóquia, dirigántur cogitatiónes et ópera. Per Dóminum nostrum Iesum Christum Fílium tuum, † qui tecum vivit et regnat in unitáte Spíritus Sancti, Deus, * per ómnia sæcula sæculórum. R. Amén. |
Oh Señor, Dios todopoderoso, que nos has traído al comienzo de este día, sálvanos hoy con tu poder, para que durante este día no nos dejemos llevar por ningún pecado, sino que nuestras palabras, nuestros pensamientos y nuestras obras se encaminen siempre al cumplimiento de tu justicia. Por nuestro Señor Jesucristo, tu Hijo, que vive y reina contigo, Dios, en la unidad del Espíritu Santo, por los siglos de los siglos. R. Amén. |
|
V. Dóminus vobíscum. R. Et cum spíritu tuo. V. Benedicámus Dómino. R. Deo grátias. |
V. Que el Señor esté con vosotros. R. Y con tu mente. V. Bendice al Señor. R. Demos gracias a Dios. |
|
Oraciones por los difuntos
|
|
A continuación, el lector anuncia los nombres de los fallecidos, si los hay, que se recuerdan en ese día, y añade:
|
|
| Commemorátio ómnium fratrum, familiárium Ordinis nostri, atque benefactórum nostrórum. | Recordemos a todos nuestros hermanos, a los miembros de nuestra Orden y a nuestros bienhechores. |
|
V. Requiéscant en pace. R. Amén. |
V. Que descansen en paz. R. Amén. |
| De profúndis clamávi ad te, Dómine : * Dómine, exáudi vocem meam : Fiant aures tuæ intendéntes, * in vocem deprecatiónis meæ. Si iniquitátes observáveris, Dómine : * Dómine, quis sustinébit? Quia apud te propitiátio est : * et propter legem tuam sustínui te, Dómine. Sustínuit ánima mea in verbo eius : * sperávit ánima mea in Dómino. A custódia matutína usque ad noctem : * speret Israel in Dómino. Quia apud Dóminum misericórdia : * et copiósa apud eum redémptio. Et ipse rédimet Israel, * ex ómnibus iniquitátibus eius. Réquiem ætérnam * dona eis, Dómine. Et lux perpétua * lúceat eis. |
Desde las profundidades del abismo clamo a ti, Señor. Señor, escucha mi voz; ¡Que tus oídos estén atentos a los acentos de mi oración! Si prestas atención a la iniquidad, oh Señor, ¿quién podrá estar delante de ti, oh Señor? Pero contigo está el perdón, y por tu ley te espero, Señor; Mi alma espera, confiada en tu palabra; mi alma ha puesto su esperanza en el Señor. Desde la vigilia de la mañana hasta la noche, ¡que Israel espere en el Señor! Porque con el Señor hay misericordia, con él hay abundante liberación. Redimirá a Israel de todas sus iniquidades. Dales el descanso eterno, Señor. Y que la luz perpetua brille sobre ellos. |
|
V. A porta ínferi. R. Erue, Dómine, ánimas eórum. |
V. Las puertas del infierno. R. Aparta sus almas, Señor. |
|
V. Requiéscant en pace. R. Amén. |
V. Que descansen en paz. R. Amén. |
|
PRIMA DEL LUNES
|
|
|
V. Deus, in adiutórium meum inténde. R. Dómine, ad adiuvándum me festína. * Glória Patri, et Fílio, et Spirítui Sancto. * Sicut erat in princípio, et nunc, et semper, et in sæcula sæculórum. Amén. * Allelúia. |
V. Dios, ayúdame. R. Apresúrate, Señor, a ayudarme. Gloria al Padre, al Hijo y al Espíritu Santo. Como era en el principio, así es ahora y así será siempre. Amén. Aleluya. |
|
A partir de Septuagesima, el Allelúia se sustituye por :
|
|
| Laus tibi, Dómine, Rex ætérnæ glóriæ. | Alabado seas, Señor, Rey de la gloria eterna. |
|
Himno
|
|
| Iam lucis orto sídere, Deum precémur súpplices Ut in diúrnis áctibus Nos servet a nocéntibus. Línguam refrænans témperet, Ne litis horror ínsonet : Visum fovéndo cóntegat, Ne vanitátes háuriat. Sint pura cordis íntima, Absístat et vecórdia : Carnis terat supérbiam Potus cibíque párcitas. Ut cum dies abscésserit, Noctémque sors redúxerit, Mundi per abstinéntiam Ipsi canámus glóriam. Deo Patri sit glória, Eiúsque soli Fílio, Cum Spíritu Paráclito, Et nunc, et in perpetuum. Amén. |
El sol ya ha salido, Roguemos humildemente a nuestro Dios Así que en las acciones de hoy, Él nos preserva de todo mal; Que se digne templar nuestras lenguas, Contra la ruidosa discordia ; Eso, por su atenta mano, Él aleja nuestros ojos de las cosas vanas. Que el fondo de nuestros corazones sea puro, Que cese toda perturbación; Que muera el orgullo de la carne, La sobriedad de la mesa, Para que cuando caiga la noche Al anochecer, Mantenidos puros por nuestra abstinencia, Cantamos su gloria. Gloria a Dios Padre, Gloria a su Hijo único, Con el Espíritu consolador, Amén. |
|
Esta última estrofa puede variar según la fiesta y el tiempo litúrgico.
|
|
- Fiestas: antífona propia.
- En el servicio festivo : - durante el año : |
|
| Ant. Servíte Dómino † in timóre, et exsultáte ei cum tremóre. | Ant. Sirve al Señor con temor te, y alégrate con temblor. |
|
- en el tiempo de Adviento, antífona propiamente dicha.
- en Cuaresma, a partir del lunes siguiente al 1er El domingo: |
|
| Ant. Vivo ego, † dicit Dóminus ; nolo mortem peccatóris, sed ut magis convertátur, et vivat. | Ant. Vivo yo, dice el Señor, que no quiero que muera el pecador, sino que se convierta y viva. |
|
(Lunes Santo, antífona propia.)
- en tiempo pascual, antífona : |
|
| Hormiga. Alelúia, † alelúia, alelúia, alelúia. | Ant. Aleluya, aleluya, aleluya, aleluya |
|
Salmo 1
|
|
| Beátus vir, qui non ábiit in consílio impiórum, † et in via peccatórum non stetit, * et in cáthedra pestiléntiæ non sedit : Sed in lege Dómini volúntas eius, * et in lege eius meditábitur die ac nocte. Et erit tamquam lignum, quod plantátum est secus decúrsus aquárum, * quod fructum suum dabit in témpore suo : Et fólium eius non défluet : * et ómnia quæcúmque fáciet, prosperabúntur. Non sic ímpii, non sic : * sed tamquam pulvis, quem próicit ventus a fácie terræ. Ideo non resúrgent ímpii in iudício : * neque peccatóres in concílio iustórum. Quóniam novit Dóminus viam iustórum : * et iter impiórum períbit. Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto. Sicut erat in princípio, et nunc, et semper, * et in sæcula sæculórum. Amén. |
Dichoso el hombre que no sigue el consejo de los impíos, que no se interpone en el camino de los pecadores y que no se sienta en el púlpito apestoso de los libertinos; Pero, ¿quién tiene su corazón puesto en la ley del Señor, y medita en ella día y noche? Es como un árbol plantado junto a un arroyo, que da fruto a su tiempo, Y cuyo follaje no cae: todo lo que hace tiene éxito. Pero no es así con los impíos; no, ése no es su destino. Son como el polvo que el viento levanta de la faz de la tierra. Por eso los impíos no estarán en el día del juicio, ni los pecadores en la congregación de los justos. Porque el Señor conoce el camino de los justos, pero el camino de los impíos conduce a la perdición. Gloria al Padre, al Hijo y al Espíritu Santo. Como era en el principio, es ahora y será siempre y por los siglos de los siglos. Amén. |
|
Salmo 2
|
|
| Quare fremuérunt gentes, * et pópuli meditáti sunt inánia? Astitérunt reges terræ, et príncipes convenérunt in unum * advérsus Dóminum, et advérsus Christum eius. Dirumpámus víncula eórum : * et proiciámus a nobis iugum ipsórum. Qui hábitat in cælis, irridébit eos : * et Dóminus subsannábit eos. Tunc loquétur ad eos in ira sua, * et in furóre suo conturbábit eos : Ego autem constitútus sum Rex ab eo super Sion montem sanctum eius, * prædicans præcéptum eius : Dóminus dixit ad me : * Fílius meus es tu, ego hódie génui te. Póstula a me, et dabo tibi gentes hereditátem tuam, * et possessiónem tuam términos terræ. Reges eos in virga férrea, * et tamquam vas fíguli confrínges eos. Et nunc, reges, intellégite : * erudímini, qui iudicátis terram. Servíte Dómino in timóre : * et exsultáte ei cum tremóre. Apprehéndite disciplínam, nequándo irascátur Dóminus, * et pereátis de via iusta. Cum exárserit in brevi ira eius, * beáti omnes qui confídunt in eo. Glória Patri... |
¿Por qué tiemblan las naciones y los pueblos planean planes vanos? Los reyes de la tierra se han levantado y los príncipes han tomado consejo contra el Señor y contra su Cristo. Rompamos sus cadenas", dicen, "arranquemos su yugo". El que está sentado en el cielo se ríe de ellos; el Señor se burla de su locura. Entonces les hablará en su ira, los aterrorizará en su furor. "Me ha hecho rey sobre Sión, su monte santo, y quiero proclamar su decreto. El Señor me dijo: Tú eres mi Hijo; hoy te he engendrado. Pídeme, y te daré por heredad las naciones, y por dominio tuyo los confines de la tierra. Los gobernarás con cetro de hierro y los quebrarás como vasija de barro". Y ahora, oh reyes, sed sabios; aprended, jueces de la tierra. Servid al Señor con temor, y alegraos en él con temblor. Aferraos a su ley, no sea que el Señor se enoje y perezcáis del camino recto, Cuando se enciende su ira. Bienaventurados los que confían en él. Gloria al Padre... |
|
Salmo 6
|
|
| Dómine, ne in furóre tuo árguas me, * neque in ira tua corrípias me. Miserére mei, Dómine, quóniam infírmus sum : * sana me, Dómine, quóniam conturbáta sunt ossa mea. Et ánima mea turbáta est valde : * sed tu, Dómine, úsquequo ? Convértere, Dómine, et éripe ánimam meam : * salvum me fac propter misericórdiam tuam. Quóniam non est in morte qui memor sit tui : * in inférno autem quis confitébitur tibi ? Laborávi in gémitu meo, † lavábo per síngulas noctes lectum meum : * lácrimis meis stratum meum rigábo. Turbátus est a furóre óculus meus : * inveterávi inter omnes inimícos meos. Discédite a me, omnes, qui operámini iniquitátem : * quóniam exaudívit Dóminus vocem fletus mei. Exaudívit Dóminus deprecatiónem meam, * Dóminus oratiónem meam suscépit. Erubéscant, et conturbéntur veheménter omnes inimíci mei: * convertántur et erubéscant valde velóciter. Glória Patri... |
Señor, no me castigues en tu cólera ni me castigues en tu ira. Ten piedad de mí, Señor, que estoy sin fuerzas; sáname, Señor, que mis huesos tiemblan. Mi alma está en gran apuro, y tú, Señor, ¿hasta cuándo...? Vuelve, Señor, y libra mi alma; sálvame por tu misericordia. Porque los que mueren ya no se acuerdan de ti; ¿quién cantará tus alabanzas en el Seol? Estoy agotada de gemir; cada noche baño mi cama con mis lágrimas, riego mi cama con mis lágrimas. Mis ojos se consumen de dolor, mis facciones se desvanecen entre todos los enemigos que me asedian. Apartaos de mí todos los malhechores, porque el Señor ha oído la voz de mis lágrimas; El Señor ha escuchado mi súplica; el Señor ha aceptado mi oración. ¡Que todos mis enemigos queden confundidos y aterrorizados! ¡Que retrocedan y de repente se cubran de vergüenza! Gloria al Padre... |
|
- Fiestas: antífona propia.
- En el servicio festivo : durante el año : |
|
| Ant. Servíte Dómino in timóre, et exsultáte ei cum tremóre. | Ant. Servid al Señor con temor y alegraos con temblor. |
|
- en el tiempo de Adviento, antífona propiamente dicha.
- en Cuaresma, a partir del lunes siguiente al 1er El domingo: |
|
| Ant. Vivo ego, dicit Dóminus ; nolo mortem peccatóris, sed ut magis convertátur, et vivat. | Ant. Vivo yo, dice el Señor, que no quiero que muera el pecador, sino que se convierta y viva. |
|
(Lunes Santo, antífona propia.)
- en tiempo pascual : |
|
| Hormiga. Alelúia, alelúia, alelúia, alelúia. | Hormiga. Aleluya, aleluya, aleluya, aleluya. |
|
Capítulo
I Tim 1:17
|
|
| Regi sæculórum immortáli et invisíbili, † soli Deo honor et glória * in sæcula sæculórum. Amén. R. Deo grátias. |
Al Rey de los siglos, inmortal e invisible, sólo a Dios sea el honor y la gloria por los siglos de los siglos. Amén. R. Demos gracias a Dios. |
|
V. Exsúrge, Christe, ádiuva nos (T. P. Allelúia.) R. Et líbera nos propter nomen tuum. (T. P. Allelúia.) |
V. Levántate, Cristo, ayúdanos (T. P. Aleluya). R. Y líbranos por amor de tu nombre (T. P. Aleluya). |
|
V. Kyrie, eléison. R. Christe, eléison. Kyrie, eléison. Pater noster... |
V. ¡Señor, ten piedad! R. ¡Cristo, ten piedad! ¡Señor, ten piedad! Padre nuestro... |
|
luego baja, hasta :
|
|
|
V. Et ne nos indúcas in tentatiónem. R. Sed líbera nos a malo. |
V. Y no nos dejes sucumbir a la tentación. R. Pero líbranos del mal. |
|
V. Dóminus vobíscum. R. Et cum spíritu tuo. Orémus. |
V. Que el Señor esté con vosotros. R. Y con tu mente. Recemos. |
| Dómine, Deus omnípotens, qui ad princípium huius diéi nos perveníre fecísti : † tua nos hódie salva virtúte ; * ut in hac die ad nullum declinémus peccátum, sed semper ad tuam iustítiam faciéndam nostra procédant elóquia, dirigántur cogitatiónes et ópera. Per Dóminum nostrum Iesum Christum Fílium tuum, † qui tecum vivit et regnat in unitáte Spíritus Sancti, Deus, * per ómnia sæcula sæculórum. R. Amén. |
Oh Señor, Dios todopoderoso, que nos has traído al comienzo de este día, sálvanos hoy con tu poder, para que durante este día no nos dejemos llevar por ningún pecado, sino que nuestras palabras, nuestros pensamientos y nuestras obras se encaminen siempre al cumplimiento de tu justicia. Por nuestro Señor Jesucristo, tu Hijo, que vive y reina contigo, Dios, en la unidad del Espíritu Santo, por los siglos de los siglos. R. Amén. |
|
V. Dóminus vobíscum. R. Et cum spíritu tuo. V. Benedicámus Dómino. R. Deo grátias. |
V. Que el Señor esté con vosotros. R. Y con tu mente. V. Bendice al Señor. R. Demos gracias a Dios. |
|
Oraciones por los difuntos
|
|
A continuación, el lector anuncia los nombres de los fallecidos, si los hay, que se recuerdan en ese día, y añade:
|
|
| Commemorátio ómnium fratrum, familiárium Ordinis nostri, atque benefactórum nostrórum. | Recordemos a todos nuestros hermanos, a los miembros de nuestra Orden y a nuestros bienhechores. |
|
V. Requiéscant en pace. R. Amén. |
V. Que descansen en paz. R. Amén. |
| De profúndis clamávi ad te, Dómine : * Dómine, exáudi vocem meam : Fiant aures tuæ intendéntes, * in vocem deprecatiónis meæ. Si iniquitátes observáveris, Dómine : * Dómine, quis sustinébit? Quia apud te propitiátio est : * et propter legem tuam sustínui te, Dómine. Sustínuit ánima mea in verbo eius : * sperávit ánima mea in Dómino. A custódia matutína usque ad noctem : * speret Israel in Dómino. Quia apud Dóminum misericórdia : * et copiósa apud eum redémptio. Et ipse rédimet Israel, * ex ómnibus iniquitátibus eius. Réquiem ætérnam * dona eis, Dómine. Et lux perpétua * lúceat eis. |
Desde las profundidades del abismo clamo a ti, Señor. Señor, escucha mi voz; ¡Que tus oídos estén atentos a los acentos de mi oración! Si prestas atención a la iniquidad, oh Señor, ¿quién podrá estar delante de ti, oh Señor? Pero contigo está el perdón, y por tu ley te espero, Señor; Mi alma espera, confiada en tu palabra; mi alma ha puesto su esperanza en el Señor. Desde la vigilia de la mañana hasta la noche, ¡que Israel espere en el Señor! Porque con el Señor hay misericordia, con él hay abundante liberación. Redimirá a Israel de todas sus iniquidades. Dales el descanso eterno, Señor. Y que la luz perpetua brille sobre ellos. |
|
V. A porta ínferi. R. Erue, Dómine, ánimas eórum. |
V. Las puertas del infierno. R. Aparta sus almas, Señor. |
|
V. Requiéscant en pace. R. Amén. |
V. Que descansen en paz. R. Amén. |
|
PRIMA DEL MARTES
|
|
|
V. Deus, in adiutórium meum inténde. R. Dómine, ad adiuvándum me festína. * Glória Patri, et Fílio, et Spirítui Sancto. * Sicut erat in princípio, et nunc, et semper, et in sæcula sæculórum. Amén. * Allelúia. |
V. Dios, ayúdame. R. Apresúrate, Señor, a ayudarme. Gloria al Padre, al Hijo y al Espíritu Santo. Como era en el principio, así es ahora y así será siempre. Amén. Aleluya. |
|
A partir de Septuagesima, el Allelúia se sustituye por :
|
|
| Laus tibi, Dómine, Rex ætérnæ glóriæ. | Alabado seas, Señor, Rey de la gloria eterna. |
|
Himno
|
|
| Iam lucis orto sídere, Deum precémur súpplices Ut in diúrnis áctibus Nos servet a nocéntibus. Línguam refrænans témperet, Ne litis horror ínsonet : Visum fovéndo cóntegat, Ne vanitátes háuriat. Sint pura cordis íntima, Absístat et vecórdia : Carnis terat supérbiam Potus cibíque párcitas. Ut cum dies abscésserit, Noctémque sors redúxerit, Mundi per abstinéntiam Ipsi canámus glóriam. Deo Patri sit glória, Eiúsque soli Fílio, Cum Spíritu Paráclito, Et nunc, et in perpetuum. Amén. |
El sol ya ha salido, Roguemos humildemente a nuestro Dios Así que en las acciones de hoy, Él nos preserva de todo mal; Que se digne templar nuestras lenguas, Contra la ruidosa discordia ; Eso, por su atenta mano, Él aleja nuestros ojos de las cosas vanas. Que el fondo de nuestros corazones sea puro, Que cese toda perturbación; Que muera el orgullo de la carne, La sobriedad de la mesa, Para que cuando caiga la noche Al anochecer, Mantenidos puros por nuestra abstinencia, Cantamos su gloria. Gloria a Dios Padre, Gloria a su Hijo único, Con el Espíritu consolador, Amén. |
|
Esta última estrofa puede variar según la fiesta y el tiempo litúrgico.
|
|
- Fiestas: antífona propia.
- En el servicio festivo : - durante el año : |
|
| Ant. Deus, iudex iustus, † fortis et longánimis : numquid irascétur per síngulos dies? | Ant. Dios es juez justo, fuerte y paciente: ¿durará para siempre su ira? |
|
- en el tiempo de Adviento, antífona propiamente dicha.
- en Cuaresma, a partir del lunes siguiente al 1er El domingo: |
|
| Ant. Vivo ego, † dicit Dóminus ; nolo mortem peccatóris, sed ut magis convertátur, et vivat. | Ant. Vivo yo, dice el Señor, que no quiero que muera el pecador, sino que se convierta y viva. |
|
(Lunes Santo, antífona propia.)
- en tiempo pascual, antífona : |
|
| Hormiga. Alelúia, † alelúia, alelúia, alelúia. | Ant. Aleluya, aleluya, aleluya, aleluya |
|
Salmo 7
|
|
| Dómine, Deus meus, in te sperávi : * salvum me fac ex ómnibus persequéntibus me, et líbera me. Nequándo rápiat ut leo ánimam meam, * dum non est qui rédimat, neque qui salvum fáciat. Dómine, Deus meus, si feci istud, * si est iníquitas in mánibus meis : Si réddidi retribuéntibus mihi mala, * décidam mérito ab inimícis meis inánis. Persequátur inimícus ánimam meam, † et comprehéndat, et concúlcet in terra vitam meam, * et glóriam meam in púlverem dedúcat. Exsúrge, Dómine, in ira tua : * et exaltáre in fínibus inimicórum meórum. Et exsúrge, Dómine, Deus meus, in præcépto quod mandásti : * et synagóga populórum circúmdabit te. Et propter hanc in altum regrédere : * Dóminus iúdicat pópulos. Iúdica me, Dómine, secúndum iustítiam meam, * et secúndum innocéntiam meam super me. Consumétur nequítia peccatórum, et díriges iustum, * scrutans corda et renes, Deus. Iustum adiutórium meum a Dómino, * qui salvos facit rectos corde. Deus iudex iustus, fortis, et pátiens : * numquid iráscitur per síngulos dies? Nisi convérsí fuéritis, gládium suum vibrábit : * arcum suum teténdit, et parávit illum. Et in eo parávit vasa mortis : * sagíttas suas ardéntibus effécit. Ecce partúriit iniustítiam : * concépit dolórem, et péperit iniquitátem. Lacum apéruit, et effódit eum :* et íncidit in fóveam quam fecit. Convertétur dolor eius in caput eius : * et in vérticem ipsíus iníquitas eius descéndet. Confitébor Dómino secúndum iustítiam eius : * et psallam nómini Dómini altíssimi. Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto. Sicut erat in princípio, et nunc, et semper, * et in sæcula sæculórum. Amén. |
Señor Dios mío, en ti pongo mi esperanza; sálvame de todos los que me persiguen y líbrame. No permitas que mi enemigo, como un león, me arrebate la vida, mientras no tengo quien me defienda y me salve. Señor, Dios mío, si he hecho esto, si hay iniquidad en mis manos, Si he hecho mal a los que me lo han hecho a mí, que caiga impotente ante mis enemigos: me lo he merecido. Que mi enemigo me persiga y me derribe; ¡que pisotee mi vida hasta el suelo y arrastre mi gloria hasta el polvo! Levántate, Señor, en tu ira; aparece en tu majestad en medio de mis enemigos; Levántate en mi favor, Señor Dios mío, tú que me ordenaste observar la justicia. La asamblea de los pueblos te rodea; Por ella, sube a tu alto trono. El Señor juzga a los pueblos: Hazme justicia, Señor, según mi derecho y mi inocencia. Entonces se acabará la maldad de los pecadores, y guiarás al justo en sus caminos, oh Dios, que escudriñas los corazones y las mentes. La ayuda que busco vendrá del Señor, que salva a los rectos de corazón. Dios es un juez justo, fuerte y paciente: ¿su ira duraría para siempre? Pero si no te conviertes, levantará su espada; inclinará su arco y lo ajustará; Dispone golpes mortales, flechas que llevan la llama. El impío está en trabajo de iniquidad; ha concebido maldad, da a luz iniquidad. Abre una fosa y cava, y cae en la fosa que estaba cavando. El mal que haya hecho volverá sobre su cabeza, y su iniquidad volverá sobre su frente. Alabaré al Señor por su justicia; cantaré alabanzas al nombre del Señor Altísimo. Gloria al Padre, al Hijo y al Espíritu Santo. Como era en el principio, es ahora y será siempre y por los siglos de los siglos. Amén. |
|
Salmo 8
|
|
| ¡Dómine, Dóminus noster, * quam admirábile est nomen tuum in univérsa terra! Quóniam eleváta est magnificéntia tua, * super cælos. Ex ore infántium et lacténtium perfecísti laudem propter inimícos tuos, * ut déstruas inimícum et ultórem. Quóniam vidébo cælos tuos, ópera digitórum tuórum : * lunam et stellas, quæ tu fundásti. Quid est homo, quod memor es eius ? * aut fílius hóminis, quóniam vísitas eum ? Minuísti eum paulo minus ab Angelis, † glória et honóre coronásti eum : * et constituísti eum super ópera mánuum tuárum. Omnia subiecísti sub pédibus eius, † oves et boves univérsas :* ínsuper et pécora campi : Vólucres cæli, et pisces maris, * qui perámbulant sémitas maris. ¡Dómine, Dóminus noster, * quam admirábile est nomen tuum in univérsa terra! Glória Patri... |
Señor, nuestro soberano Maestro, ¡qué admirable es tu nombre en todo el mundo! Tu gloria brilla en lo alto. De la boca de los niños y de los que maman habéis preparado alabanzas para vosotros mismos, para confundir a vuestros enemigos, para hacer callar a los impíos y a los blasfemos. Cuando contemplo tus cielos, obra de tus manos, la luna y las estrellas que has creado, grito: ¿Qué es el hombre, para que te acuerdes de él, y el hijo del hombre, para que lo visites? Lo hiciste un poco inferior a los ángeles; lo coronaste de gloria y honor; le diste dominio sobre las obras de tus manos, Todo lo has puesto bajo sus pies: las ovejas, los bueyes y las bestias del campo, Las aves del cielo y los peces del mar, que recorren los senderos del océano. Señor, nuestro soberano Maestro, ¡qué admirable es tu nombre en todo el mundo! Gloria al Padre... |
|
Salmo 9 (1)
|
|
| Confitébor tibi, Dómine, in toto corde meo : * narrábo ómnia mirabília tua. Lætábor et exsultábo in te : * psallam nómini tuo, Altíssime. In converténdo inimícum meum retrórsum : * infirmabúntur, et períbunt a fácie tua. Quóniam fecísti iudícium meum et causam meam : * sedísti super thronum, qui iúdicas iustítiam. Increpásti gentes, et périit ímpius : * nomen eórum delésti in ætérnum, et in sæculum sæculi. Inimíci defecérunt frámeæ in finem : * et civitátes eórum destruxísti : Périit memória eórum cum sónitu : * et Dóminus in ætérnum pérmanet. Parávit in iudício thronum suum: † et ipse iudicábit orbem terræ in æquitáte, * iudicábit pópulos in iustítia. Et factus est Dóminus refúgium páuperi : * adiútor in opportunitátibus, in tribulatióne. Et sperent in te qui novérunt nomen tuum : * quóniam non dereliquísti quæréntes te, Dómine. Psállite Dómino, qui hábitat in Sion : * annuntiáte inter gentes stúdia eius : Quóniam requírens sánguinem eórum recordátus est : * non est oblítus clamórem páuperum. Miserére mei, Dómine : * vide humilitátem meam de inimícis meis. Qui exáltas me de portis mortis, * ut annúntiem omnes laudatiónes tuas in portis fíliæ Sion. Exsultábo in salutári tuo : * infíxæ sunt gentes in intéritu, quem fecérunt : In láqueo isto, quem abscondérunt, * comprehénsus est pes eórum. Cognoscétur Dóminus iudícia fáciens : * in opéribus mánuum suárum comprehénsus est peccátor. Convertántur peccatóres in inférnum, * omnes gentes quæ obliviscúntur Deum. Quóniam non in finem oblívio erit páuperis : * patiéntia páuperum non períbit in finem. Exsúrge, Dómine, non confortétur homo : * iudicéntur gentes in conspéctu tuo. Constítue, Dómine, legislatórem super eos : * ut sciant gentes quóniam hómines sunt. Glória Patri... |
Te alabaré, Señor, con todo mi corazón; contaré todas tus maravillas. Me alegraré y gozaré en ti; cantaré alabanzas a tu nombre, oh Altísimo. Has hecho retroceder a mis enemigos; se han vuelto impotentes, han perecido ante ti. Me has hecho justicia, has ganado mi caso. Te sientas en tu trono, tú que juzgas con justicia, Has castigado a las naciones, y los impíos han perecido; has borrado su nombre para siempre jamás. Las espadas del enemigo han quedado impotentes para siempre; has destruido sus ciudades. Y el recuerdo de ellos se hace añicos. Pero el Señor permanece para siempre. Ha establecido su trono para juzgar; juzga al mundo con equidad, juzga a los pueblos con justicia. El Señor es un refugio para los pobres, una ayuda en tiempos de angustia. Deja que los que conocen tu nombre esperen en ti, porque tú, Señor, no abandonas a los que te buscan. Cantad al Señor, que habita en Sión; proclamad sus designios entre las naciones. Porque el que pide por la sangre derramada se ha acordado de sus siervos; no ha olvidado el clamor de los afligidos: Ten compasión de mí -decían-; mira cómo me afligen mis enemigos, Tú que me sacas de las puertas de la muerte, para que proclame todas tus alabanzas a las puertas de la hija de Sión. Me alegraré por la salvación que me has dado. Las naciones han caído en el hoyo que cavaron; Se les engancharon los pies en el cordón que escondían. El Señor se ha dado a conocer en sus juicios; en la obra de sus manos se ha enredado el impío. Los pecadores deben volver al Seol, junto con todas las naciones que se olvidan de Dios. Porque no siempre se olvida a los desgraciados, y la espera de los afligidos no perece para siempre. Levántate, Señor; ¡que el hombre vea su debilidad! ¡Que las naciones sean juzgadas ante tu rostro! Señor, dales un amo, para que la gente sepa que son hombres. Gloria al Padre... |
|
- Fiestas: antífona propia.
- En el servicio festivo : durante el año : |
|
| Ant. Deus, iudex iustus, fortis et longánimis : numquid irascétur per síngulos dies ? | Ant. Dios es juez justo, fuerte y paciente: ¿durará para siempre su ira? |
|
- en el tiempo de Adviento, antífona propiamente dicha.
- en Cuaresma, a partir del lunes siguiente al 1er El domingo: |
|
| Ant. Vivo ego, dicit Dóminus ; nolo mortem peccatóris, sed ut magis convertátur, et vivat. | Ant. Vivo yo, dice el Señor, que no quiero que muera el pecador, sino que se convierta y viva. |
|
(Lunes Santo, antífona propia.)
- en tiempo pascual : |
|
| Hormiga. Alelúia, alelúia, alelúia, alelúia. | Hormiga. Aleluya, aleluya, aleluya, aleluya. |
|
Capítulo
I Tim 1:17
|
|
| Regi sæculórum immortáli et invisíbili, † soli Deo honor et glória * in sæcula sæculórum. Amén. R. Deo grátias. |
Al Rey de los siglos, inmortal e invisible, sólo a Dios sea el honor y la gloria por los siglos de los siglos. Amén. R. Demos gracias a Dios. |
|
V. Exsúrge, Christe, ádiuva nos (T. P. Allelúia.) R. Et líbera nos propter nomen tuum. (T. P. Allelúia.) |
V. Levántate, Cristo, ayúdanos (T. P. Aleluya). R. Y líbranos por amor de tu nombre (T. P. Aleluya). |
|
V. Kyrie, eléison. R. Christe, eléison. Kyrie, eléison. Pater noster... |
V. ¡Señor, ten piedad! R. ¡Cristo, ten piedad! ¡Señor, ten piedad! Padre nuestro... |
|
luego baja, hasta :
|
|
|
V. Et ne nos indúcas in tentatiónem. R. Sed líbera nos a malo. |
V. Y no nos dejes sucumbir a la tentación. R. Pero líbranos del mal. |
|
V. Dóminus vobíscum. R. Et cum spíritu tuo. Orémus. |
V. Que el Señor esté con vosotros. R. Y con tu mente. Recemos. |
| Dómine, Deus omnípotens, qui ad princípium huius diéi nos perveníre fecísti : † tua nos hódie salva virtúte ; * ut in hac die ad nullum declinémus peccátum, sed semper ad tuam iustítiam faciéndam nostra procédant elóquia, dirigántur cogitatiónes et ópera. Per Dóminum nostrum Iesum Christum Fílium tuum, † qui tecum vivit et regnat in unitáte Spíritus Sancti, Deus, * per ómnia sæcula sæculórum. R. Amén. |
Oh Señor, Dios todopoderoso, que nos has traído al comienzo de este día, sálvanos hoy con tu poder, para que durante este día no nos dejemos llevar por ningún pecado, sino que nuestras palabras, nuestros pensamientos y nuestras obras se encaminen siempre al cumplimiento de tu justicia. Por nuestro Señor Jesucristo, tu Hijo, que vive y reina contigo, Dios, en la unidad del Espíritu Santo, por los siglos de los siglos. R. Amén. |
|
V. Dóminus vobíscum. R. Et cum spíritu tuo. V. Benedicámus Dómino. R. Deo grátias. |
V. Que el Señor esté con vosotros. R. Y con tu mente. V. Bendice al Señor. R. Demos gracias a Dios. |
|
Oraciones por los difuntos
|
|
A continuación, el lector anuncia los nombres de los fallecidos, si los hay, que se recuerdan en ese día, y añade:
|
|
| Commemorátio ómnium fratrum, familiárium Ordinis nostri, atque benefactórum nostrórum. | Recordemos a todos nuestros hermanos, a los miembros de nuestra Orden y a nuestros bienhechores. |
|
V. Requiéscant en pace. R. Amén. |
V. Que descansen en paz. R. Amén. |
| De profúndis clamávi ad te, Dómine : * Dómine, exáudi vocem meam : Fiant aures tuæ intendéntes, * in vocem deprecatiónis meæ. Si iniquitátes observáveris, Dómine : * Dómine, quis sustinébit? Quia apud te propitiátio est : * et propter legem tuam sustínui te, Dómine. Sustínuit ánima mea in verbo eius : * sperávit ánima mea in Dómino. A custódia matutína usque ad noctem : * speret Israel in Dómino. Quia apud Dóminum misericórdia : * et copiósa apud eum redémptio. Et ipse rédimet Israel, * ex ómnibus iniquitátibus eius. Réquiem ætérnam * dona eis, Dómine. Et lux perpétua * lúceat eis. |
Desde las profundidades del abismo clamo a ti, Señor. Señor, escucha mi voz; ¡Que tus oídos estén atentos a los acentos de mi oración! Si prestas atención a la iniquidad, oh Señor, ¿quién podrá estar delante de ti, oh Señor? Pero contigo está el perdón, y por tu ley te espero, Señor; Mi alma espera, confiada en tu palabra; mi alma ha puesto su esperanza en el Señor. Desde la vigilia de la mañana hasta la noche, ¡que Israel espere en el Señor! Porque con el Señor hay misericordia, con él hay abundante liberación. Redimirá a Israel de todas sus iniquidades. Dales el descanso eterno, Señor. Y que la luz perpetua brille sobre ellos. |
|
V. A porta ínferi. R. Erue, Dómine, ánimas eórum. |
V. Las puertas del infierno. R. Aparta sus almas, Señor. |
|
V. Requiéscant en pace. R. Amén. |
V. Que descansen en paz. R. Amén. |
|
PRIMA DEL MIÉRCOLES
|
|
|
V. Deus, in adiutórium meum inténde. R. Dómine, ad adiuvándum me festína. * Glória Patri, et Fílio, et Spirítui Sancto. * Sicut erat in princípio, et nunc, et semper, et in sæcula sæculórum. Amén. * Allelúia. |
V. Dios, ayúdame. R. Apresúrate, Señor, a ayudarme. Gloria al Padre, al Hijo y al Espíritu Santo. Como era en el principio, así es ahora y así será siempre. Amén. Aleluya. |
|
A partir de Septuagesima, el Allelúia se sustituye por :
|
|
| Laus tibi, Dómine, Rex ætérnæ glóriæ. | Alabado seas, Señor, Rey de la gloria eterna. |
|
Himno
|
|
| Iam lucis orto sídere, Deum precémur súpplices Ut in diúrnis áctibus Nos servet a nocéntibus. Línguam refrænans témperet, Ne litis horror ínsonet : Visum fovéndo cóntegat, Ne vanitátes háuriat. Sint pura cordis íntima, Absístat et vecórdia : Carnis terat supérbiam Potus cibíque párcitas. Ut cum dies abscésserit, Noctémque sors redúxerit, Mundi per abstinéntiam Ipsi canámus glóriam. Deo Patri sit glória, Eiúsque soli Fílio, Cum Spíritu Paráclito, Et nunc, et in perpetuum. Amén. |
El sol ya ha salido, Roguemos humildemente a nuestro Dios Así que en las acciones de hoy, Él nos preserva de todo mal; Que se digne templar nuestras lenguas, Contra la ruidosa discordia ; Eso, por su atenta mano, Él aleja nuestros ojos de las cosas vanas. Que el fondo de nuestros corazones sea puro, Que cese toda perturbación; Que muera el orgullo de la carne, La sobriedad de la mesa, Para que cuando caiga la noche Al anochecer, Mantenidos puros por nuestra abstinencia, Cantamos su gloria. Gloria a Dios Padre, Gloria a su Hijo único, Con el Espíritu consolador, Amén. |
|
Esta última estrofa puede variar según la fiesta y el tiempo litúrgico.
|
|
- Fiestas: antífona propia.
- En el servicio festivo : - durante el año : |
|
| Ant. Exsúrge, Dómine, † non præváleat homo. | Ant. Levántate, Señor, no permitas que el hombre tenga la sartén por el mango. |
|
- en el tiempo de Adviento, antífona propiamente dicha.
- en Cuaresma, a partir del lunes siguiente al 1er El domingo: |
|
| Ant. Vivo ego, † dicit Dóminus ; nolo mortem peccatóris, sed ut magis convertátur, et vivat. | Ant. Vivo yo, dice el Señor, que no quiero que muera el pecador, sino que se convierta y viva. |
|
(Lunes Santo, antífona propia.)
- en tiempo pascual, antífona : |
|
| Hormiga. Alelúia, † alelúia, alelúia, alelúia. | Ant. Aleluya, aleluya, aleluya, aleluya |
|
Salmo 9 (2)
|
|
| Ut quid, Dómine, recessísti longe, * déspicis in opportunitátibus, in tribulatióne? Dum supérbit ímpius, incénditur pauper : * comprehendúntur in consíliis quibus cógitant. Quóniam laudátur peccátor in desidériis ánimæ suæ : * et iníquus benedícitur. Exacerbávit Dóminum peccátor, * secúndum multitúdinem iræ suæ non quæret. Non est Deus in conspéctu eius : * inquinátæ sunt viæ illíus in omni témpore. Auferúntur iudícia tua a fácie eius : * ómnium inimicórum suórum dominábitur. Dixit enim in corde suo: * Non movébor a generatióne in generatiónem sine malo. Cuius maledictióne os plenum est, et amaritúdine, et dolo : * sub lingua eius labor et dolor. Sedet in insídiis cum divítibus in occúltis, * ut interfíciat innocéntem. Oculi eius in páuperem respíciunt : * insidiátur in abscóndito, quasi leo in spelúnca sua. Insidiátur ut rápiat páuperem :* rápere páuperem, dum áttrahit eum. In láqueo suo humiliábit eum :* inclinábit se, et cadet, cum dominátus fúerit páuperum. Dixit enim in corde suo: Oblítus est Deus, * avértit fáciem suam, ne vídeat in finem. Exsúrge, Dómine Deus, exaltétur manus tua : * ne obliviscáris páuperum : Propter quid irritávit ímpius Deum? * dixit enim in corde suo: Non requíret. Vides quóniam tu labórem et dolórem consíderas : * ut tradas eos in manus tuas. Tibi derelíctus est pauper : * órphano tu eris adiútor. Cóntere brácchium peccatóris et malígni : * quærétur peccátum illíus, et non inveniétur. Dóminus regnábit in ætérnum, et in sæculum sæculi : * períbitis, gentes, de terra illíus. Desidérium páuperum exaudívit Dóminus : * præparatiónem cordis eórum audívit auris tua. Iudicáre pupíllo et húmili, * ut non appónat ultra magnificáre se homo super terram. Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto. Sicut erat in princípio, et nunc, et semper, * et in sæcula sæculórum. Amén. |
¿Por qué, Señor, te mantienes alejado? ¿Por qué desdeñas ayudarnos en el tiempo de la tribulación? Mientras los malvados se jactan, los desdichados se consumen; quedan atrapados en los designios de los malvados. El pecador se gloría de sus deseos perversos, y el malvado se felicita de su éxito. El pecador enfurece cada vez más al Señor; en su furia ciega, no tiene en cuenta nada; Dios nunca está presente en su mente. Sus caminos están siempre llenos de inmundicia; Mira de reojo tus juicios; trata a todos sus enemigos como déspotas. Decía en su corazón: "Jamás seré sacudido; estoy a salvo para siempre. Su boca está llena de maldiciones, amargura y engaño; bajo su lengua hay tristeza y dolor. Junto con los poderosos, tiende emboscadas en lugares cubiertos para asesinar a los inocentes; Sus ojos observan al hombre indefenso. Acecha en la espesura, como un león en su guarida; Está al acecho para sorprender a los pobres, para atraparlos atrayéndolos. Cuando el desgraciado está en su red, lo insulta, se lanza sobre él, lo derriba y lo pisotea. Porque decía en su corazón: "Dios olvida; aparta su rostro para no ver jamás". Levántate, pues, Señor Dios; extiende tu mano; ¡no olvides al afligido! ¿Por qué te desafió el impío? Porque dijo en su corazón: "Dios no te castigará. Sin embargo, tú lo has visto; pues prestas atención al dolor y al sufrimiento de tus siervos, de modo que defiendes su causa. Los desafortunados se abandonan a ti; tú ayudas al huérfano. Rompe el brazo del hombre pecador y malvado; buscarán su pecado y ya no lo encontrarán. El Señor reina por los siglos de los siglos: las naciones seréis cortadas de su tierra. El Señor ha concedido el deseo de los afligidos; su oído ha escuchado el deseo de sus corazones. Hará justicia al huérfano y al oprimido, para que el hombre de la tierra deje de envanecerse. Gloria al Padre, al Hijo y al Espíritu Santo. Como era en el principio, es ahora y será siempre y por los siglos de los siglos. Amén. |
|
Salmo 10
|
|
| In Dómino confído : † quómodo dícitis ánimæ meæ : * Tránsmigra in montem sicut passer? Quóniam ecce peccatóres intendérunt arcum, † paravérunt sagíttas suas in pháretra, * ut sagíttent in obscúro rectos corde. Quóniam quæ perfecísti, destruxérunt : * iustus autem quid fecit ? Dóminus in templo sancto suo,* Dóminus in cælo sedes eius : Oculi eius in páuperem respíciunt : * pálpebræ eius intérrogant fílios hóminum. Dóminus intérrogat iustum et ímpium : * qui autem díligit iniquitátem, odit ánimam suam. Pluet super peccatóres láqueos : * ignis, et sulphur, et spíritus procellárum, pars cálicis eórum. Quóniam iustus Dóminus, et iustítias diléxit : * æquitátem vidit vultus eius. Glória Patri... |
He puesto mi confianza en Dios, así que ¿por qué me dices: "Huye a las montañas como un tímido gorrión? Porque los pecadores han doblado sus arcos y ensartado sus flechas para disparar a los rectos en la oscuridad. Han anulado las leyes establecidas: ¿qué pueden hacer los justos? El Señor está en su santo templo, el Señor tiene su trono en el cielo. Sus ojos miran a los pobres, sus párpados sondean a los hijos de los hombres. El Señor escudriña al justo y al impío; pero el que ama la iniquidad es enemigo de su propia alma. Hará llover sobre los pecadores lazos; fuego, azufre y viento abrasador serán su porción. Porque el Señor es justo y ama la justicia; su mirada se complace en los rectos. Gloria al Padre... |
|
Salmo 11
|
|
| Salvum me fac, Dómine, quóniam defécit sanctus : * quóniam diminútæ sunt veritátes a fíliis hóminum. Vana locúti sunt unusquísque ad próximum suum : * lábia dolósa, in corde et corde locúti sunt. Dispérdat Dóminus univérsa lábia dolósa, * et linguam magníloquam. Qui dixérunt : Linguam nostram magnificábimus, † lábia nostra a nobis sunt, * quis noster Dóminus est ? Propter misériam ínopum, et gémitum páuperum, * nunc exsúrgam, dicit Dóminus, Ponam in salutári : * fiduciáliter agam in eo. Elóquia Dómini, elóquia casta : * argéntum igne examinátum, probátum terræ, purgátum séptuplum. Tu, Dómine, servábis nos : et custódies nos * a generatióne hac in ætérnum. In circúitu ímpii ámbulant : * secúndum altitúdinem tuam multiplicásti fílios hóminum. Glória Patri... |
Sálvame, Señor, porque ya no hay santo, porque la verdad se ha debilitado entre los hijos de los hombres. Se engañan unos a otros con mentiras, hablan con labios traicioneros y doble corazón. Que el Señor corte todos esos labios traicioneros, esas lenguas que hablan con palabrotas, Todos esos hombres que dicen: "Somos poderosos con nuestra lengua; nuestros labios sólo dependen de nosotros: ¿quién será nuestro amo?". "A causa de la miseria de los oprimidos y del gemido de los pobres, ahora me levantaré, dice el Señor; Les traeré la salvación y haré esta obra con todo mi poder. Las palabras del Señor son puras; es plata probada en el fuego, sin escoria, siete veces en el crisol. Tú, Señor, nos guardarás y preservarás de esta generación para siempre; Porque los impíos extienden su insolencia por todas partes, y en el fondo de tus planes permites que crezca el número de estos hijos de los hombres. Gloria al Padre... |
|
- Fiestas: antífona propia.
- En el servicio festivo : durante el año : |
|
| Ant. Exsúrge, Dómine, non præváleat homo. | Ant. Levántate, Señor, no permitas que el hombre tenga la sartén por el mango. |
|
- en el tiempo de Adviento, antífona propiamente dicha.
- en Cuaresma, a partir del lunes siguiente al 1er El domingo: |
|
| Ant. Vivo ego, dicit Dóminus ; nolo mortem peccatóris, sed ut magis convertátur, et vivat. | Ant. Vivo yo, dice el Señor, que no quiero que muera el pecador, sino que se convierta y viva. |
|
(Lunes Santo, antífona propia.)
- en tiempo pascual : |
|
| Hormiga. Alelúia, alelúia, alelúia, alelúia. | Hormiga. Aleluya, aleluya, aleluya, aleluya. |
|
Capítulo
I Tim 1:17
|
|
| Regi sæculórum immortáli et invisíbili, † soli Deo honor et glória * in sæcula sæculórum. Amén. R. Deo grátias. |
Al Rey de los siglos, inmortal e invisible, sólo a Dios sea el honor y la gloria por los siglos de los siglos. Amén. R. Demos gracias a Dios. |
|
V. Exsúrge, Christe, ádiuva nos (T. P. Allelúia.) R. Et líbera nos propter nomen tuum. (T. P. Allelúia.) |
V. Levántate, Cristo, ayúdanos (T. P. Aleluya). R. Y líbranos por amor de tu nombre (T. P. Aleluya). |
|
V. Kyrie, eléison. R. Christe, eléison. Kyrie, eléison. Pater noster... |
V. ¡Señor, ten piedad! R. ¡Cristo, ten piedad! ¡Señor, ten piedad! Padre nuestro... |
|
luego baja, hasta :
|
|
|
V. Et ne nos indúcas in tentatiónem. R. Sed líbera nos a malo. |
V. Y no nos dejes sucumbir a la tentación. R. Pero líbranos del mal. |
|
V. Dóminus vobíscum. R. Et cum spíritu tuo. Orémus. |
V. Que el Señor esté con vosotros. R. Y con tu mente. Recemos. |
| Dómine, Deus omnípotens, qui ad princípium huius diéi nos perveníre fecísti : † tua nos hódie salva virtúte ; * ut in hac die ad nullum declinémus peccátum, sed semper ad tuam iustítiam faciéndam nostra procédant elóquia, dirigántur cogitatiónes et ópera. Per Dóminum nostrum Iesum Christum Fílium tuum, † qui tecum vivit et regnat in unitáte Spíritus Sancti, Deus, * per ómnia sæcula sæculórum. R. Amén. |
Oh Señor, Dios todopoderoso, que nos has traído al comienzo de este día, sálvanos hoy con tu poder, para que durante este día no nos dejemos llevar por ningún pecado, sino que nuestras palabras, nuestros pensamientos y nuestras obras se encaminen siempre al cumplimiento de tu justicia. Por nuestro Señor Jesucristo, tu Hijo, que vive y reina contigo, Dios, en la unidad del Espíritu Santo, por los siglos de los siglos. R. Amén. |
|
V. Dóminus vobíscum. R. Et cum spíritu tuo. V. Benedicámus Dómino. R. Deo grátias. |
V. Que el Señor esté con vosotros. R. Y con tu mente. V. Bendice al Señor. R. Demos gracias a Dios. |
|
Oraciones por los difuntos
|
|
A continuación, el lector anuncia los nombres de los fallecidos, si los hay, que se recuerdan en ese día, y añade:
|
|
| Commemorátio ómnium fratrum, familiárium Ordinis nostri, atque benefactórum nostrórum. | Recordemos a todos nuestros hermanos, a los miembros de nuestra Orden y a nuestros bienhechores. |
|
V. Requiéscant en pace. R. Amén. |
V. Que descansen en paz. R. Amén. |
| De profúndis clamávi ad te, Dómine : * Dómine, exáudi vocem meam : Fiant aures tuæ intendéntes, * in vocem deprecatiónis meæ. Si iniquitátes observáveris, Dómine : * Dómine, quis sustinébit? Quia apud te propitiátio est : * et propter legem tuam sustínui te, Dómine. Sustínuit ánima mea in verbo eius : * sperávit ánima mea in Dómino. A custódia matutína usque ad noctem : * speret Israel in Dómino. Quia apud Dóminum misericórdia : * et copiósa apud eum redémptio. Et ipse rédimet Israel, * ex ómnibus iniquitátibus eius. Réquiem ætérnam * dona eis, Dómine. Et lux perpétua * lúceat eis. |
Desde las profundidades del abismo clamo a ti, Señor. Señor, escucha mi voz; ¡Que tus oídos estén atentos a los acentos de mi oración! Si prestas atención a la iniquidad, oh Señor, ¿quién podrá estar delante de ti, oh Señor? Pero contigo está el perdón, y por tu ley te espero, Señor; Mi alma espera, confiada en tu palabra; mi alma ha puesto su esperanza en el Señor. Desde la vigilia de la mañana hasta la noche, ¡que Israel espere en el Señor! Porque con el Señor hay misericordia, con él hay abundante liberación. Redimirá a Israel de todas sus iniquidades. Dales el descanso eterno, Señor. Y que la luz perpetua brille sobre ellos. |
|
V. A porta ínferi. R. Erue, Dómine, ánimas eórum. |
V. Las puertas del infierno. R. Aparta sus almas, Señor. |
|
V. Requiéscant en pace. R. Amén. |
V. Que descansen en paz. R. Amén. |
|
BONO JUEVES
|
|
|
V. Deus, in adiutórium meum inténde. R. Dómine, ad adiuvándum me festína. * Glória Patri, et Fílio, et Spirítui Sancto. * Sicut erat in princípio, et nunc, et semper, et in sæcula sæculórum. Amén. * Allelúia. |
V. Dios, ayúdame. R. Apresúrate, Señor, a ayudarme. Gloria al Padre, al Hijo y al Espíritu Santo. Como era en el principio, así es ahora y así será siempre. Amén. Aleluya. |
|
A partir de Septuagesima, el Allelúia se sustituye por :
|
|
| Laus tibi, Dómine, Rex ætérnæ glóriæ. | Alabado seas, Señor, Rey de la gloria eterna. |
|
Himno
|
|
| Iam lucis orto sídere, Deum precémur súpplices Ut in diúrnis áctibus Nos servet a nocéntibus. Línguam refrænans témperet, Ne litis horror ínsonet : Visum fovéndo cóntegat, Ne vanitátes háuriat. Sint pura cordis íntima, Absístat et vecórdia : Carnis terat supérbiam Potus cibíque párcitas. Ut cum dies abscésserit, Noctémque sors redúxerit, Mundi per abstinéntiam Ipsi canámus glóriam. Deo Patri sit glória, Eiúsque soli Fílio, Cum Spíritu Paráclito, Et nunc, et in perpetuum. Amén. |
El sol ya ha salido, Roguemos humildemente a nuestro Dios Así que en las acciones de hoy, Él nos preserva de todo mal; Que se digne templar nuestras lenguas, Contra la ruidosa discordia ; Eso, por su atenta mano, Él aleja nuestros ojos de las cosas vanas. Que el fondo de nuestros corazones sea puro, Que cese toda perturbación; Que muera el orgullo de la carne, La sobriedad de la mesa, Para que cuando caiga la noche Al anochecer, Mantenidos puros por nuestra abstinencia, Cantamos su gloria. Gloria a Dios Padre, Gloria a su Hijo único, Con el Espíritu consolador, Amén. |
|
Esta última estrofa puede variar según la fiesta y el tiempo litúrgico.
|
|
- Fiestas: antífona propia.
- En el servicio festivo : - durante el año : |
|
| Ant. Cantábo Dómino, † qui bona tríbuit mihi. | Ant. Cantaré al Señor que me concede tanto bien. |
|
- en el tiempo de Adviento, antífona propiamente dicha.
- en Cuaresma, a partir del lunes siguiente al 1er El domingo: |
|
| Ant. Vivo ego, † dicit Dóminus ; nolo mortem peccatóris, sed ut magis convertátur, et vivat. | Ant. Vivo yo, dice el Señor, que no quiero que muera el pecador, sino que se convierta y viva. |
|
(Lunes Santo, antífona propia.)
- en tiempo pascual, antífona : |
|
| Hormiga. Alelúia, † alelúia, alelúia, alelúia. | Ant. Aleluya, aleluya, aleluya, aleluya |
|
Salmo 12
|
|
| Usquequo, Dómine, obliviscéris me in finem? * Usquequo avértis fáciem tuam a me? Quámdiu ponam consília in ánima mea, * dolórem in corde meo per diem? Usquequo exaltábitur inimícus meus super me? * Respice, et exáudi me, Dómine, Deus meus. Illúmina óculos meos, ne unquam obdórmiam in morte : * nequándo dicat inimícus meus: Præválui advérsus eum. Qui tríbulant me, exsultábunt si motus fúero. * Ego autem in misericórdia tua sperávi ; Exsultábit cor meum in salutárí tuo. † Cantábo Dómino, qui bona tríbuit mihi: * et psallam nómini Dómini altíssimi. Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto. Sicut erat in princípio, et nunc, et semper, * et in sæcula sæculórum. Amén. |
Señor, ¿hasta cuándo me atarás para siempre? ¿Hasta cuándo apartarás de mí tu rostro? ¿Hasta cuándo mi alma inquieta hará planes, y la pena llenará mi corazón cada día? ¿Hasta cuándo se levantará mi enemigo contra mí? Mira y escúchame, Señor, Dios mío. Da luz a mis ojos, para que no duerma en la muerte; para que mi enemigo no diga: "¡Lo he vencido! Y que mis adversarios no triunfen al verme tambalear. En cuanto a mí, espero en tu misericordia; Mi corazón se alegrará por tu salvación. Cantaré alabanzas al Señor por el bien que me ha hecho, y alabaré el nombre del Señor Altísimo. Gloria al Padre, al Hijo y al Espíritu Santo. Como era en el principio, es ahora y será siempre y por los siglos de los siglos. Amén. |
|
Salmo 13
|
|
| Dixit insípiens in corde suo: * Non est Deus. Corrúpti sunt, et abominábiles facti sunt in stúdiis suis : * non est qui fáciat bonum, non est usque ad unum. Dóminus de cælo prospéxit super fílios hóminum, * ut vídeat, si est intéllegens aut requírens Deum. Omnes declinavérunt, simul inútiles facti sunt : * non est qui fáciat bonum, non est usque ad unum. Nonne cognóscent omnes, qui operántur iniquitátem, * qui devvorant plebem meam sicut escam panis? Dóminum non invocavérunt ; * illic trepidavérunt timóre, ubi non erat timor, Quóniam Dóminus in generatióne iusta est. † Consílium ínopis confudístis : * Quóniam Dóminus spes eius est. Quis dabit ex Sion salutáre Israel? Cum avérterit Dóminus captivitátem plebis suæ, * exsultábit Iacob, et lætábitur Israel. Glória Patri... |
El necio ha dicho en su corazón: "¡Dios no existe!". Los hombres se han corrompido y son abominables en su conducta; no hay nadie que haga el bien, ni siquiera uno. El Señor mira desde el cielo a los hijos de los hombres para ver si alguno tiene entendimiento y busca a Dios. Todos se han extraviado, todos son vanos; no hay quien haga el bien, ni siquiera uno. ¿Han perdido tanto el juicio estos obradores de iniquidad, que devoran a mi pueblo como quien devora un trozo de pan? Nunca invocarán al Señor; temblarán de miedo de repente, justo cuando no hay nada que temer; Porque el Señor está con la raza de los justos. Vosotros, impíos, habéis intentado avergonzar al pobre de su propósito; es en vano, porque el Señor es su refugio. ¡Ah, que la salvación de Israel venga de Sión! Cuando el Señor ponga fin a la aflicción de su pueblo, Jacob se alegrará e Israel se regocijará. Gloria al Padre... |
|
Salmo 14
|
|
| Dómine, quis habitábit in ta- bernáculo tuo ? * aut quis requiéscet in monte sancto tuo ? Qui ingréditur sine mácula, * et operátur iustítiam : Qui lóquitur veritátem in corde suo, * qui non egit dolum in lingua sua : Nec fecit próximo suo malum,* et oppróbrium non accépit advérsus próximos suos. Ad níhilum dedúctus est in conspéctu eius malígnus : * timéntes autem Dóminum gloríficat : Qui iurat próximo suo, et non décipit, † qui pecúniam suam non dedit ad usúram, * et múnera super innocéntem non accépit. Qui facit hæc, * non movébitur in ætérnum. Glória Patri... |
Señor, ¿quién habitará en tu tabernáculo y descansará en tu monte santo? El que camina en la inocencia y practica la justicia ; El que dice la verdad en su corazón, y no es engañoso en sus palabras; El que no hace daño a su prójimo y se niega a escuchar el insulto con el que quieren mancharlo; Aquel ante quien los malvados no son tenidos en cuenta, pero que honra a los que temen al Señor; El que hace juramento a su hermano y no le engaña; el que no da su dinero a usura, y no acepta dádiva contra el inocente. Nada puede sacudir a un hombre que se comporta así. Gloria al Padre... |
|
- Fiestas: antífona propia.
- En el servicio festivo : durante el año : |
|
| Ant. Cantábo Dómino, qui bona tríbuit mihi. | Ant. Cantaré al Señor que me concede tanto bien. |
|
- en el tiempo de Adviento, antífona propiamente dicha.
- en Cuaresma, a partir del lunes siguiente al 1er El domingo: |
|
| Ant. Vivo ego, dicit Dóminus ; nolo mortem peccatóris, sed ut magis convertátur, et vivat. | Ant. No quiero que el pecador muera, sino que se convierta y viva. </td |
|
(Lunes Santo, antífona propia.)
- en tiempo pascual : |
|
| Hormiga. Alelúia, alelúia, alelúia, alelúia. | Hormiga. Aleluya, aleluya, aleluya, aleluya. |
|
Capítulo
I Tim 1:17
|
|
| Regi sæculórum immortáli et invisíbili, † soli Deo honor et glória * in sæcula sæculórum. Amén. R. Deo grátias. |
Al Rey de los siglos, inmortal e invisible, sólo a Dios sea el honor y la gloria por los siglos de los siglos. Amén. R. Demos gracias a Dios. |
|
V. Exsúrge, Christe, ádiuva nos (T. P. Allelúia.) R. Et líbera nos propter nomen tuum. (T. P. Allelúia.) |
V. Levántate, Cristo, ayúdanos (T. P. Aleluya). R. Y líbranos por amor de tu nombre (T. P. Aleluya). |
|
V. Kyrie, eléison. R. Christe, eléison. Kyrie, eléison. Pater noster... |
V. ¡Señor, ten piedad! R. ¡Cristo, ten piedad! ¡Señor, ten piedad! Padre nuestro... |
|
luego baja, hasta :
|
|
|
V. Et ne nos indúcas in tentatiónem. R. Sed líbera nos a malo. |
V. Y no nos dejes sucumbir a la tentación. R. Pero líbranos del mal. |
|
V. Dóminus vobíscum. R. Et cum spíritu tuo. Orémus. |
V. Que el Señor esté con vosotros. R. Y con tu mente. Recemos. |
| Dómine, Deus omnípotens, qui ad princípium huius diéi nos perveníre fecísti : † tua nos hódie salva virtúte ; * ut in hac die ad nullum declinémus peccátum, sed semper ad tuam iustítiam faciéndam nostra procédant elóquia, dirigántur cogitatiónes et ópera. Per Dóminum nostrum Iesum Christum Fílium tuum, † qui tecum vivit et regnat in unitáte Spíritus Sancti, Deus, * per ómnia sæcula sæculórum. R. Amén. |
Oh Señor, Dios todopoderoso, que nos has traído al comienzo de este día, sálvanos hoy con tu poder, para que durante este día no nos dejemos llevar por ningún pecado, sino que nuestras palabras, nuestros pensamientos y nuestras obras se encaminen siempre al cumplimiento de tu justicia. Por nuestro Señor Jesucristo, tu Hijo, que vive y reina contigo, Dios, en la unidad del Espíritu Santo, por los siglos de los siglos. R. Amén. |
|
V. Dóminus vobíscum. R. Et cum spíritu tuo. V. Benedicámus Dómino. R. Deo grátias. |
V. Que el Señor esté con vosotros. R. Y con tu mente. V. Bendice al Señor. R. Demos gracias a Dios. |
|
Oraciones por los difuntos
|
|
A continuación, el lector anuncia los nombres de los fallecidos, si los hay, que se recuerdan en ese día, y añade:
|
|
| Commemorátio ómnium fratrum, familiárium Ordinis nostri, atque benefactórum nostrórum. | Recordemos a todos nuestros hermanos, a los miembros de nuestra Orden y a nuestros bienhechores. |
|
V. Requiéscant en pace. R. Amén. |
V. Que descansen en paz. R. Amén. |
| De profúndis clamávi ad te, Dómine : * Dómine, exáudi vocem meam : Fiant aures tuæ intendéntes, * in vocem deprecatiónis meæ. Si iniquitátes observáveris, Dómine : * Dómine, quis sustinébit? Quia apud te propitiátio est : * et propter legem tuam sustínui te, Dómine. Sustínuit ánima mea in verbo eius : * sperávit ánima mea in Dómino. A custódia matutína usque ad noctem : * speret Israel in Dómino. Quia apud Dóminum misericórdia : * et copiósa apud eum redémptio. Et ipse rédimet Israel, * ex ómnibus iniquitátibus eius. Réquiem ætérnam * dona eis, Dómine. Et lux perpétua * lúceat eis. |
Desde las profundidades del abismo clamo a ti, Señor. Señor, escucha mi voz; ¡Que tus oídos estén atentos a los acentos de mi oración! Si prestas atención a la iniquidad, oh Señor, ¿quién podrá estar delante de ti, oh Señor? Pero contigo está el perdón, y por tu ley te espero, Señor; Mi alma espera, confiada en tu palabra; mi alma ha puesto su esperanza en el Señor. Desde la vigilia de la mañana hasta la noche, ¡que Israel espere en el Señor! Porque con el Señor hay misericordia, con él hay abundante liberación. Redimirá a Israel de todas sus iniquidades. Dales el descanso eterno, Señor. Y que la luz perpetua brille sobre ellos. |
|
V. A porta ínferi. R. Erue, Dómine, ánimas eórum. |
V. Las puertas del infierno. R. Aparta sus almas, Señor. |
|
V. Requiéscant en pace. R. Amén. |
V. Que descansen en paz. R. Amén. |
|
BONO VIERNES
|
|
|
V. Deus, in adiutórium meum inténde. R. Dómine, ad adiuvándum me festína. * Glória Patri, et Fílio, et Spirítui Sancto. * Sicut erat in princípio, et nunc, et semper, et in sæcula sæculórum. Amén. * Allelúia. |
V. Dios, ayúdame. R. Apresúrate, Señor, a ayudarme. Gloria al Padre, al Hijo y al Espíritu Santo. Como era en el principio, así es ahora y así será siempre. Amén. Aleluya. |
|
A partir de Septuagesima, el Allelúia se sustituye por :
|
|
| Laus tibi, Dómine, Rex ætérnæ glóriæ. | Alabado seas, Señor, Rey de la gloria eterna. |
|
Himno
|
|
| Iam lucis orto sídere, Deum precémur súpplices Ut in diúrnis áctibus Nos servet a nocéntibus. Línguam refrænans témperet, Ne litis horror ínsonet : Visum fovéndo cóntegat, Ne vanitátes háuriat. Sint pura cordis íntima, Absístat et vecórdia : Carnis terat supérbiam Potus cibíque párcitas. Ut cum dies abscésserit, Noctémque sors redúxerit, Mundi per abstinéntiam Ipsi canámus glóriam. Deo Patri sit glória, Eiúsque soli Fílio, Cum Spíritu Paráclito, Et nunc, et in perpetuum. Amén. |
El sol ya ha salido, Roguemos humildemente a nuestro Dios Así que en las acciones de hoy, Él nos preserva de todo mal; Que se digne templar nuestras lenguas, Contra la ruidosa discordia ; Eso, por su atenta mano, Él aleja nuestros ojos de las cosas vanas. Que el fondo de nuestros corazones sea puro, Que cese toda perturbación; Que muera el orgullo de la carne, La sobriedad de la mesa, Para que cuando caiga la noche Al anochecer, Mantenidos puros por nuestra abstinencia, Cantamos su gloria. Gloria a Dios Padre, Gloria a su Hijo único, Con el Espíritu consolador, Amén. |
|
Esta última estrofa puede variar según la fiesta y el tiempo litúrgico.
|
|
- Fiestas: antífona propia.
- En el servicio festivo : - durante el año : |
|
| Ant. Bonórum meórum † non índiges, in te sperávi, consérva me, Dómine. | Ant. No tienes necesidad de mis bienes; en ti he esperado; guárdame, Señor. |
|
- en el tiempo de Adviento, antífona propiamente dicha.
- en Cuaresma, a partir del lunes siguiente al 1er El domingo: |
|
| Ant. Vivo ego, † dicit Dóminus ; nolo mortem peccatóris, sed ut magis convertátur, et vivat. | Ant. Vivo yo, dice el Señor, que no quiero que muera el pecador, sino que se convierta y viva. |
|
(Lunes Santo, antífona propia.)
- en tiempo pascual, antífona : |
|
| Hormiga. Alelúia, † alelúia, alelúia, alelúia. | Ant. Aleluya, aleluya, aleluya, aleluya |
|
Salmo 15
|
|
| Consérva me, Dómine, quó- niam sperávi in te. † Dixi Dómino: Deus meus es tu, * quóniam bonórum meórum non eges. Sanctis, qui sunt in terra eius,* mirificávit omnes voluntátes meas in eis. Multiplicátæ sunt infirmitátes eórum : * póstea acceleravérunt : Non congregábo conventícula eórum de sanguínibus, * nec memor ero nóminum eórum per lábia mea. Dóminus pars hereditátis meæ, et cálicis mei: * tu es, qui restítues hereditátem meam mihi. Funes cecidérunt mihi in præcláris : * étenim heréditas mea præclára est mihi. Benedícam Dóminum, qui tríbuit mihi intelléctum : * ínsuper et usque ad noctem increpuérunt me renes mei. Providébam Dóminum in conspéctu meo semper : * quóniam a dextris est mihi, ne commóvear. Propter hoc lætátum est cor meum, et exsultávit lingua mea : * ínsuper et caro mea requiéscet in spe. Quóniam non derelínques ánimam meam in inférno : * nec dabis sanctum tuum vidére corruptiónem. Notas mihi fecísti vias vitæ, † adimplébis me lætítia cum vultu tuo : * delectatiónes in déxtera tua usque in finem. Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto. Sicut erat in princípio, et nunc, et semper, * et in sæcula sæculórum. Amén. |
Guárdame, Señor, porque en ti he puesto mi esperanza. Dije al Señor: "Tú eres mi Dios, y no tienes necesidad de mis bienes. Es a sus santos que habitan en su tierra a quienes me ha dado a mostrar mi generosidad. Muchas son las penas de los que corren hacia dioses extranjeros. Jamás participaré en sus asambleas sanguinarias, y mis labios ni siquiera conocerán el nombre de sus ídolos. El Señor es la porción de mi heredad y de mi copa; tú, oh Dios mío, me devolverás mi heredad. La línea ha medido para mí una porción magnífica; sí, un lote espléndido me ha tocado como parte. Bendigo al Señor que me ha dado entendimiento; aun de noche mis entrañas me advierten que le dé gracias. Pongo al Señor siempre ante mis ojos; él está a mi diestra, para que yo no sea sacudido. Por eso se alegra mi corazón y canta de gozo mi lengua; también mi cuerpo descansa en la esperanza. Porque no abandonarás mi alma al sepulcro, ni permitirás que tu santo vea la corrupción de la tumba. Tú me mostrarás el camino de la vida; tu rostro me llenará de alegría; hay delicias sin fin a tu diestra. Gloria al Padre, al Hijo y al Espíritu Santo. Como era en el principio, es ahora y será siempre y por los siglos de los siglos. Amén. |
|
Salmo 16
|
|
| Exáudi, Dómine, iustítiam meam : * inténde deprecatiónem meam ; Auribus pércipe oratiónem meam, * non in lábiis dolósis. De vultu tuo iudícium meum pródeat : * óculi tui vídeant æquitátes. Probásti cor meum, et visitásti nocte : † igne me examinásti, * et non est invénta in me iníquitas. Ut non loquátur os meum ópera hóminum : * propter verba labiórum tuorum ego custodívi vias duras. Pérfice gressus meos in sémitis tuis : * ut non moveántur vestígia mea. Ego clamávi, quóniam exaudísti me, Deus : * inclína aurem tuam mihi, et exáudi verba mea. Mirífica misericórdias tuas,* qui salvos facis sperántes in te. A resisténtibus déxteræ tuæ custódi me, * ut pupíllam óculi. Sub umbra alárum tuárum prótege me : * a fácie impiórum qui me afflixérunt : Inimíci mei ánimam meam circumdedérunt, † ádipem suum conclusérunt: * os eórum locútum est supérbiam. Proiciéntes me nunc circumdedérunt me : * óculos suos statuérunt declináre in terram. Suscepérunt me sicut leo parátus ad prædam : * et sicut cátulus leónis hábitans in ábditis. Exsúrge, Dómine, præveni eum, et supplánta eum: † éripe ánimam meam ab ímpio, * frámeam tuam ab inimícis manus tuæ. Dómine, a paucis de terra dívide eos in vita eórum : * de abscónditis tuis adimplétus est venter eórum. Saturáti sunt fíliis : * et dimisérunt relíquias suas párvulis suis. Ego autem in iustítia apparébo conspéctui tuo : * satiábor cum apparúerit glória tua. Glória Patri... |
Señor, oye mi justicia, escucha mi súplica, Escucha mi oración, que no sale de labios engañosos. Que mi juicio provenga de la luz de tu rostro; ¡que tus ojos contemplen la equidad! Pusiste a prueba mi corazón y lo visitaste de noche; me probaste con fuego, y no se halló iniquidad en mí. Mi boca nunca alabará las obras de los hombres; las palabras de tus labios me han ayudado a caminar sin vacilar por senderos difíciles. Fija mis pasos en tus caminos, para que mis pies no tropiecen. Te invoco, porque siempre me respondes, oh Dios; inclina tu oído hacia mí y escucha mi oración. Muestra tus misericordias, tú que salvas a los que esperan en ti. Contra los que se resisten a tu diestra, guárdame como a la niña de tus ojos; A la sombra de tu diestra, protégeme de los impíos que me persiguen, Enemigos mortales me asedian. Cierran sus corazones a la piedad, y sus bocas pronuncian palabras altaneras. Después de apartarme, ahora me atacan; me espían para tirarme al suelo. Me observan como un león listo para la matanza, como un cachorro sentado en la espesura. Levántate, Señor, sal a su encuentro y derríbalo. Libra mi alma del impío; arranca tu espada a los enemigos de tu diestra. Señor, sepáralos en vida del pequeño rebaño de tus fieles en la tierra. Sus vientres están llenos de tus tesoros; Se han hartado de hijos y dejan su patrimonio a sus nietos. En cuanto a mí, en mi inocencia seré admitido ante tu rostro, quedaré satisfecho cuando aparezca tu gloria. Gloria al Padre... |
|
Salmo 17 (1)
|
|
| Díligam te, Dómine, fortitúdo mea: † Dóminus firmaméntum meum, et refúgium meum, * et liberátor meus. Deus meus adiútor meus, * et sperábo in eum. Protéctor meus, et cornu salútis meæ, * et suscéptor meus. Laudans invocábo Dóminum :* et ab inimícis meis salvus ero. Circumdedérunt me dolóres moris : * et torréntes iniquitátis conturbavérunt me. Dolóres inférni circumdedérunt me : * præoccupavérunt me láquei mortis. In tribulatióne mea invocávi Dóminum, * et ad Deum meum clamávi. Et exaudívit de templo sancto suo vocem meam : * et clamor meus in conspéctu eius introívit in aures eius. Commóta est, et contrémuit terra: † fundaménta móntium conturbáta sunt, et commóta sunt, * quóniam irátus est eis. Ascéndit fumus in ira eius : † et ignis a fácie eius exársit : * carbónes succénsi sunt ab eo. Inclinávit cælos, et descéndit :* et calígo sub pédibus eius. Et ascéndit super Chérubim, et volávit : * volávit super pennas ventórum. Et pósuit ténebras latíbulum suum, † in circúitu eius tabernáculum eius : * tenebrósa aqua in núbibus áeris. Præ fulgóre in conspéctu eius nubes transiérunt, * grando et carbónes ignis. Et intónuit de cælo Dóminus, † et Altíssimus dedit vocem suam : * grando et carbónes ignis. Et misit sagíttas suas, et dissipávit eos : * fúlgura multiplicávit, et conturbávit eos. Et apparuérunt fontes aquárum, * et reveláta sunt fundaménta orbis terrárum : Ab increpatióne tua, Dómine, * ab inspiratióne spíritus iræ tuæ. Misit de summo, et accépit me : * et assúmpsit me de aquis multis. Erípuit me de inimícis meis fortíssimis, † et ab his qui odérunt me : * quóniam confortáti sunt super me. Prævenérunt me in die afflictiónis meæ : * et factus est Dóminus protéctor meus. Et edúxit me in latitúdinem : * salvum me fecit, quóniam vóluit me. Et retríbuet mihi Dóminus secúndum iustítiam meam, * et secúndum puritátem mánuum meárum retríbuet mihi : Quia custodívi vias Dómini, * nec ímpie gessi a Deo meo. Quóniam ómnia iudícia eius in conspéctu meo : * et iustítias eius non réppuli a me. Et ero immaculátus cum eo : * et observábo me ab iniquitáte mea. Et retríbuet mihi Dóminus secúndum iustítiam meam : * et secúndum puritátem mánuum meárum in conspéctu oculórum eius. Glória Patri... |
Te amo, Señor, tú eres mi fuerza. El Señor es mi baluarte, mi refugio y mi libertador; Él es mi Dios y mi apoyo, y en él espero, Él es mi escudo, el cuerno de mi salvación y mi defensor. Alabo e invoco al Señor, y soy librado de mis enemigos. Los dolores de la muerte me rodeaban, y los torrentes de la iniquidad me llenaban de pavor. Los dolores del infierno me rodeaban y las redes de la muerte habían caído sobre mí. En mi angustia invoqué al Señor y clamé a mi Dios. Desde su santo templo oyó mi voz, y mi clamor ante él llegó a sus oídos. Y la tierra se estremeció y se tambaleó, y los cimientos de los montes se sacudieron y temblaron, porque Dios estaba airado. En su ira, se levantó un humo, un fuego devorador salió de su rostro, brasas ardientes. Bajó los cielos y descendió; una nube espesa estaba bajo sus pies. Llevado sobre los Querubines, levantó el vuelo; planeó sobre las alas del viento. La oscuridad le envolvía como un manto, los vapores oscuros de las nubes de aire formaban una tienda a su alrededor. Ante el resplandor de su presencia, las nubes saltaron, transportando granizo y brasas de fuego. El Señor tronó en los cielos, el Altísimo emitió su voz: granizo y carbones de fuego se precipitaron. Envió sus flechas y dispersó a mis enemigos; multiplicó los rayos y los llenó de terror. Entonces aparecieron los manantiales de las aguas y quedaron al descubierto los cimientos de la tierra, Ante tu amenaza, Señor, ante el soplo impetuoso de tu cólera. Dios extendió su mano desde lo alto, y me tomó, y me sacó de muchas aguas; Me libró de mis terribles enemigos, de los que me odiaban y eran más fuertes que yo. Me sorprendieron en el día de mi aflicción, pero el Señor se convirtió en mi defensor. Me echó al mar, me salvó, porque se complacía en mí. El Señor me ha tratado según mi justicia; me ha pagado según la limpieza de mis manos. Porque he guardado los caminos del Señor, y nada impío he hecho para apartarme de mi Dios. Todas sus leyes estaban ante mis ojos, y no aparté de mí sus preceptos. He sido irreprensible ante él, y me he guardado de mi iniquidad. Así me ha recompensado el Señor conforme a mi justicia, y conforme a la limpieza de mis manos ante sus ojos. Gloria al Padre... |
|
- Fiestas: antífona propia.
- En el servicio festivo : durante el año : |
|
| Ant. Bonórum meórum non índiges, in te sperávi, consérva me, Dómine. | Ant. No tienes necesidad de mis bienes; en ti he esperado; guárdame, Señor. |
|
- en el tiempo de Adviento, antífona propiamente dicha.
- en Cuaresma, a partir del lunes siguiente al 1er El domingo: |
|
| Ant. Vivo ego, dicit Dóminus ; nolo mortem peccatóris, sed ut magis convertátur, et vivat. | Ant. Vivo yo, dice el Señor, que no quiero que muera el pecador, sino que se convierta y viva. |
|
(Lunes Santo, antífona propia.)
- en tiempo pascual : |
|
| Hormiga. Alelúia, alelúia, alelúia, alelúia. | Hormiga. Aleluya, aleluya, aleluya, aleluya. |
|
Capítulo
I Tim 1:17
|
|
| Regi sæculórum immortáli et invisíbili, † soli Deo honor et glória * in sæcula sæculórum. Amén. R. Deo grátias. |
Al Rey de los siglos, inmortal e invisible, sólo a Dios sea el honor y la gloria por los siglos de los siglos. Amén. R. Demos gracias a Dios. |
|
V. Exsúrge, Christe, ádiuva nos (T. P. Allelúia.) R. Et líbera nos propter nomen tuum. (T. P. Allelúia.) |
V. Levántate, Cristo, ayúdanos (T. P. Aleluya). R. Y líbranos por amor de tu nombre (T. P. Aleluya). |
|
V. Kyrie, eléison. R. Christe, eléison. Kyrie, eléison. Pater noster... |
V. ¡Señor, ten piedad! R. ¡Cristo, ten piedad! ¡Señor, ten piedad! Padre nuestro... |
|
luego baja, hasta :
|
|
|
V. Et ne nos indúcas in tentatiónem. R. Sed líbera nos a malo. |
V. Y no nos dejes sucumbir a la tentación. R. Pero líbranos del mal. |
|
V. Dóminus vobíscum. R. Et cum spíritu tuo. Orémus. |
V. Que el Señor esté con vosotros. R. Y con tu mente. Recemos. |
| Dómine, Deus omnípotens, qui ad princípium huius diéi nos perveníre fecísti : † tua nos hódie salva virtúte ; * ut in hac die ad nullum declinémus peccátum, sed semper ad tuam iustítiam faciéndam nostra procédant elóquia, dirigántur cogitatiónes et ópera. Per Dóminum nostrum Iesum Christum Fílium tuum, † qui tecum vivit et regnat in unitáte Spíritus Sancti, Deus, * per ómnia sæcula sæculórum. R. Amén. |
Oh Señor, Dios todopoderoso, que nos has traído al comienzo de este día, sálvanos hoy con tu poder, para que durante este día no nos dejemos llevar por ningún pecado, sino que nuestras palabras, nuestros pensamientos y nuestras obras se encaminen siempre al cumplimiento de tu justicia. Por nuestro Señor Jesucristo, tu Hijo, que vive y reina contigo, Dios, en la unidad del Espíritu Santo, por los siglos de los siglos. R. Amén. |
|
V. Dóminus vobíscum. R. Et cum spíritu tuo. V. Benedicámus Dómino. R. Deo grátias. |
V. Que el Señor esté con vosotros. R. Y con tu mente. V. Bendice al Señor. R. Demos gracias a Dios. |
|
Oraciones por los difuntos
|
|
A continuación, el lector anuncia los nombres de los fallecidos, si los hay, que se recuerdan en ese día, y añade:
|
|
| Commemorátio ómnium fratrum, familiárium Ordinis nostri, atque benefactórum nostrórum. | Recordemos a todos nuestros hermanos, a los miembros de nuestra Orden y a nuestros bienhechores. |
|
V. Requiéscant en pace. R. Amén. |
V. Que descansen en paz. R. Amén. |
| De profúndis clamávi ad te, Dómine : * Dómine, exáudi vocem meam : Fiant aures tuæ intendéntes, * in vocem deprecatiónis meæ. Si iniquitátes observáveris, Dómine : * Dómine, quis sustinébit? Quia apud te propitiátio est : * et propter legem tuam sustínui te, Dómine. Sustínuit ánima mea in verbo eius : * sperávit ánima mea in Dómino. A custódia matutína usque ad noctem : * speret Israel in Dómino. Quia apud Dóminum misericórdia : * et copiósa apud eum redémptio. Et ipse rédimet Israel, * ex ómnibus iniquitátibus eius. Réquiem ætérnam * dona eis, Dómine. Et lux perpétua * lúceat eis. |
Desde las profundidades del abismo clamo a ti, Señor. Señor, escucha mi voz; ¡Que tus oídos estén atentos a los acentos de mi oración! Si prestas atención a la iniquidad, oh Señor, ¿quién podrá estar delante de ti, oh Señor? Pero contigo está el perdón, y por tu ley te espero, Señor; Mi alma espera, confiada en tu palabra; mi alma ha puesto su esperanza en el Señor. Desde la vigilia de la mañana hasta la noche, ¡que Israel espere en el Señor! Porque con el Señor hay misericordia, con él hay abundante liberación. Redimirá a Israel de todas sus iniquidades. Dales el descanso eterno, Señor. Y que la luz perpetua brille sobre ellos. |
|
V. A porta ínferi. R. Erue, Dómine, ánimas eórum. |
V. Las puertas del infierno. R. Aparta sus almas, Señor. |
|
V. Requiéscant en pace. R. Amén. |
V. Que descansen en paz. R. Amén. |
|
BONO SÁBADO
|
|
|
V. Deus, in adiutórium meum inténde. R. Dómine, ad adiuvándum me festína. * Glória Patri, et Fílio, et Spirítui Sancto. * Sicut erat in princípio, et nunc, et semper, et in sæcula sæculórum. Amén. * Allelúia. |
V. Dios, ayúdame. R. Apresúrate, Señor, a ayudarme. Gloria al Padre, al Hijo y al Espíritu Santo. Como era en el principio, así es ahora y así será siempre. Amén. Aleluya. |
|
A partir de Septuagesima, el Allelúia se sustituye por :
|
|
| Laus tibi, Dómine, Rex ætérnæ glóriæ. | Alabado seas, Señor, Rey de la gloria eterna. |
|
Himno
|
|
| Iam lucis orto sídere, Deum precémur súpplices Ut in diúrnis áctibus Nos servet a nocéntibus. Línguam refrænans témperet, Ne litis horror ínsonet : Visum fovéndo cóntegat, Ne vanitátes háuriat. Sint pura cordis íntima, Absístat et vecórdia : Carnis terat supérbiam Potus cibíque párcitas. Ut cum dies abscésserit, Noctémque sors redúxerit, Mundi per abstinéntiam Ipsi canámus glóriam. Deo Patri sit glória, Eiúsque soli Fílio, Cum Spíritu Paráclito, Et nunc, et in perpetuum. Amén. |
El sol ya ha salido, Roguemos humildemente a nuestro Dios Así que en las acciones de hoy, Él nos preserva de todo mal; Que se digne templar nuestras lenguas, Contra la ruidosa discordia ; Eso, por su atenta mano, Él aleja nuestros ojos de las cosas vanas. Que el fondo de nuestros corazones sea puro, Que cese toda perturbación; Que muera el orgullo de la carne, La sobriedad de la mesa, Para que cuando caiga la noche Al anochecer, Mantenidos puros por nuestra abstinencia, Cantamos su gloria. Gloria a Dios Padre, Gloria a su Hijo único, Con el Espíritu consolador, Amén. |
|
Esta última estrofa puede variar según la fiesta y el tiempo litúrgico.
|
|
- Fiestas: antífona propia.
- En el servicio festivo : - durante el año : |
|
| Ant. Vivit Dóminus, † et benedíctus Deus salútis meæ. | Ant. Vive el Señor, bendito sea el Dios que me salvó. |
|
- en el tiempo de Adviento, antífona propiamente dicha.
- en Cuaresma, a partir del lunes siguiente al 1er El domingo: |
|
| Ant. Vivo ego, † dicit Dóminus ; nolo mortem peccatóris, sed ut magis convertátur, et vivat. | Ant. Vivo yo, dice el Señor, que no quiero que muera el pecador, sino que se convierta y viva. |
|
(Lunes Santo, antífona propia.)
- en tiempo pascual, antífona : |
|
| Hormiga. Alelúia, † alelúia, alelúia, alelúia. | Ant. Aleluya, aleluya, aleluya, aleluya |
|
Salmo 17 B
|
|
| Cum sancto sanctus eris, * et cum viro innocénte ínnocens eris : Et cum elécto eléctus eris: * et cum pervérso pervertéris. Quóniam tu pópulum húmilem salvum fácies : * et óculos superbórum humiliábis. Quóniam tu illúminas lucérnam meam, Dómine : * Deus meus, illúmina ténebras meas. Quóniam in te erípiar a tentatióne, * et in Deo meo transgrédiar murum. Deus meus, impollúta via eius : † elóquia Dómini igne examináta : * protector est ómnium sperántium in se. Quóniam quis Deus præter Dóminum ? * aut quis Deus præter Deum nostrum ? Deus, qui præcínxit me virtúte : * et pósuit immaculátam viam meam. Qui perfécit pedes meos tamquam cervórum, * et super excélsa státuens me. Qui docet manus meas ad prœlium : * et posuísti, ut arcum æreum, brácchia mea. Et dedísti mihi protectiónem salútis tuæ : * et déxtera tua suscépit me : Et disciplína tua corréxit me in finem : * et disciplína tua ipsa me docébit. Dilatásti gressus meos subtus me : * et non sunt infirmáta vestígia mea : Pérsequar inimícos meos, et comprehéndam illos : * et non convértar, donec defíciant. Confríngam illos, nec póterunt stare : * cadent subtus pedes meos. Et præcinxísti me virtúte ad bellum : * et supplantásti insurgéntes in me subtus me. Et inimícos meos dedísti mihi dorsum, * et odiéntes me disperdidísti. Clamavérunt, nec erat qui salvos fáceret, ad Dóminum : * nec exaudívit eos. Et commínuam eos, ut púlverem ante fáciem venti : * ut lutum plateárum delébo eos. Erípies me de contradictiónibus pópuli : * constítues me in caput géntium. Pópulus, quem non cognóvi, servívit mihi : * in audítu auris obedívit mihi. Fílii aliéni mentíti sunt mihi, † fílii aliéni inveteráti sunt, * et claudicavérunt a sémitis suis. Vivit Dóminus, et benedíctus Deus meus, * et exaltétur Deus salútis meæ. Deus, qui das vindíctas mihi, et subdis pópulos sub me, * liberátor meus de inimícis meis iracúndis. Et ab insurgéntibus in me exaltábis me : * a viro iníquo erípies me. Proptérea confitébor tibi in natiónibus, Dómine : * et nómini tuo psalmum dicam. Magníficans salútes Regis eius, † et fáciens misericórdiam Christo suo, David, * et sémini eius usque in sæculum. Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto. Sicut erat in princípio, et nunc, et semper, * et in sæcula sæculórum. Amén. |
Con el que es santo, te muestras santo; con el hombre íntegro, actúas con integridad; Con los puros, te muestras puro; con los perversos, te muestras perverso. Porque salvas a los pobres oprimidos y bajas los ojos de los soberbios. Sí, Señor, tú haces brillar mi antorcha; oh Dios mío, ilumina mis tinieblas. Por ti, salgo victorioso de todas las pruebas; por mi Dios, escalo las murallas. El camino de mi Dios es puro; la palabra del Señor es como el oro probado en el fuego; él es el protector de todos los que esperan en él. Porque ¿quién es Dios sino sólo el Señor? ¿Quién es Dios sino nuestro Dios? El Dios que me revistió de fuerza y me hizo un camino sin mancha; Quien ha hecho mis pies ágiles como los del ciervo; Quien me ha puesto en lo alto; ¿Quién enseñó a mis manos a luchar, e hizo mis brazos como un arco de bronce? Me has cubierto con el escudo de tu salvación, y tu diestra ha sido mi apoyo; Sus lecciones siempre me han guiado, y seguirán haciéndolo. Has ensanchado el camino bajo mis pies, y mis pies no se tambalean. Persigo a mis enemigos y los alcanzo; no regreso sin destruirlos. Los rompo y no pueden levantarse; caen bajo mis pies. Me has revestido de fuerza para la batalla, y has derribado bajo mis pies a los que se levantaron contra mí. Haces que mis enemigos vuelvan la espalda y dispersas a los que me odian. Gritan, pero no hay nadie que los salve; claman al Señor, pero no les responde. Los aplasto como polvo en el viento; los pisoteo como barro de la calle. Me hiciste triunfar sobre las disensiones de los pueblos; me pusiste a la cabeza de las naciones. Personas que antes no conocía se han convertido en mis súbditos; a la primera orden, se apresuran a obedecerme. Los hijos de extraños me adoran; los hijos de extraños no tienen fuerza ni valor; salen temblando de sus fortalezas. ¡Viva el Señor, y bendito sea mi Dios! Gloria al Dios de mi salvación, A ti, oh Dios, que pusiste la venganza en mis manos y los pueblos a mis pies; a ti que me libraste de la furia de mis enemigos. Sí, me elevas por encima de mis adversarios; me salvas del hombre de iniquidad. Por eso te alabaré entre las naciones, Señor, y cantaré alabanzas a tu nombre, Para gloria de un Dios que concede maravillosas liberaciones a su Rey, y que muestra misericordia a su Ungido, a David y a sus descendientes hasta el fin de los siglos. Gloria al Padre, al Hijo y al Espíritu Santo. Como era en el principio, es ahora y será siempre y por los siglos de los siglos. Amén. |
|
Salmo 18
|
|
| Cæli enárrant glóriam Dei, * et ópera mánuum eius annúntiat firmaméntum. Dies diéi erúctat verbum, * et nox nocti índicat sciéntiam. Non sunt loquélæ, neque sermónes, * quorum non audiántur voces eórum. In omnem terram exívit sonus eórum, * et in fines orbis terræ verba eórum. In sole pósuit tabernáculum suum : * et ipse tamquam sponsus procédens de thálamo suo : Exsultávit ut gigas ad curréndam viam, * a summo cælo egréssio eius : Et occúrsus eius usque ad summum eius : * nec est qui se abscóndat a calóre eius. Lex Dómini immaculáta, convértens ánimas : * testimónium Dómini fidéle, sapiéntiam præstans párvulis. Iustítiæ Dómini rectæ, lætificántes corda : * præcéptum Dómini lúcidum, illúminans óculos. Timor Dómini sanctus, pérmanens in sæculum sæculi : * iudícia Dómini vera, iustificáta in semetípsa. Desiderabília super aurum et lápidem pretiósum multum : * et dulcióra super mel et favum. Etenim servus tuus custódit ea, * in custodiéndis illis retribútio multa. Delícta quis intéllegit? † ab occúltis meis munda me: * et ab aliénis parce servo tuo. Si mei non fúerint domináti, tunc immaculátus ero : * et emundábor a delícto máximo. Et erunt ut compláceant elóquia oris mei : * et meditátio cordis mei in conspéctu tuo semper. Dómine, adiútor meus, * et redémptor meus. Glória Patri... |
Los cielos cuentan la gloria de Dios, y el firmamento anuncia la obra de sus manos. El día repite esta alabanza al día, y la noche se la enseña a la noche. No es una lengua, no son palabras cuya voz no se oye. Su sonido se extiende por toda la tierra; sus acentos llegan hasta los confines de la tierra. Dios ha instalado su tienda en el sol. Esta estrella, como el novio saliendo de la cámara nupcial, Corre alegremente, como un gigante, a través de su carrera. Comienza desde un extremo del cielo, Y su curso termina en el otro extremo: nada escapa a su calor. La ley del Señor es intachable: restaura las almas; el mandamiento del Señor es fiel: da sabiduría a los sencillos; Las ordenanzas del Señor son rectas: alegran el corazón; el mandamiento del Señor es luminoso: da luz a los ojos; El temor del Señor es santo: permanece para siempre; los decretos del Señor son verdaderos: se justifican por sí mismos. Su ley es más deseable que el oro y las piedras preciosas, más dulce que la miel que mana del panal. Así que tu siervo la cumple fielmente; a quienes la observan les espera una magnífica recompensa. Pero, ¿quién conoce sus errores? Perdóname por los que no conozco. Preserva también a tu siervo de la corrupción de los que te son extraños. Si no se enseñorean de mí, seré inmaculado y libre de grandes pecados. Entonces acogerás las palabras de mi boca, y los sentimientos de mi corazón estarán constantemente bajo tu mirada, Señor, tú eres mi apoyo y mi liberador. Gloria al Padre... |
|
Salmo 19
|
|
| Exáudiat te Dóminus in die tri- bulatiónis : * prótegat te nomen Dei Iacob. Mittat tibi auxílium de sancto :* et de Sion tueátur te. Memor sit omnis sacrifícii tui :* et holocáustum tuum pingue fiat. Tríbuat tibi secúndum cor tuum : * et omne consílium tuum confírmet. Lætábimur in salutári tuo : * et in nómine Dei nostri magnificábimur. Impleat Dóminus omnes petitiónes tuas. * Nunc cognóvi, quóniam salvum fecit Dóminus Christum suum. Exáudiet illum de cælo sancto suo : * in potentátibus salus déxteræ eius. Hi in cúrribus, et hi in equis : * nos autem in nómine Dómini, Dei nostri, invocábimus. Ipsi obligáti sunt, et cecidérunt : * nos autem surréximus et erécti sumus. Dómine, salvum fac regem : * et exáudi nos in die, qua invocavérimus te. Glória Patri... |
Que el Señor te escuche en el día del peligro; ¡que el nombre del Dios de Jacob te proteja! Que envíe ayuda desde su santuario; ¡que te defienda desde la altura de Sión! Que se acuerde de todos tus sacrificios y se complazca en tus holocaustos. Que te dé lo que desea tu corazón y que cumpla todos tus planes. Nos alegraremos de tu victoria y glorificaremos el nombre de nuestro Dios. ¡Que el Señor te conceda todos tus deseos! Ya sé que el Señor ha salvado a su Cristo; Él le escuchará desde el cielo, su santa morada; su diestra señalará su poder para salvarle. Unos confían en sus carros, otros en sus caballos; pero nosotros invocamos el nombre del Señor. Ellos están atrapados en una red y caen; nosotros nos mantenemos firmes y permanecemos en pie. Señor, salva al rey y escúchanos cuando te invoquemos. Gloria al Padre... |
|
- Fiestas: antífona propia.
- En el servicio festivo : durante el año : |
|
| Ant. Vivit Dóminus, et benedíctus Deus salútis meæ. | Ant. Vive el Señor, bendito sea el Dios que me salvó. |
|
- en el tiempo de Adviento, antífona propiamente dicha.
- en Cuaresma, a partir del lunes siguiente al 1er El domingo: |
|
| Ant. Vivo ego, dicit Dóminus ; nolo mortem peccatóris, sed ut magis convertátur, et vivat. | Ant. Vivo yo, dice el Señor, que no quiero que muera el pecador, sino que se convierta y viva. |
|
(Lunes Santo, antífona propia.)
- en tiempo pascual : |
|
| Hormiga. Alelúia, alelúia, alelúia, alelúia. | Hormiga. Aleluya, aleluya, aleluya, aleluya. |
|
Capítulo
I Tim 1:17
|
|
| Regi sæculórum immortáli et invisíbili, † soli Deo honor et glória * in sæcula sæculórum. Amén. R. Deo grátias. |
Al Rey de los siglos, inmortal e invisible, sólo a Dios sea el honor y la gloria por los siglos de los siglos. Amén. R. Demos gracias a Dios. |
|
V. Exsúrge, Christe, ádiuva nos (T. P. Allelúia.) R. Et líbera nos propter nomen tuum. (T. P. Allelúia.) |
V. Levántate, Cristo, ayúdanos (T. P. Aleluya). R. Y líbranos por amor de tu nombre (T. P. Aleluya). |
|
V. Kyrie, eléison. R. Christe, eléison. Kyrie, eléison. Pater noster... |
V. ¡Señor, ten piedad! R. ¡Cristo, ten piedad! ¡Señor, ten piedad! Padre nuestro... |
|
luego baja, hasta :
|
|
|
V. Et ne nos indúcas in tentatiónem. R. Sed líbera nos a malo. |
V. Y no nos dejes sucumbir a la tentación. R. Pero líbranos del mal. |
|
V. Dóminus vobíscum. R. Et cum spíritu tuo. Orémus. |
V. Que el Señor esté con vosotros. R. Y con tu mente. Recemos. |
| Dómine, Deus omnípotens, qui ad princípium huius diéi nos perveníre fecísti : † tua nos hódie salva virtúte ; * ut in hac die ad nullum declinémus peccátum, sed semper ad tuam iustítiam faciéndam nostra procédant elóquia, dirigántur cogitatiónes et ópera. Per Dóminum nostrum Iesum Christum Fílium tuum, † qui tecum vivit et regnat in unitáte Spíritus Sancti, Deus, * per ómnia sæcula sæculórum. R. Amén. |
Oh Señor, Dios todopoderoso, que nos has traído al comienzo de este día, sálvanos hoy con tu poder, para que durante este día no nos dejemos llevar por ningún pecado, sino que nuestras palabras, nuestros pensamientos y nuestras obras se encaminen siempre al cumplimiento de tu justicia. Por nuestro Señor Jesucristo, tu Hijo, que vive y reina contigo, Dios, en la unidad del Espíritu Santo, por los siglos de los siglos. R. Amén. |
|
V. Dóminus vobíscum. R. Et cum spíritu tuo. V. Benedicámus Dómino. R. Deo grátias. |
V. Que el Señor esté con vosotros. R. Y con tu mente. V. Bendice al Señor. R. Demos gracias a Dios. |
|
Oraciones por los difuntos
|
|
A continuación, el lector anuncia los nombres de los fallecidos, si los hay, que se recuerdan en ese día, y añade:
|
|
| Commemorátio ómnium fratrum, familiárium Ordinis nostri, atque benefactórum nostrórum. | Recordemos a todos nuestros hermanos, a los miembros de nuestra Orden y a nuestros bienhechores. |
|
V. Requiéscant en pace. R. Amén. |
V. Que descansen en paz. R. Amén. |
| De profúndis clamávi ad te, Dómine : * Dómine, exáudi vocem meam : Fiant aures tuæ intendéntes, * in vocem deprecatiónis meæ. Si iniquitátes observáveris, Dómine : * Dómine, quis sustinébit? Quia apud te propitiátio est : * et propter legem tuam sustínui te, Dómine. Sustínuit ánima mea in verbo eius : * sperávit ánima mea in Dómino. A custódia matutína usque ad noctem : * speret Israel in Dómino. Quia apud Dóminum misericórdia : * et copiósa apud eum redémptio. Et ipse rédimet Israel, * ex ómnibus iniquitátibus eius. Réquiem ætérnam * dona eis, Dómine. Et lux perpétua * lúceat eis. |
Desde las profundidades del abismo clamo a ti, Señor. Señor, escucha mi voz; ¡Que tus oídos estén atentos a los acentos de mi oración! Si prestas atención a la iniquidad, oh Señor, ¿quién podrá estar delante de ti, oh Señor? Pero contigo está el perdón, y por tu ley te espero, Señor; Mi alma espera, confiada en tu palabra; mi alma ha puesto su esperanza en el Señor. Desde la vigilia de la mañana hasta la noche, ¡que Israel espere en el Señor! Porque con el Señor hay misericordia, con él hay abundante liberación. Redimirá a Israel de todas sus iniquidades. Dales el descanso eterno, Señor. Y que la luz perpetua brille sobre ellos. |
|
V. A porta ínferi. R. Erue, Dómine, ánimas eórum. |
V. Las puertas del infierno. R. Aparta sus almas, Señor. |
|
V. Requiéscant en pace. R. Amén. |
V. Que descansen en paz. R. Amén. |
Sexta
|
SEXTO DOMINGO
|
|
|
V. Deus, in adiutórium meum inténde. R. Dómine, ad adiuvándum mefestína. Glória Patri, et Fílio, et Spirítui Sancto. Sicut erat in princípio, et nunc, et semper, et in sæcula sæculórum. Amén. Aleluya. |
V. Dios, ayúdame. R. Apresúrate, Señor, a ayudarme. Gloria al Padre, al Hijo y al Espíritu Santo. Como era en el principio, es ahora y será siempre y por los siglos de los siglos. Amén. Aleluya. |
|
A partir de Septuagesima, el Allelúia se sustituye por :
|
|
| Laus tibi, Dómine, Rex ætérnæ glóriæ. | Alabado seas, Señor, Rey de la eternidad gloria. |
|
Himno
S. Ambroise
|
|
| Rector potens, verax Deus, Qui témperas rerum vices, Splendóre mane ínstruis, Et ígnibus merídiem : Exstíngue flammas lítium, Aufer calórem nóxium, Confer salútem córporum, Verámque pacem córdium. Præsta, Pater piíssime, Patríque compar Unice, Cum Spíritu Paráclito Regnans per omne sæculum. Amén. |
Líder poderoso, Dios de la verdad, Que puso las cosas en marcha, Tú adornas el amanecer con esplendor, Y el sol del mediodía en todo su esplendor. Apaga las llamas de la discordia, Disipa todo ardor maligno, Dar salud a nuestro cuerpo, Paz verdadera a nuestros corazones. Escúchanos, Padre misericordioso, Y tú, el igual al Padre, Con el Espíritu consolador, Reinando por los siglos de los siglos. Amén. |
|
Esta última estrofa puede variar según la fiesta y el tiempo litúrgico.
- Antífona limpia en los días de fiesta. - Servicio dominical: - durante el año : |
| Ant. Alelúia, † alelúia, alelúia. | Ant. Aleluya, aleluya, aleluya. |
|
- en Adviento, Septuagésima, Cuaresma y Pasión, antífona propiamente dicha.
- en tiempo pascual, antífona : |
|
| Hormiga. Alelúia, † alelúia, alelúia, alelúia. | Hormiga. Aleluya, aleluya, aleluya, aleluya. |
|
Salmo 118
|
|
| Pórtio mea, Dómine, * dixi custodíre legem tuam. Deprecátus sum fáciem tuam in toto corde meo : * miserére mei secúndum elóquium tuum. Cogitávi vias meas : * et convérti pedes meos in testimónia tua. Parátus sum, et non sum turbátus : * ut custódiam mandáta tua. Funes peccatórum circumpléxi sunt me : * et legem tuam non sum oblítus. Média nocte surgébam ad confiténdum tibi, * super iudícia iustificatiónis tuæ. Párticeps ego sum ómnium timéntium te : * et custodiéntium mandáta tua. Misericórdia tua, Dómine, plena est terra : * iustificatiónes tuas doce me. Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto. Sicut erat in princípio, et nunc, et semper, * et in sæcula sæculórum. Amén. |
Señor, declaro que mi porción es guardar tus preceptos. Te lo suplico de todo corazón; ten piedad de mí, conforme a tu palabra. Reflexiono sobre mis caminos, y dirijo mis pasos hacia tus enseñanzas. Tengo prisa y no tardo en observar tus mandamientos. Las trampas de los malvados me rodean, y no he olvidado tu ley. En medio de la noche me levanto para alabarte por los juicios de tu justicia. Yo soy el compañero de todos los que te temen y de los que guardan tus ordenanzas. La tierra está llena de tu misericordia, Señor; enséñame tus leyes. Gloria al Padre, al Hijo y al Espíritu Santo. Como era en el principio, es ahora y será siempre y por los siglos de los siglos. Amén. |
|
Salmo 118
|
|
| Bonitátem fecísti cum servo tuo, Dómine, * secúndum verbum tuum. Bonitátem et disciplínam et sciéntiam doce me : * quia mandátis tuis crédidi. Priúsquam humiliárer, ego delíqui : * proptérea elóquium tuum custodívi. Bonus es tu : * et in bonitáte tua doce me iustificatiónes tuas. Multiplicáta est super me iníquitas superbórum : * ego autem in toto corde meo scrutábor mandáta tua. Coagulátum est sicut lac cor eórum : * ego vero legem tuam meditátus sum. Bonum mihi, quia humiliásti me : * ut discam iustificatiónes tuas. Bonum mihi lex oris tui, * super míllia auri et argénti. Glória Patri... |
Has sido bueno con tu siervo, Señor, según tu palabra. Enséñame la bondad, la regla de vida y la sabiduría, pues tengo fe en tus mandamientos. Antes de ser humillado, pequé; ahora cumplo tu palabra. Tú eres bueno; en tu bondad, enséñame tus preceptos. Los soberbios han redoblado su maldad contra mí, pero yo trato con todo mi corazón de entender tus ordenanzas. Sus corazones son tan espesos como la leche; en cuanto a mí, me deleito meditando en tu ley. Es bueno para mí que me hayas humillado, para que aprenda tus preceptos. Mejor me es la ley de tu boca que montones de oro y plata. Gloria al Padre... |
|
Salmo 118
|
|
| Manus tuæ fecérunt me, et plasmavérunt me : * da mihi intelléctum, et discam mandáta tua. Qui timent te, vidébunt me, et lætabúntur : * quia in verba tua supersperávi. Cognóvi, Dómine, quia æquitas iudícia tua : * et in veritáte tua humiliásti me. Fiat misericórdia tua, ut consolétur me, * secúndum elóquium tuum servo tuo. Véniant mihi miseratiónes tuæ, et vivam : * quia lex tua meditátio mea est. Confundántur supérbi, quia iniúste iniquitátem fecérunt in me: * ego autem exercébor in mandátis tuis. Convertántur mihi timéntes te : * et qui novérunt testimónia tua. Fiat cor meum immaculátum in iustificatiónibus tuis, * ut non confúndar. Glória Patri... |
Tus manos me hicieron y me modelaron: dame entendimiento, para que aprenda tus mandamientos. Los que te temen se alegrarán cuando me vean, porque confío en tu palabra. Sé que tus juicios son justos, Señor; en tu fidelidad me has humillado. Que tu misericordia venga a consolarme ahora, según la palabra dada a tu siervo. Que tu compasión me mueva y me deje vivir, pues me deleito meditando en la ley. ¡Que sean avergonzados por los orgullosos que me maltratan injustamente! En cuanto a mí, sólo quiero pensar en tus decretos. Que se dirijan a mí los que te temen y conocen tus enseñanzas. Que mi corazón sea puro de toda culpa respecto a tus leyes, para que no sea avergonzado. Gloria al Padre... |
|
- Los días de fiesta, antífona limpia y capitula.
- Servicio dominical: - durante el año : |
|
| Hormiga. Allelúia, allelúia, allelúia. | Hormiga. Allelúia, allelúia, allelúia. |
|
- En Adviento, Septuagésima, Cuaresma y Pasión, se repite la antífona propia.
- en tiempo pascual : |
|
| Hormiga. Aleluya, aleluya, aleluya, aleluya. | Hormiga. Aleluya, aleluya, aleluya, aleluya. |
|
Capitulación durante el año
Gal 6:2
|
|
| Alter altérius ónera portáte, * et sic adimplébitis legem Christi. | Sobrellevad los unos las cargas de los otros, y así cumpliréis la ley de Cristo. |
| R. Deo grátias. | R. Demos gracias a Dios. |
|
V. Dóminus regit me, et nihil mihi déerit. R. In loco páscuæ ibi me collocávit. |
V. El Señor es mi pastor, nada me falta. R. Me puso en pastos gordos. |
|
V. Kyrie, eléison. R. Christe, eléison. Kyrie, eléison. Pater noster... |
V. ¡Señor, ten piedad! R. ¡Cristo, ten piedad! ¡Señor, ten piedad! Padre nuestro... |
|
luego baja, hasta :
|
|
|
V. Et ne nos indúcas in tentatiónem. R. Sed líbera nos a malo. V. Dóminus vobíscum. R. Et cum spíritu tuo. Orémus. |
V. Y no nos dejes sucumbir a la tentación. R. Pero líbranos del mal. V. Que el Señor esté con vosotros. R. Y con tu mente. Recemos. |
|
Se reza la oración del día, seguida de :
|
|
|
V. Dóminus vobíscum. R. Et cum spíritu tuo. V. Benedicámus Dómino. R. Deo grátias. V. Fidélium ánimæ per misericórdiam Dei requiéscant in pace. R. Amén. |
V. Que el Señor esté con vosotros. R. Y con tu mente. V. Bendice al Señor. R. Demos gracias a Dios. V. Que las almas de los fieles difuntos, por la misericordia de Dios, descansen en paz. R. Amén. |
|
Si el siguiente Oficio no se recita inmediatamente, decimos:
|
|
|
V. Divínum auxílium máneat semper nobíscum. R. Et cum frátribus nostris abséntibus. Amén. |
V. Que la ayuda de Dios esté siempre con nosotros. R. Y con nuestros hermanos ausentes. Amén. |
|
LUNES SEXO
|
|
|
V. Deus, in adiutórium meum inténde. R. Dómine, ad adiuvándum mefestína. Glória Patri, et Fílio, et Spirítui Sancto. Sicut erat in princípio, et nunc, et semper, et in sæcula sæculórum. Amén. Aleluya. |
V. Dios, ayúdame. R. Apresúrate, Señor, a ayudarme. Gloria al Padre, al Hijo y al Espíritu Santo. Como era en el principio, es ahora y será siempre y por los siglos de los siglos. Amén. Aleluya. |
|
A partir de Septuagesima, el Allelúia se sustituye por :
|
|
| Laus tibi, Dómine, Rex ætérnæ glóriæ. | Alabado seas, Señor, Rey de la eternidad gloria. |
|
Himno
S. Ambroise
|
|
| Rector potens, verax Deus, Qui témperas rerum vices, Splendóre mane ínstruis, Et ígnibus merídiem : Exstíngue flammas lítium, Aufer calórem nóxium, Confer salútem córporum, Verámque pacem córdium. Præsta, Pater piíssime, Patríque compar Unice, Cum Spíritu Paráclito Regnans per omne sæculum. Amén. |
Líder poderoso, Dios de la verdad, Que puso las cosas en marcha, Tú adornas el amanecer con esplendor, Y el sol del mediodía en todo su esplendor. Apaga las llamas de la discordia, Disipa todo ardor maligno, Dar salud a nuestro cuerpo, Paz verdadera a nuestros corazones. Escúchanos, Padre misericordioso, Y tú, el igual al Padre, Con el Espíritu consolador, Reinando por los siglos de los siglos. Amén. |
|
Esta última estrofa puede variar según la fiesta y el tiempo litúrgico.
- Antífona limpia en los días de fiesta. - Servicio dominical: - durante el año : |
|
- Antífona limpia en los días de fiesta.
- En el servicio festivo : - durante el año : |
|
| Ant. Aspice in me, † et miserére mei, Dómine. | Ant. Señor, mírame y ten piedad de mí. |
|
- durante el Adviento, antífona propia.
- en Cuaresma, a partir del lunes siguiente al 1er El domingo: |
|
| Ant. Commendémus nosmetípsos † in multa patiéntia, in ieiúniis multis, per arma iustítiæ. | Ant. Hagámonos dignos de encomio con gran paciencia, con muchos ayunos, con las armas de la justicia. |
|
- Pasión: (Lunes Santo, antífona propia.)
|
|
| Ant. Pópule meus, † quid feci tibi? aut quid moléstus fui? Respónde mihi. | Ant. Pueblo mío, ¿qué os he hecho o cómo os he molestado? Respondedme. |
|
- en tiempo pascual, antífona :
|
|
| Hormiga. Alelúia, † alelúia, alelúia, alelúia. | Hormiga. Aleluya, aleluya, aleluya, aleluya. |
|
Salmo 118
|
|
| Mirabília testimónia tua : * ídeo scrutáta est ea ánima mea. Declarátio sermónum tuórum illúminat : * et intelléctum dat párvulis. Os meum apérui, et attráxi spíritum : * quia mandáta tua desiderábam. Aspice in me, et miserére mei, * secúndum iudícium diligéntium nomen tuum. Gressus meos dírige secúndum elóquium tuum : * et non dominétur mei omnis iniustítia. Rédime a calúmniis hóminum : * ut custódiam mandáta tua. Fáciem tuam illúmina super servum tuum : * et doce me iustificatiónes tuas. Exitus aquárum deduxérunt óculi mei : * quia non custodiérunt legem tuam. Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto. Sicut erat in princípio, et nunc, et semper, * et in sæcula sæculórum. Amén. |
Tus enseñanzas son admirables, por eso mi alma se esfuerza por comprenderlas. La explicación de tu palabra ilumina; da entendimiento a los sencillos. Abro mi boca y anhelo tus mandamientos. Mírame y ten piedad de mí; es justicia para los que aman tu nombre. Dirige mis pasos según tu palabra, y no dejes que la iniquidad se enseñoree de mí. Líbrame de la opresión de los hombres, para que cumpla tus preceptos. Haz resplandecer tu rostro sobre tu siervo, y enséñame tus preceptos. Mis ojos derraman torrentes de lágrimas porque tu ley no se cumple. Gloria al Padre, al Hijo y al Espíritu Santo. Como era en el principio, es ahora y será siempre y por los siglos de los siglos. Amén. |
|
Salmo 118
|
|
| Iustus es, Dómine : * et rectum iudícium tuum. Mandásti iustítiam testimónia tua : * et veritátem tuam nimis. Tabéscere me fecit zelus meus : * quia oblíti sunt verba tua inimíci mei. Ignítum elóquium tuum veheménter : * et servus tuus diléxit illud. Adulescéntulus sum ego et contémptus : * iustificatiónes tuas non sum oblítus. Iustítia tua, iustítia in ætérnum : * et lex tua véritas. Tribulátio et angústia invenérunt me: * mandáta tua meditátio mea est. Æquitas testimónia tua in ætér- num : * intelléctum da mihi, et vivam. Glória Patri... |
Tú eres justo, Señor, y justos tus juicios. Impartiste tus enseñanzas de acuerdo con la justicia y la verdad absoluta. Mi celo me seca de dolor, al ver que mis enemigos olvidan tu palabra. Tu palabra es como el oro probado por el fuego, y tu siervo la ama. Soy pequeño y despreciado, pero no olvidaré tus órdenes. Tu justicia es justicia eterna; tu ley es verdad inmutable. Me han sobrevenido sufrimientos y angustias, pero me deleito meditando en tus mandamientos. Tus preceptos son eternamente justos; dame comprensión de ellos para que pueda vivir. Gloria al Padre... |
|
Salmo 118
|
|
| Clamávi in toto corde meo, exáudi me, Dómine : * iustificatiónes tuas requíram. Clamávi ad te, salvum me fac : * ut custódiam mandáta tua. Prævéni in maturitáte, et clamávi : * quia in verba tua supersperávi. Prævenérunt óculi mei ad te dilúculo : * ut meditárer elóquia tua. Vocem meam audi secúndum misericórdiam tuam, Dómine : * et secúndum iudícium tuum vivífica me. Appropinquavérunt persequéntes me iniquitáti : * a lege autem tua longe facti sunt. Prope es tu, Dómine : * et omnes viæ tuæ veritas. Inítio cognóvi de testimóniis tuis : * quia in ætérnum fundásti ea. Glória Patri... |
A ti clamo desde lo más profundo de mi corazón; escúchame, Señor; me esforzaré por cumplir tus leyes. A ti clamo: sálvame, para que pueda observar tus enseñanzas. Iré antes del alba y clamaré a ti, porque espero en tu palabra. Mis ojos anticipan el día para volverse hacia ti y reflexionar sobre tus palabras. Escucha mi voz según tu misericordia, Señor; devuélveme la vida según tu justicia. Mis perseguidores están a punto de completar su crimen; se han apartado de tu ley. Pero tú, Señor, no estás lejos, y todos tus caminos son fieles. Hace tiempo que sé que tus enseñanzas han llegado para quedarse. Gloria al Padre... |
|
- Los días de fiesta, antífona limpia y capitula.
- En el servicio festivo : - durante el año : |
|
| Ant. Aspice in me, et miserére mei, Dómine. | Ant. Señor, mírame y ten piedad de mí. |
|
Capítulo
Ga 6.2
|
|
| Alter altérius ónera portáte, * et sic adimplébitis legem Christi. | Sobrellevad los unos las cargas de los otros, y así cumpliréis la ley de Cristo. |
| R. Deo grátias. | R. Demos gracias a Dios. |
|
V. Dóminus regit me, et nihil mihi déerit. R. In loco páscuæ ibi me collocávit. |
V. El Señor es mi pastor, nada me falta. R. Me puso en pastos gordos. |
|
- durante el Adviento, antífona propia, luego :
|
|
Capítulo
Jer 23:6
|
|
| In diébus illis salvábitur Iuda, et Israel habitábit confidénter : † et hoc est nomen, quod vocábunt eum, * Dóminus iustus noster. | En aquellos días se salvará Judá, e Israel habitará seguro; y éste es el nombre con que se le llamará: el Señor, justicia nuestra. |
| R. Deo grátias. | R. Demos gracias a Dios. |
|
V. Osténde nobis, Dómine, misericórdiam tuam. R. Et salutáre tuum da nobis. |
V. Señor, muéstranos tu misericordia. R. Y danos tu salvación. |
|
- en Cuaresma, a partir del lunes siguiente al 1er El domingo:
|
|
| Ant. Commendémus nosmetípsos, in multa patiéntia, in ieiúniis multis, per arma iustítiæ. | Ant. Hagámonos dignos de encomio con gran paciencia, con muchos ayunos, con las armas de la justicia. |
|
Capítulo
Is 55, 7
|
|
| Derelínquat ímpius viam suam, et vir iníquus cogitatiónes suas, † et revertátur ad Dóminum, et miserébitur eius, et ad Deum nostrum, * quóniam multus est ad ignoscéndum. | Deje el impío su camino, y el criminal sus pensamientos, y vuélvase al Señor, y él tendrá misericordia de él, a nuestro Dios, porque él perdona abundantemente. |
| R. Deo grátias. | R. Demos gracias a Dios. |
|
V. Scápulis suis obumbrábit tibi. R. Et sub pennis eius sperábis. |
V. Él te cubrirá con sus alas. R. Y bajo su plumaje encontrarás refugio. |
|
- en el momento de la Pasión :
|
|
| Ant. Pópule meus, quid feci tibi? aut quid moléstus fui? Respónde mihi. | Ant. Pueblo mío, ¿qué os he hecho o cómo os he molestado? Respondedme. |
|
(Lunes Santo, antífona propia.)
|
|
Capítulo
Jer 17, 18
|
|
| Confundántur qui me persequúntur, et non confúndar ego : † páveant illi, et non páveam ego : * induc super eos diem afflictiónis, et dúplici contritióne cóntere eos, Dómine, Deus noster. | Avergüéncense mis perseguidores, y no me avergüence yo; tiemblen ellos, y no tiemble yo; trae sobre ellos el día malo, y pártelos en dos. |
| R. Deo grátias. | R. Demos gracias a Dios. |
|
V. De ore leónis líbera me, Dómine. R. Et a córnibus unicórnium humilitátem meam. |
V. Sálvame, Señor, de la boca del león. R. Salva mi debilidad de la furia de los unicornios. |
|
- en Pascua, antes de la Ascensión:
|
|
| Hormiga. Alelúia, alelúia, alelúia, alelúia. | Hormiga. Alelúia, alelúia, alelúia, alelúia. |
|
Capítulo
I Cor 15, 20-22
|
|
| Christus resurréxit a mórtuis primítiæ dormiéntium : † quóniam quidem per hóminem mors, et per hóminem resurréctio mortuórum. * Et sicut in Adam omnes moriúntur, ita et in Christo omnes vivificabúntur. | Cristo ha resucitado de entre los muertos, es la primicia de los que durmieron; pues como la muerte vino por un hombre, también por un hombre viene la resurrección de los muertos. Y como en Adán todos mueren, así en Cristo todos serán vivificados. |
| R. Deo grátias. | R. Demos gracias a Dios. |
|
|
|
|
V. Surréxit Dóminus vere, allelúia. R. Et appáruit Simóni, allelúia. |
V. El Señor ha resucitado de verdad, aleluya. R. Y se apareció a Pedro, aleluya. |
|
- Pascua, de la Ascensión a Pentecostés:
|
|
| Hormiga. Alelúia, alelúia, alelúia, alelúia. | Hormiga. Alelúia, alelúia, alelúia, alelúia. |
|
Capítulo
Ef 1:20-21
|
|
| Deus Christum constítuit ad déxteram suam in cæléstibus, † supra omnem principátum, et potestátem, et virtútem, et dominatiónem, * et omne nomen quod nominátur non solum in hoc sæculo, sed étiam in futúro. | Dios ha hecho sentar a Cristo a su diestra en el cielo, muy por encima de todo principado, potestad, virtud, señorío y de cualquier otro nombre que pueda nombrarse, no sólo en este siglo, sino también en el venidero. |
| R. Deo grátias. | R. Demos gracias a Dios. |
|
|
|
|
V. Ascéndens Christus in altum, allelúia. R. Captívam duxit captivitátem, allelúia. |
V. Cristo, elevándose en el aire, aleluya. R. Llevó cautiva nuestra naturaleza cautiva, aleluya. |
|
V. Kyrie, eléison. R. Christe, eléison. Kyrie, eléison. Pater noster... |
V. ¡Señor, ten piedad! R. ¡Cristo, ten piedad! ¡Señor, ten piedad! Padre nuestro... |
|
luego baja, hasta :
|
|
|
V. Et ne nos indúcas in tentatiónem. R. Sed líbera nos a malo. V. Dóminus vobíscum. R. Et cum spíritu tuo. Orémus. |
V. Y no nos dejes sucumbir a la tentación. R. Pero líbranos del mal. V. Que el Señor esté con vosotros. R. Y con tu mente. Recemos. |
|
Se reza la oración del día, seguida de :
|
|
|
V. Dóminus vobíscum. R. Et cum spíritu tuo. V. Benedicámus Dómino. R. Deo grátias. V. Fidélium ánimæ per misericórdiam Dei requiéscant in pace. R. Amén. |
V. Que el Señor esté con vosotros. R. Y con tu mente. V. Bendice al Señor. R. Demos gracias a Dios. V. Que las almas de los fieles difuntos, por la misericordia de Dios, descansen en paz. R. Amén. |
|
Si el siguiente Oficio no se recita inmediatamente, decimos:
|
|
|
V. Divínum auxílium máneat semper nobíscum. R. Et cum frátribus nostris abséntibus. Amén. |
V. Que la ayuda de Dios esté siempre con nosotros. R. Y con nuestros hermanos ausentes. Amén. |
|
SEXT DE MARTES A SÁBADO
|
|
|
V. Deus, in adiutórium meum inténde. R. Dómine, ad adiuvándum mefestína. Glória Patri, et Fílio, et Spirítui Sancto. Sicut erat in princípio, et nunc, et semper, et in sæcula sæculórum. Amén. Aleluya. |
V. Dios, ayúdame. R. Apresúrate, Señor, a ayudarme. Gloria al Padre, al Hijo y al Espíritu Santo. Como era en el principio, es ahora y será siempre y por los siglos de los siglos. Amén. Aleluya. |
|
A partir de Septuagesima, el Allelúia se sustituye por :
|
|
| Laus tibi, Dómine, Rex ætérnæ glóriæ. | Alabado seas, Señor, Rey de la eternidad gloria. |
|
Himno
S. Ambroise
|
|
| Rector potens, verax Deus, Qui témperas rerum vices, Splendóre mane ínstruis, Et ígnibus merídiem : Exstíngue flammas lítium, Aufer calórem nóxium, Confer salútem córporum, Verámque pacem córdium. Præsta, Pater piíssime, Patríque compar Unice, Cum Spíritu Paráclito Regnans per omne sæculum. Amén. |
Líder poderoso, Dios de la verdad, Que puso las cosas en marcha, Tú adornas el amanecer con esplendor, Y el sol del mediodía en todo su esplendor. Apaga las llamas de la discordia, Disipa todo ardor maligno, Dar salud a nuestro cuerpo, Paz verdadera a nuestros corazones. Escúchanos, Padre misericordioso, Y tú, el igual al Padre, Con el Espíritu consolador, Reinando por los siglos de los siglos. Amén. |
|
Esta última estrofa puede variar según la fiesta y el tiempo litúrgico.
- Antífona limpia en los días de fiesta. - Servicio dominical: - durante el año : |
|
- Antífona limpia en los días de fiesta.
- En el servicio festivo : - durante el año : |
|
| Ant. Qui hábitas † in cælis, miserére nobis. | Ant. Tú que habitas en el cielo, ten piedad de nosotros. |
|
- durante el Adviento, antífona propia.
- en Cuaresma, a partir del lunes siguiente al 1er El domingo: |
|
| Ant. Commendémus nosmetípsos † in multa patiéntia, in ieiúniis multis, per arma iustítiæ. | Ant. Hagámonos dignos de encomio con gran paciencia, con muchos ayunos, con las armas de la justicia. |
|
- Pasión: (Martes y Miércoles Santos, antífona propia.)
|
|
| Ant. Pópule meus, † quid feci tibi? aut quid moléstus fui? Respónde mihi. | Ant. Pueblo mío, ¿qué os he hecho o cómo os he molestado? Respondedme. |
|
- en tiempo pascual, antífona :
|
|
| Hormiga. Alelúia, † alelúia, alelúia, alelúia. | Hormiga. Aleluya, aleluya, aleluya, aleluya. |
|
Salmo 122
|
|
| Ad te levávi óculos meos, * qui hábitas in cælis. Ecce sicut óculi servórum, * in mánibus dominórum suórum. Sicut óculi ancíllæ in mánibus dóminæ suæ : * ita óculi nostri ad Dóminum Deum nostrum, donec misereátur nostri. Miserére nostri, Dómine, miserére nostri : * quia multum repléti sumus despectióne : Quia multum repléta est ánima nostra : * oppróbrium abundántibus, et despéctio supérbis. Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto. Sicut erat in princípio, et nunc, et semper, * et in sæcula sæculórum. Amén. |
Alzo mis ojos a ti que habitas en los cielos. Así como el ojo del siervo está fijo en la mano de su amo, Como el ojo de la sierva está en la mano de su ama, así nuestros ojos están en el Señor, nuestro Dios, hasta que tenga misericordia de nosotros. Ten piedad de nosotros, Señor, ten piedad de nosotros, porque hemos estado demasiado llenos de reproches; Hemos sufrido demasiado la burla de los ricos insolentes y el desprecio de los orgullosos. Gloria al Padre, al Hijo y al Espíritu Santo. Como era en el principio, es ahora y será siempre y por los siglos de los siglos. Amén. |
|
Salmo 123
|
|
| Nisi quia Dóminus erat in nobis, dicat nunc Israel : * nisi quia Dóminus erat in nobis, Cum exsúrgerent hómines in nos, * forte vivos deglutíssent nos : Cum irascerétur furor eórum in nos, * fórsitan aqua absorbuísset nos. Torréntem pertransívit ánima nostra : * fórsitan pertransísset ánima nostra aquam intolerábilem. Benedíctus Dóminus, * qui non dedit nos in captiónem déntibus eórum. Anima nostra sicut passer erépta est * de láqueo venántium. Láqueus contrítus est, * et nos liberáti sumus. Adiutórium nostrum in nómine Dómini, * qui fecit cælum et terram. Glória Patri... |
Si el Señor no hubiera sido por nosotros, ¡que Israel lo proclame! - si el Señor no hubiera estado con nosotros, Cuando los hombres se alzaron contra nosotros, nos habrían comido vivos, Su ira contra nosotros era tan feroz que las aguas nos habrían tragado, El torrente habría pasado sobre nuestra alma, sobre nuestra alma habrían pasado olas impetuosas. Bendito sea el Señor, que no nos ha entregado a sus dientes. Nuestra alma, como el gorrión, ha escapado de la red del cazador: La red se rompió y nos salvamos. Nuestra ayuda está en el nombre del Señor, que hizo el cielo y la tierra. Gloria al Padre... |
|
Salmo 124
|
|
| Qui confídunt in Dómino, sicut mons Sion : * non commovébitur in ætérnum, qui hábitat in Ierúsalem. Montes in circúitu eius : † et Dóminus in circúitu pópuli sui, * ex hoc nunc et usque in sæculum. Quia non relínquet Dóminus virgam peccatórum super sortem iustórum : * ut non exténdant iusti ad iniquitátem manus suas. Bénefac, Dómine, bonis, * et rectis corde. Declinántes autem in obligatiónes, addúcet Dóminus cum operántibus inquitátem : * pax super Israel. Glória Patri... |
Los que confían en el Señor son como el monte Sión: el que habita en Jerusalén nunca será sacudido. Jerusalén está rodeada por un muro de montañas: así protege el Señor a su pueblo ahora y siempre. El Señor no permitirá que el cetro de los pecadores penda para siempre sobre la heredad de los justos, no sea que también los justos pongan sus manos sobre la iniquidad. Señor, derrama tu bondad sobre los buenos y los rectos. Pero a los que se desvían por caminos torcidos, ¡que el Señor los deje ir con los que hacen el mal! La paz sea con Israel. Gloria al Padre... |
|
- Los días de fiesta, antífona limpia y capitula.
- En el servicio festivo : - durante el año : |
|
| Ant. Qui hábitas in cælis, miserére nobis. | Ant. Tú que habitas en el cielo, ten piedad de nosotros. |
|
Capítulo
Ga 6.2
|
|
| Alter altérius ónera portáte, * et sic adimplébitis legem Christi. | Sobrellevad los unos las cargas de los otros, y así cumpliréis la ley de Cristo. |
| R. Deo grátias. | R. Demos gracias a Dios. |
|
V. Dóminus regit me, et nihil mihi déerit. R. In loco páscuæ ibi me collocávit. |
V. El Señor es mi pastor, nada me falta. R. Me puso en pastos gordos. |
|
- durante el Adviento, antífona propia, luego :
|
|
Capítulo
Jer 23:6
|
|
| In diébus illis salvábitur Iuda, et Israel habitábit confidénter : † et hoc est nomen, quod vocábunt eum, * Dóminus iustus noster. | En aquellos días se salvará Judá, e Israel habitará seguro; y éste es el nombre con que se le llamará: el Señor, justicia nuestra. |
| R. Deo grátias. | R. Demos gracias a Dios. |
|
V. Osténde nobis, Dómine, misericórdiam tuam. R. Et salutáre tuum da nobis. |
V. Señor, muéstranos tu misericordia. R. Y danos tu salvación. |
|
- en Cuaresma, a partir del lunes siguiente al 1er El domingo:
|
|
| Ant. Commendémus nosmetípsos, in multa patiéntia, in ieiúniis multis, per arma iustítiæ. | Ant. Hagámonos dignos de encomio con gran paciencia, con muchos ayunos, con las armas de la justicia. |
|
Capítulo
Is 55, 7
|
|
| Derelínquat ímpius viam suam, et vir iníquus cogitatiónes suas, † et revertátur ad Dóminum, et miserébitur eius, et ad Deum nostrum, * quóniam multus est ad ignoscéndum. | Deje el impío su camino, y el criminal sus pensamientos, y vuélvase al Señor, y él tendrá misericordia de él, a nuestro Dios, porque él perdona abundantemente. |
| R. Deo grátias. | R. Demos gracias a Dios. |
|
V. Scápulis suis obumbrábit tibi. R. Et sub pennis eius sperábis. |
V. Él te cubrirá con sus alas. R. Y bajo su plumaje encontrarás refugio. |
|
- en el momento de la Pasión :
|
|
| Ant. Pópule meus, quid feci tibi? aut quid moléstus fui? Respónde mihi. | Ant. Pueblo mío, ¿qué os he hecho o cómo os he molestado? Respondedme. |
|
(El Martes y Miércoles Santo, antífona propia).
|
|
Capítulo
Jer 17, 18
|
|
| Confundántur qui me persequúntur, et non confúndar ego : † páveant illi, et non páveam ego : * induc super eos diem afflictiónis, et dúplici contritióne cóntere eos, Dómine, Deus noster. | Avergüéncense mis perseguidores, y no me avergüence yo; tiemblen ellos, y no tiemble yo; trae sobre ellos el día malo, y pártelos en dos. |
| R. Deo grátias. | R. Demos gracias a Dios. |
|
V. De ore leónis líbera me, Dómine. R. Et a córnibus unicórnium humilitátem meam. |
V. Sálvame, Señor, de la boca del león. R. Salva mi debilidad de la furia de los unicornios. |
|
- en Pascua, antes de la Ascensión:
|
|
| Hormiga. Alelúia, alelúia, alelúia, alelúia. | Hormiga. Alelúia, alelúia, alelúia, alelúia. |
|
Capítulo
I Cor 15, 20-22
|
|
| Christus resurréxit a mórtuis primítiæ dormiéntium : † quóniam quidem per hóminem mors, et per hóminem resurréctio mortuórum. * Et sicut in Adam omnes moriúntur, ita et in Christo omnes vivificabúntur. | Cristo ha resucitado de entre los muertos, es la primicia de los que durmieron; pues como la muerte vino por un hombre, también por un hombre viene la resurrección de los muertos. Y como en Adán todos mueren, así en Cristo todos serán vivificados. |
| R. Deo grátias. | R. Demos gracias a Dios. |
|
|
|
|
V. Surréxit Dóminus vere, allelúia. R. Et appáruit Simóni, allelúia. |
V. El Señor ha resucitado de verdad, aleluya. R. Y se apareció a Pedro, aleluya. |
|
- Pascua, de la Ascensión a Pentecostés:
|
|
| Hormiga. Alelúia, alelúia, alelúia, alelúia. | Hormiga. Alelúia, alelúia, alelúia, alelúia. |
|
Capítulo
Ef 1:20-21
|
|
| Deus Christum constítuit ad déxteram suam in cæléstibus, † supra omnem principátum, et potestátem, et virtútem, et dominatiónem, * et omne nomen quod nominátur non solum in hoc sæculo, sed étiam in futúro. | Dios ha hecho sentar a Cristo a su diestra en el cielo, muy por encima de todo principado, potestad, virtud, señorío y de cualquier otro nombre que pueda nombrarse, no sólo en este siglo, sino también en el venidero. |
| R. Deo grátias. | R. Demos gracias a Dios. |
|
|
|
|
V. Ascéndens Christus in altum, allelúia. R. Captívam duxit captivitátem, allelúia. |
V. Cristo, elevándose en el aire, aleluya. R. Llevó cautiva nuestra naturaleza cautiva, aleluya. |
|
V. Kyrie, eléison. R. Christe, eléison. Kyrie, eléison. Pater noster... |
V. ¡Señor, ten piedad! R. ¡Cristo, ten piedad! ¡Señor, ten piedad! Padre nuestro... |
|
luego baja, hasta :
|
|
|
V. Et ne nos indúcas in tentatiónem. R. Sed líbera nos a malo. V. Dóminus vobíscum. R. Et cum spíritu tuo. Orémus. |
V. Y no nos dejes sucumbir a la tentación. R. Pero líbranos del mal. V. Que el Señor esté con vosotros. R. Y con tu mente. Recemos. |
|
Se reza la oración del día, seguida de :
|
|
|
V. Dóminus vobíscum. R. Et cum spíritu tuo. V. Benedicámus Dómino. R. Deo grátias. V. Fidélium ánimæ per misericórdiam Dei requiéscant in pace. R. Amén. |
V. Que el Señor esté con vosotros. R. Y con tu mente. V. Bendice al Señor. R. Demos gracias a Dios. V. Que las almas de los fieles difuntos, por la misericordia de Dios, descansen en paz. R. Amén. |
|
Si el siguiente Oficio no se recita inmediatamente, decimos:
|
|
|
V. Divínum auxílium máneat semper nobíscum. R. Et cum frátribus nostris abséntibus. Amén. |
V. Que la ayuda de Dios esté siempre con nosotros. R. Y con nuestros hermanos ausentes. Amén. |
Nona
|
NONE DU DIMANCHE
|
|
| V. Deus, in adiutórium meum inténde. | V. Dios, ayúdame. |
| R. Dómine, ad adiuvándum me festína. * Glória Patri, et Fílio, et Spirítui Sancto. * Sicut erat in princípio, et nunc, et semper, et in sæcula sæculórum. Amén. * Allelúia. |
R.
Apresúrate, Señor, a ayudarme. Gloria al Padre, al Hijo y al Espíritu Santo. Como era en el principio, así es ahora y así será siempre. Amén. Aleluya.
|
|
A partir de Septuagesima, el Allelúia se sustituye por :
|
|
| Laus tibi, Dómine, Rex ætérnæ glóriæ. | Alabado seas, Señor, Rey de la gloria eterna. |
|
Himno
S. Ambrosio (s. IV)
|
|
|
Rerum, Deus, tenax vigor,
Immótus in te pérmanens, Lucis diúrnæ témpora Succéssibus detérminans : Largíre clarum véspere, Quo vita nusquam décidat ; Perénnis instet glória. Sed præmium mortis sacræ. Præsta, Pater piíssime, Patríque compar Unice, Cum Spíritu Paráclito Regnans per omne sæculum. Amén. |
Dios, la fuerza y el apoyo del mundo,
Siempre inmóvil dentro de ti, Que, por la marcha del sol, Ajuste la sucesión de tiempos, Difunde tu luz por la noche, Manteniéndonos vivos, Y, como recompensa por una muerte santa, Da gloria eterna. Escúchanos, Padre misericordioso, Y tú, el igual al Padre, Con el Espíritu consolador, Reinando por los siglos de los siglos. Amén. |
|
Esta última estrofa puede variar según la fiesta y el tiempo litúrgico.
|
|
- Antífona limpia en los días de fiesta.
|
|
Servicio dominical:
- durante el año :
|
|
| Ant. Alelúia, † alelúia, alelúia. | Ant. Aleluya, aleluya, aleluya. |
|
- en Adviento, Septuagésima, Cuaresma y Pasión, antífona propiamente dicha.
|
|
- en tiempo pascual, antífona :
|
|
| Hormiga. Alelúia, † alelúia, alelúia, alelúia. | Hormiga. Aleluya, aleluya, aleluya, aleluya. |
|
(1) Salmo 118
|
|
|
Defécit in salutáre tuum ánima mea : * et in verbum tuum supersperávi.
Defecérunt óculi mei in elóquium tuum, * dicéntes : Quando consoláberis me? Quia factus sum sicut uter in pruína : * iustificatiónes tuas non sum oblítus. Quot sunt dies servi tui? * quando fácies de persequéntibus me iudícium ? Narravérunt mihi iníqui fabulatiónes : * sed non ut lex tua. Omnia mandáta tua véritas: * iníque persecúti sunt me, ádiuva me. Paulo minus consummavérunt me in terra : * ego autem non derelíqui mandáta tua. Secúndum misericórdiam tuam vivífica me: * et custódiam testimónia oris tui. Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto. Sicut erat in princípio, et nunc, et semper, * et in sæ cula sæculórum. Amén. |
Mi alma anhela tu salvación; espero en tu palabra.
Mis ojos anhelan tu promesa; parecen decir: "¿Cuándo me consolarás? Porque me he vuelto como un odre expuesto al humo, y sin embargo no olvido tus leyes. ¿Cuántos son los días de tu siervo? ¿Cuándo harás justicia a los que me persiguen? Los malvados me han dicho palabras bonitas; ¡pero cuánto supera tu ley a estas fábulas! Todos tus mandamientos son verdaderos; mis enemigos me persiguen continuamente: ¡ayúdame! Estuvieron a punto de destruirme en la tierra, pero no abandonaré tus decretos. Dame vida según tu misericordia, y observaré las enseñanzas que han salido de tu boca. Gloria al Padre, al Hijo y al Espíritu Santo. Como era en el principio, es ahora y será siempre y por los siglos de los siglos. Amén. |
|
(2) Salmo 118
|
|
|
In ætérnum, Dómine, * verbum tuum pérmanet in cælo.
In generatiónem et generatiónem véritas tua : * fundásti terram, et pérmanet. Ordinatióne tua persevérat dies : * quóniam ómnia sérviunt tibi. Nisi quod lex tua meditátio mea est : * tunc forte periíssem in humilitáte mea. In ætérnum non oblivíscar iustificatiónes tuas : * quia in ipsis vivificásti me. Tuus sum ego, salvum me fac :* quóniam iustificatiónes tuas exquisívi. Me exspectavérunt peccatóres, ut pérderent me : * testimónia tua intelléxi. Omnis consummatiónis vidi finem : * latum mandátum tuum nimis. Glória Patri... |
Por siempre, Señor, permanece tu palabra en los cielos;
De edad en edad perdura tu fidelidad, como la tierra que fundaste y que perdura. Es en virtud de tus leyes que el sol sigue devolviendo el día, pues todos los seres te obedecen. Si no me deleitara meditando en tu ley, ya habría sucumbido a mi dolor. Jamás olvidaré tus decretos; por ellos me devuelves la vida. Soy tuyo: sálvame, pues cumplo fielmente tus preceptos. Los malvados están esperando para destruirme, y yo estoy escuchando tus enseñanzas. Encuentro límites a todo lo que es perfecto, pero tu mando no tiene límites. Gloria al Padre... |
|
(3) Salmo 118
|
|
|
Quómodo diléxi legem tuam, Dómine? * tota die meditátio mea est.
Super inimícos meos prudéntem me fecísti mandáto tuo: * quia in ætérnum mihi est. Super omnes docéntes me intelléxi : * quia testimónia tua meditátio mea est. Super senes intelléxi : * quia mandáta tua quæsívi. Ab omni via mala prohíbui pedes meos : * ut custódiam verba tua. A iudíciis tuis non declinávi : * quia tu legem posuísti mihi. ¡Quam dúlcia fáucibus meis elóquia tua, * super mel ori meo! A mandátis tuis intelléxi : * proptérea odívi omnem viam iniquitátis. Glória Patri... |
¡Cómo amo tu ley, Señor! Todo el día medito en ella.
Con tus mandamientos me haces más sabio que mis enemigos, pues siempre los tengo presentes. Sé más que todos mis maestros, porque medito en tus enseñanzas. Tengo más entendimiento que los ancianos, porque observo tus decretos. Guardaré mis pies de todo mal camino, para cumplir tu palabra. No me apartaré de tus preceptos, porque tú me has dado tu ley. ¡Qué dulces son tus palabras para mi paladar! Más dulces que la miel para mis labios. Tus preceptos me enseñan sabiduría; por eso aborrezco los caminos de la mentira. Gloria al Padre... |
|
- Los días de fiesta, antífona limpia y capitula.
|
|
- Servicio dominical:
- durante el año :
|
|
| Hormiga. Allelúia, allelúia, allelúia. | Ant. Aleluya, aleluya, aleluya. |
|
- En Adviento, Septuagésima, Cuaresma y Pasión, se repite la ante- tienne propia.
|
|
- en tiempo pascual :
|
|
| Hormiga. Alelúia, alelúia, alelúia, alelúia. | Hormiga. Aleluya, aleluya, aleluya, aleluya. |
| Empti enim estis prétio magno. * Glorificáte et portáte Deum in córpore vestro. | Has sido redimido a un gran precio. Glorifica y lleva a Dios en tu cuerpo. |
| R. Deo grátias. | R. Demos gracias a Dios. |
|
V.
Ab occúltis meis munda me, Dómine.
R. Et ab aliénis parce servo tuo. |
V.
Límpiame, Señor, de las transgresiones que ignoro.
R. Aleja a tu siervo de los pecadores. |
|
V.
Kyrie, eléison.
R. Christe, eléison. Kyrie, eléison. Pater noster... |
V.
¡Señor, ten piedad!
R. ¡Cristo, ten piedad! ¡Señor, ten piedad! Padre nuestro... |
|
luego baja, hasta :
|
|
|
V.
Et ne nos indúcas in tentatiónem.
R. Sed líbera nos a malo. V. Dóminus vobíscum. R. Et cum spíritu tuo. Orémus. |
V.
Y no nos dejes sucumbir a la tentación.
R. Pero líbranos del mal. V. Que el Señor esté con vosotros. R. Y con tu mente. Recemos. |
|
Se reza la oración del día, seguida de :
|
|
|
V.
Dóminus vobíscum.
R. Et cum spíritu tuo. V. Benedicámus Dómino. R. Deo grátias. V. Fidélium ánimæ per misericórdiam Dei requiéscant in pace. R. Amén. |
V.
Que el Señor esté con vosotros.
R. Y con tu mente. V. Bendice al Señor. R. Demos gracias a Dios. V. Que las almas de los fieles difuntos, por la misericordia de Dios, descansen en paz. R. Amén. |
|
NINGUN LUNES
|
|
| V. Deus, in adiutórium meum inténde. | V. Dios, ayúdame. |
| R. Dómine, ad adiuvándum me festína. * Glória Patri, et Fílio, et Spirítui Sancto. * Sicut erat in princípio, et nunc, et semper, et in sæcula sæculórum. Amén. * Allelúia. |
R.
Apresúrate, Señor, a ayudarme. Gloria al Padre, al Hijo y al Espíritu Santo. Como era en el principio, así es ahora y así será siempre. Amén. Aleluya.
|
|
A partir de Septuagesima, el Allelúia se sustituye por :
|
|
| Laus tibi, Dómine, Rex ætérnæ glóriæ. | Alabado seas, Señor, Rey de la gloria eterna. |
|
Himno
S. Ambrosio (s. IV)
|
|
|
Rerum, Deus, tenax vigor,
Immótus in te pérmanens, Lucis diúrnæ témpora Succéssibus detérminans : Largíre clarum véspere, Quo vita nusquam décidat ; Perénnis instet glória. Sed præmium mortis sacræ. Præsta, Pater piíssime, Patríque compar Unice, Cum Spíritu Paráclito Regnans per omne sæculum. Amén. |
Dios, la fuerza y el apoyo del mundo,
Siempre inmóvil dentro de ti, Que, por la marcha del sol, Ajuste la sucesión de tiempos, Difunde tu luz por la noche, Manteniéndonos vivos, Y, como recompensa por una muerte santa, Da gloria eterna. Escúchanos, Padre misericordioso, Y tú, el igual al Padre, Con el Espíritu consolador, Reinando por los siglos de los siglos. Amén. |
|
Esta última estrofa puede variar según la fiesta y el tiempo litúrgico.
|
|
- Antífona limpia en los días de fiesta.
|
|
En el servicio festivo :
- durante el año :
|
|
| Ant. Fiat † manus tua, Dómine, ut salvum me fácias, quia mandáta tua concupívi. | Ant. Señor, que tu mano se extienda para ayudarme, pues he elegido tus ordenanzas. |
|
- durante el Adviento, antífona propia.
|
|
En Cuaresma, a partir del lunes siguiente al 1er domingo:
|
|
| Ant. Per arma iustítiæ † virtútis Dei commendémus nosmetípsos in multa patiéntia. | Ant. Con las armas de la justicia, que nos vienen del poder de Dios, hagámonos dignos de encomio con gran paciencia. |
|
- en el momento de la Pasión :
|
|
|
Ant. Numquid rédditur † pro bono malum, quia fodérunt fóveam ánimæ meæ?
(Lunes Santo, antífona propia.) |
Ant. ¿Se pagará mal por bien, que caven una fosa para mi alma? |
|
- en tiempo pascual, antífona :
|
|
| Hormiga. Alelúia, † alelúia, alelúia, alelúia. | Hormiga. Aleluya, aleluya, aleluya, aleluya. |
|
(1) Salmo 118
|
|
|
Vide humilitátem meam, et éripe me: * quia legem tuam non sum oblítus.
Iúdica iudícium meum, et rédime me: * propter elóquium tuum vivífica me. Longe a peccatóribus salus : * quia iustificatiónes tuas non exquisiérunt. Misericórdiæ tuæ multæ, Dómine : * secúndum iudícium tuum vivífica me. Multi qui persequúntur me, et tríbulant me : * a testimóniis tuis non declinávi. Vidi prævaricántes, et tabescébam : * quia elóquia tua non custodiérunt. Vide quóniam mandáta tua diléxi, Dómine : * in misericórdia tua vivífica me. Princípium verbórum tuórum, véritas : * in ætérnum ómnia iudícia iustítiæ tuæ. Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto. Sicut erat in princípio, et nunc, et semper, * et in sæcula sæculórum. Amén. |
Mira mi miseria y líbrame, pues no he olvidado tu ley.
Defiéndeme y redímeme; restaura mi vida según tu palabra. La salvación está lejos de los impíos, porque no se atienen a tu ley. Tus misericordias son infinitas, Señor; restaura mi vida según tus juicios. Muchos son los que me persiguen y me oprimen, pero no me apartaré de tus enseñanzas. Me consume el dolor a la vista de los impíos, porque no guardan tu palabra. Considera, Señor, que amo tus ordenanzas; restaura mi vida según tu misericordia. El fundamento de tu palabra es la verdad; las leyes de tu justicia perduran para siempre. Gloria al Padre, al Hijo y al Espíritu Santo. Como era en el principio, es ahora y será siempre y por los siglos de los siglos. Amén. |
|
(2) Salmo 118
|
|
|
Príncipes persecúti sunt me gratis : * et a verbis tuis formidávit cor meum.
Lætábor ego super elóquia tua :* sicut qui invénit spólia multa. Iniquitátem ódio hábui, et abominátus sum : * legem autem tuam diléxi. Sépties in die laudem dixi tibi,* super iudícia iustítiæ tuæ. Pax multa diligéntibus legem tuam : * et non est illis scándalum. Exspectábam salutáre tuum, Dómine : * et mandáta tua diléxi. Custodívit ánima mea testimónia tua : * et diléxit ea veheménter. Servávi mandáta tua et testimónia tua : * quia omnes viæ meæ in conspéctu tuo. Glória Patri... |
Los gobernantes de la tierra me persiguen sin causa; mi corazón sólo teme tu palabra.
Me regocijo con tu palabra, como si hubiera encontrado un rico botín. Odio la mentira, la aborrezco; pero amo tu ley. Siete veces al día te alabo por los juicios de tu justicia. Hay gran paz para los que aman tu ley, y nada les hará caer. Espero, Señor, en tu salvación, y amo tus mandamientos. Mi alma observa tus preceptos; los ama con ardiente amor. Cumpliré tus estatutos y tus ordenanzas, porque todos mis caminos están delante de ti. Gloria al Padre... |
|
(3) Salmo 118
|
|
|
Appropínquet deprecátio mea in conspéctu tuo, Dómine : * iuxta elóquium tuum da mihi intelléctum.
Intret postulátio mea in conspéctu tuo: * secúndum elóquium tuum éripe me. Eructábunt lábia mea hymnum, * cum docúeris me iustificatiónes tuas. Pronuntiábit lingua mea elóquium tuum : * quia ómnia mandáta tua æquitas. Fiat manus tua, ut salvet me : * quóniam mandáta tua elégi. Concupívi salutáre tuum, Dómine : * et lex tua meditátio mea est. Vivet ánima mea, et laudábit te : * et iudícia tua adiuvábunt me. Errávi, sicut ovis, quæ périit : * quære servum tuum, quia mandáta tua non sum oblítus. Glória Patri... |
Llega a ti, Señor, mi clamor. Según tu palabra, dame entendimiento.
Que llegue hasta ti mi súplica. Líbrame según tu palabra. Que mis labios te alaben, pues me has enseñado tus preceptos. Que mi lengua pronuncie tu palabra, pues todos tus mandamientos son justos. Extiende tu mano para ayudarme, pues he elegido tus ordenanzas. Anhelo tu salvación, Señor, y me deleito en meditar tu ley. Mi alma vivirá para alabarte, y tus juicios serán mi ayuda. Ando errante como oveja descarriada: busca a tu siervo, pues no he olvidado tus mandamientos. Gloria al Padre... |
|
- Los días de fiesta, antífona limpia y capitula.
|
|
- En el servicio festivo :
- durante el año :
|
|
| Ant. Fiat manus tua, Dómine, ut salvum me fácias, quia mandáta tua concupívi. | Ant. Señor, que tu mano se extienda para ayudarme, pues he elegido tus ordenanzas. |
|
Capítulo
I Cor 6:20
|
| Empti enim estis prétio magno. * Glorificáte et portáte Deum in córpore vestro. | Has sido redimido a un gran precio. Glorifica y lleva a Dios en tu cuerpo. |
| R. Deo grátias. | R. Demos gracias a Dios. |
|
V.
Ab occúltis meis munda me, Dómine.
R. Et ab aliénis parce servo tuo. |
V.
Límpiame, Señor, de las transgresiones que ignoro.
R. Aleja a tu siervo de los pecadores. |
|
- durante el Adviento, antífona propia, luego :
|
|
Capítulo
|
|
|
Prope est, ut véniat tempus eius, † et dies eius non elongabúntur : * miserébitur enim Dóminus Iacob, et Israel salvábitur.
R. Deo grátias. V. Super te, Ierúsalem, oriétur Dóminus. R. Et glória eius in te videbitur. |
Su tiempo está cerca, y sus días no se prolongarán. Porque el Señor tendrá misericordia de Jacob, e Israel se salvará.
R. Demos gracias a Dios. V. El Señor se levantará sobre ti, Jerusalén. R. Y su gloria se verá dentro de tus muros. |
|
- en Cuaresma, a partir del lunes siguiente al 1er domingo :
|
|
| Ant. Per arma iustítiæ virtútis Dei commendémus nosmetípsos in multa patiéntia. | Ant. Por las armas de la justicia, que nos vienen del poder de Dios, encomendémonos con gran paciencia. |
|
Capítulo
|
|
|
Frange esuriénti panem tuum, et egénos vagósque induc in domum tuam: † cum víderis nudum, óperi eum, * et carnem tuam ne despéxeris.
R. Deo grátias. V. Scuto circúmdabit te véritas ejus. R. Non timébis a timóre noctúrno. |
Parte tu pan al hambriento y acoge al desamparado; si ves a un hombre desnudo, cúbrelo y no desprecies tu propia carne.
R. Demos gracias a Dios. V. Su lealtad te rodeará como un escudo. R. No tendrás que temer los terrores de la noche. |
|
- en el momento de la Pasión :
|
|
|
Ant. Numquid rédditur pro bono malum, quia fodérunt fóveam ánimæ meæ?
(Lunes Santo, antífona propia.) |
Ant. ¿Se pagará mal por bien, que caven una fosa para mi alma? |
|
Capítulo
|
|
|
Recordáre quod stéterim in conspéctu tuo, † ut lóquerer pro eis bonum, * et avérterem in- dignatiónem tuam ab eis.
R. Deo grátias. V. Ne perdas cum ímpiis, Deus, ánimam meam. R. Et cum viris sánguinum vitam meam. |
Recuerda cómo me presenté ante ti para hablarte en su favor y para apartar de ellos tu ira.
R. Demos gracias a Dios. V. No pierdas mi alma con los impíos, oh Dios mío. R. Ni mi vida con hombres de sangre. |
|
- en Pascua, antes de la Ascensión:
|
|
| Hormiga. Alelúia, alelúia, alelúia, alelúia. | Hormiga. Aleluya, aleluya, aleluya, aleluya. |
|
Capítulo
|
|
|
Christus semel pro peccátis nostris mórtuus est, iustus pro iniústis, † ut nos offérret Deo, mortificátus quidem carne, * vivificátus autem spíritu.
R. Deo grátias. V. Gavísi sunt discípuli, allelúia. R. Viso Dómino, alelúia. |
Cristo padeció una sola vez la muerte por nuestros pecados, el que era justo por los injustos, para devolvernos a Dios, habiendo sido entregado a la muerte según la carne, pero devuelto a la vida según el Espíritu.
R. Demos gracias a Dios. V. Los discípulos se regocijaron, aleluya. V. Viendo al Señor, aleluya. |
|
- Pascua, de la Ascensión a Pentecostés:
|
|
| Hormiga. Alelúia, alelúia, alelúia, alelúia. | Hormiga. Aleluya, aleluya, aleluya, alelúia. |
|
Capítulo
|
|
|
Omnia subiécit sub pédibus eius, † et ipsum dedit caput supra omnem Ecclesiam,* quæ est corpus ipsíus, et plenitúdo eius, qui ómnia in ómnibus adimplétur.
R. Deo grátias. V. Ascéndo ad Patrem meum et Patrem vestrum, allelúia. R. Deum meum et Deum vestrum, allelúia. |
Puso todo bajo sus pies y lo hizo cabeza de todo, cabeza de la Iglesia, que es su cuerpo, plenitud de Aquel que se completa en y por todos los seres, todo en todos.
R. Demos gracias a Dios. V. Subo a mi Padre y a vuestro Padre, aleluya. R. Mi Dios y tu Dios, aleluya. |
|
Entonces el servicio termina de la siguiente manera:
|
|
|
V.
Kyrie, eléison.
R. Christe, eléison. Kyrie, eléison. Pater noster. |
V.
¡Señor, ten piedad!
R. ¡Cristo, ten piedad! ¡Señor, ten piedad! Padre Nuestro. |
|
luego baja, hasta :
|
|
|
V.
Et ne nos indúcas in tentatiónem.
R. Sed líbera nos a malo. V. Dóminus vobíscum. R. Et cum spíritu tuo. Oremus. |
V.
Y no nos dejes sucumbir a la tentación.
R. Pero líbranos del mal. V. Que el Señor esté con vosotros. R. Y con tu espíritu. Oremos. |
|
Se reza la oración del día, seguida de :
|
|
|
V.
Dóminus vobíscum.
R. Et cum spíritu tuo. V. Benedicámus Dómino. R. Deo grátias. V. Fidélium ánimæ per misericórdiam Dei requiéscant in pace. R. Amén. |
V.
Que el Señor esté con vosotros.
R. Y con tu mente. V. Bendice al Señor. R. Demos gracias a Dios. V. Que las almas de los fieles difuntos, por la misericordia de Dios, descansen en paz. R. Amén. |
|
Si el siguiente Oficio no se recita inmediatamente, decimos:
|
|
|
V.
Divínum auxílium máneat semper nobíscum.
R. Et cum frátribus nostris abséntibus. Amén. |
V.
Que la ayuda de Dios esté siempre con nosotros.
R. Y con nuestros hermanos ausentes. Amén. |
|
NINGUNO DE MARTES A SÁBADO
|
|
| V. Deus, in adiutórium meum inténde. | V. Dios, ayúdame. |
| R. Dómine, ad adiuvándum me festína. * Glória Patri, et Fílio, et Spirítui Sancto. * Sicut erat in princípio, et nunc, et semper, et in sæcula sæculórum. Amén. * Allelúia. |
R.
Apresúrate, Señor, a ayudarme. Gloria al Padre, al Hijo y al Espíritu Santo. Como era en el principio, así es ahora y así será siempre. Amén. Aleluya.
|
|
A partir de Septuagesima, el Allelúia se sustituye por :
|
|
| Laus tibi, Dómine, Rex ætérnæ glóriæ. | Alabado seas, Señor, Rey de la gloria eterna. |
|
Himno
S. Ambrosio (s. IV)
|
|
|
Rerum, Deus, tenax vigor,
Immótus in te pérmanens, Lucis diúrnæ témpora Succéssibus detérminans : Largíre clarum véspere, Quo vita nusquam décidat ; Perénnis instet glória. Sed præmium mortis sacræ. Præsta, Pater piíssime, Patríque compar Unice, Cum Spíritu Paráclito Regnans per omne sæculum. Amén. |
Dios, la fuerza y el apoyo del mundo,
Siempre inmóvil dentro de ti, Que, por la marcha del sol, Ajuste la sucesión de tiempos, Difunde tu luz por la noche, Manteniéndonos vivos, Y, como recompensa por una muerte santa, Da gloria eterna. Escúchanos, Padre misericordioso, Y tú, el igual al Padre, Con el Espíritu consolador, Reinando por los siglos de los siglos. Amén. |
|
Esta última estrofa puede variar según la fiesta y el tiempo litúrgico.
|
|
- Antífona limpia en los días de fiesta.
|
|
En el servicio festivo :
- durante el año :
|
|
| Ant. Beáti omnes, † qui timent Dóminum. | Ant. Bienaventurados todos los que temen al Señor. |
|
- durante el Adviento, antífona propia.
|
|
En Cuaresma, a partir del lunes siguiente al 1er domingo:
|
|
| Ant. Per arma iustítiæ † virtútis Dei commendémus nosmetípsos in multa patiéntia. | Ant. Con las armas de la justicia, que nos vienen del poder de Dios, hagámonos dignos de encomio con gran paciencia. |
|
- en el momento de la Pasión :
|
|
|
Ant. Numquid rédditur † pro bono malum, quia fodérunt fóveam ánimæ meæ?
(Lunes Santo, antífona propia.) |
Ant. ¿Se pagará mal por bien, que caven una fosa para mi alma? |
|
- en tiempo pascual, antífona :
|
|
| Hormiga. Alelúia, † alelúia, alelúia, alelúia. | Hormiga. Aleluya, aleluya, aleluya, aleluya. |
|
(1) Salmo 125
|
|
|
In converténdo Dóminus captivitátem Sion: * facti sumus sicut consoláti :
Tunc replétum est gáudio os nostrum : * et lingua nostra exsultatióne. Tunc dicent inter gentes: * Magnificávit Dóminus fácere cum eis. Magnificávit Dóminus fácere nobíscum : * facti sumus lætántes. Convértete, Dómine, captivitátem nostram, * sicut torrens in austro. Qui séminant in lácrimis, * in exsultatióne metent. Eúntes ibant et flebant, * mitténtes semina sua. Veniéntes autem vénient cum exsultatióne, * portántes manípulos suos. Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto. Sicut erat in princípio, et nunc, et semper, * et in sæcula sæculórum. Amén. |
Cuando el Señor trajo de vuelta a los cautivos de Sión, fuimos consolados por nuestro largo sufrimiento.
Entonces nuestras bocas gritaron de alegría y nuestras lenguas cantaron de gozo; Entonces se repitió entre las naciones: "¡El Señor ha hecho grandes cosas por ellos! Sí, el Señor ha hecho grandes cosas por nosotros; nos alegramos. Señor, haz volver a nuestros hermanos cautivos, así como haces fluir los arroyos en las llanuras del sur. Los que siembran con lágrimas cosecharán con alegría. Se van, se van llorando, echando su semilla; Volverán con gritos de alegría, llevando las gavillas de su cosecha. Gloria al Padre, al Hijo y al Espíritu Santo. Como era en el principio, es ahora y será siempre y por los siglos de los siglos. Amén. |
|
(2) Salmo 126
|
|
|
Nisi
Dóminus ædificáverit domum, * in vanum laboravé- runt, qui ædíficant eam. Nisi Dóminus custodíerit civitátem, * frustra vígilat, qui custódit eam. Vanum est vobis ante lucem súrgere : * súrgite postquam sedéritis, qui manducátis panem dolóris ; Cum déderit diléctis suis somnum. * Ecce heréditas Dómini fílii : merces, fructus ventris. Sicut sagíttæ in manu poténtis : * ita fílii excussórum. Beátus vir, qui implévit desidérium suum ex ipsis : * non confundétur cum loquétur inimícis suis in porta. Glória Patri... |
Si el Señor no construye la casa, en vano trabajan los albañiles; si el Señor no guarda la ciudad, en vano vigila el centinela a sus puertas.
En vano os levantáis antes del día; levantaos después de haber descansado, vosotros que coméis el pan de la tristeza, Porque Dios da el sueño a su amada. Los hijos son una herencia del Señor; el fruto de un vientre fecundo es una recompensa de lo alto. Como flechas en la mano de un guerrero, así son los hijos de los desterrados. Bienaventurado el hombre que los tiene como desea. No se avergonzará cuando tenga que responder ante sus enemigos en la puerta de la ciudad. Gloria al Padre... |
|
(3) Salmo 127
|
|
|
Beti omnes, qui timent Dóminum, * qui ámbulant in viis eius.
Labóres mánuum tuárum quia manducábis : * beátus es, et bene tibi erit. Uxor tua sicut vitis abúndans,* in latéribus domus tuæ. Fílii tui sicut novéllæ olivárum, * in circúitu mensæ tuæ. Ecce sic benedicétur homo, * qui timet Dóminum. Benedícat tibi Dóminus ex Sion : * et vídeas bona Ierúsalem ómnibus diébus vitæ tuæ. Et vídeas fílios filiórum tuórum, * pacem super Israel. Glória Patri... |
Bienaventurado el hombre que teme al Señor y sigue sus caminos.
Entonces te alimentas del trabajo de tus manos; eres feliz y estás lleno de cosas buenas. Tu mujer es como una vid fructífera en tu casa; Tus hijos son como jóvenes olivos alrededor de tu mesa. Así será bendecido el que teme al Señor. ¡Que el Señor te bendiga desde Sión! ¡Que veas florecer a Jerusalén todos los días de tu vida! Ojalá veas a los hijos de tus hijos y reine la paz en Israel. Gloria al Padre... |
|
- Los días de fiesta, antífona limpia y capitula.
|
|
- En el servicio festivo :
- durante el año :
|
|
| Ant. Beáti omnes, qui timent Dóminum. | Ant. Bienaventurados todos los que temen al Señor. |
|
Capítulo
I Cor 6:20
|
| Empti enim estis prétio magno. * Glorificáte et portáte Deum in córpore vestro. | Has sido redimido a un gran precio. Glorifica y lleva a Dios en tu cuerpo. |
| R. Deo grátias. | R. Demos gracias a Dios. |
|
V.
Ab occúltis meis munda me, Dómine.
R. Et ab aliénis parce servo tuo. |
V.
Límpiame, Señor, de las transgresiones que ignoro.
R. Aleja a tu siervo de los pecadores. |
|
- durante el Adviento, antífona propia, luego :
|
|
Capítulo
|
|
|
Prope est, ut véniat tempus eius, † et dies eius non elongabúntur : * miserébitur enim Dóminus Iacob, et Israel salvábitur.
R. Deo grátias. V. Super te, Ierúsalem, oriétur Dóminus. R. Et glória eius in te videbitur. |
Su tiempo está cerca, y sus días no se prolongarán. Porque el Señor tendrá misericordia de Jacob, e Israel se salvará.
R. Demos gracias a Dios. V. El Señor se levantará sobre ti, Jerusalén. R. Y su gloria se verá dentro de tus muros. |
|
- en Cuaresma, a partir del lunes siguiente al 1er domingo :
|
|
| Ant. Per arma iustítiæ virtútis Dei commendémus nosmetípsos in multa patiéntia. | Ant. Por las armas de la justicia, que nos vienen del poder de Dios, encomendémonos con gran paciencia. |
|
Capítulo
|
|
|
Frange esuriénti panem tuum, et egénos vagósque induc in domum tuam: † cum víderis nudum, óperi eum, * et carnem tuam ne despéxeris.
R. Deo grátias. V. Scuto circúmdabit te véritas ejus. R. Non timébis a timóre noctúrno. |
Parte tu pan al hambriento y acoge al desamparado; si ves a un hombre desnudo, cúbrelo y no desprecies tu propia carne.
R. Demos gracias a Dios. V. Su lealtad te rodeará como un escudo. R. No tendrás que temer los terrores de la noche. |
|
- en el momento de la Pasión :
|
|
|
Ant. Numquid rédditur pro bono malum, quia fodérunt fóveam ánimæ meæ?
(Lunes Santo, antífona propia.) |
Ant. ¿Se pagará mal por bien, que caven una fosa para mi alma? |
|
Capítulo
|
|
|
Recordáre quod stéterim in conspéctu tuo, † ut lóquerer pro eis bonum, * et avérterem in- dignatiónem tuam ab eis.
R. Deo grátias. V. Ne perdas cum ímpiis, Deus, ánimam meam. R. Et cum viris sánguinum vitam meam. |
Recuerda cómo me presenté ante ti para hablarte en su favor y para apartar de ellos tu ira.
R. Demos gracias a Dios. V. No pierdas mi alma con los impíos, oh Dios mío. R. Ni mi vida con hombres de sangre. |
|
- en Pascua, antes de la Ascensión:
|
|
| Hormiga. Alelúia, alelúia, alelúia, alelúia. | Hormiga. Aleluya, aleluya, aleluya, aleluya. |
|
Capítulo
|
|
|
Christus semel pro peccátis nostris mórtuus est, iustus pro iniústis, † ut nos offérret Deo, mortificátus quidem carne, * vivificátus autem spíritu.
R. Deo grátias. V. Gavísi sunt discípuli, allelúia. R. Viso Dómino, alelúia. |
Cristo padeció una sola vez la muerte por nuestros pecados, el que era justo por los injustos, para devolvernos a Dios, habiendo sido entregado a la muerte según la carne, pero devuelto a la vida según el Espíritu.
R. Demos gracias a Dios. V. Los discípulos se regocijaron, aleluya. V. Viendo al Señor, aleluya. |
|
- Pascua, de la Ascensión a Pentecostés:
|
|
| Hormiga. Alelúia, alelúia, alelúia, alelúia. | Hormiga. Aleluya, aleluya, aleluya, alelúia. |
|
Capítulo
|
|
|
Omnia subiécit sub pédibus eius, † et ipsum dedit caput supra omnem Ecclesiam,* quæ est corpus ipsíus, et plenitúdo eius, qui ómnia in ómnibus adimplétur.
R. Deo grátias. V. Ascéndo ad Patrem meum et Patrem vestrum, allelúia. R. Deum meum et Deum vestrum, allelúia. |
Puso todo bajo sus pies y lo hizo cabeza de todo, cabeza de la Iglesia, que es su cuerpo, plenitud de Aquel que se completa en y por todos los seres, todo en todos.
R. Demos gracias a Dios. V. Subo a mi Padre y a vuestro Padre, aleluya. R. Mi Dios y tu Dios, aleluya. |
|
Entonces el servicio termina de la siguiente manera:
|
|
|
V.
Kyrie, eléison.
R. Christe, eléison. Kyrie, eléison. Pater noster. |
V.
¡Señor, ten piedad!
R. ¡Cristo, ten piedad! ¡Señor, ten piedad! Padre Nuestro. |
|
luego baja, hasta :
|
|
|
V.
Et ne nos indúcas in tentatiónem.
R. Sed líbera nos a malo. V. Dóminus vobíscum. R. Et cum spíritu tuo. Oremus. |
V.
Y no nos dejes sucumbir a la tentación.
R. Pero líbranos del mal. V. Que el Señor esté con vosotros. R. Y con tu espíritu. Oremos. |
|
Se reza la oración del día, seguida de :
|
|
|
V.
Dóminus vobíscum.
R. Et cum spíritu tuo. V. Benedicámus Dómino. R. Deo grátias. V. Fidélium ánimæ per misericórdiam Dei requiéscant in pace. R. Amén. |
V.
Que el Señor esté con vosotros.
R. Y con tu mente. V. Bendice al Señor. R. Demos gracias a Dios. V. Que las almas de los fieles difuntos, por la misericordia de Dios, descansen en paz. R. Amén. |
|
Si el siguiente Oficio no se recita inmediatamente, decimos:
|
|
|
V.
Divínum auxílium máneat semper nobíscum.
R. Et cum frátribus nostris abséntibus. Amén. |
V.
Que la ayuda de Dios esté siempre con nosotros.
R. Y con nuestros hermanos ausentes. Amén. |
Vísperas
|
VESPERAS DOMINGO
|
|
|
V. Deus, in adiutórium meum inténde. R. Dómine, ad adiuvándum me festína. Glória Patri, et Fílio, et Spirítui Sancto. Sicut erat in princípio, et nunc, et semper, et in sæcula sæculórum. Amén. Aleluya. |
V. Dios, ayúdame. R. Apresúrate, Señor, a ayudarme. Gloria al Padre, al Hijo y al Espíritu Santo. Como era en el principio, es ahora y será siempre y por los siglos de los siglos. Amén. Aleluya. |
|
A partir de Septuagesima, el Allelúia se sustituye por :
|
|
| Laus tibi, Dómine, Rex ætérnæ glóriæ. | Alabado seas, Señor, Rey de la eternidad gloria. |
|
- En los días festivos, antes y después de cada salmo se rezan las antífonas correspondientes.
- Servicio dominical: - durante el año : |
|
| Ant. Dixit Dóminus † Dómino meo: Sede a dextris meis. | Ant. Dios dijo a mi Señor: "Siéntate a mi derecha". |
|
(Estas palabras no se repiten al principio del salmo, lo que ocurre siempre que el texto de una antífona repite exactamente las primeras palabras del salmo que le sigue).
- durante el Adviento, antífonas propias. - En Pascua, los cuatro salmos se recitan bajo esta única antífona: |
|
| Ant. Alelúia, † alelúia, alelúia. Ant. Aleluya, aleluya, aleluya. | Ant. Alelúia, † alelúia, alelúia. Ant. Aleluya, aleluya, aleluya. |
|
Salmo 109
|
|
| Dixit Dóminus Dómino meo : * Sede a dextris meis : Donec ponam inimícos tuos, * scabéllum pedum tuórum. Virgam virtútis tuæ emíttet Dóminus ex Sion : * domináre in médio inimicórum tuórum. Tecum princípium in die virtútis tuæ in splendóribus sanctórum : * ex útero ante lucíferum génui te. Iurávit Dóminus, et non pænitébit eum: * Tu es sacérdos in ætérnum secúndum órdinem Melchísedech. Dóminus a dextris tuis, * confrégit in die iræ suæ reges. Iudicábit in natiónibus, implébit ruínas : * conquassábit cápita in terra multórum. De torrénte in via vivent : * Protérea exaltàbit caput. Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto. Sicut erat in princípio, et nunc, et semper, * et in sæcula sæculórum. Amén. |
Dios dijo a mi Señor: "Siéntate a mi derecha, Hasta que haga de tus enemigos el estrado de tus pies. Dios extenderá el cetro de tu poder desde Sión; ¡reina supremo en medio de tus enemigos! Contigo será el imperio soberano el día en que despliegues tu poder, en medio del esplendor de tus santos. Dios te ha dicho: "Desde mi seno, antes de la aurora, te he engendrado". Dios ha jurado, y no se arrepentirá: "Tú eres sacerdote para siempre a la manera de Melquisedec. Dios, el Señor está a tu derecha; quebrantará reyes el día de su ira. Ejecutará el juicio sobre las naciones; todo quedará en ruinas; romperá cabezas sobre toda la tierra. Beberá del arroyo en el camino, así que levantará la cabeza. Gloria al Padre, al Hijo y al Espíritu Santo. Como era en el principio, es ahora y será siempre y por los siglos de los siglos. Amén. |
| Ant. Dixit Dóminus Dómino meo: Sede a dextris meis. Ant. Fidélia † ómnia mandáta eius : confirmáta in sæculum sæculi. |
Ant. Dios dijo a mi Señor: "Siéntate a mi derecha". Ant. Sus preceptos son inmutables; están establecidos para la eternidad. |
|
Salmo 110
|
|
| Confitébor tibi, Dómine, in toto corde meo : * in consilio iustórum, et congregatióne. Magna ópera Dómini : * exquisíta in omnes voluntátes eius. Conféssio et magnificéntia opus eius : * et iustítia eius manet in sæculum sæculi. Memóriam fecit mirabílium suórum, † miséricors et miserátor Dóminus : * escam dedit timéntibus se. Memor erit in sæculum testaménti sui : * virtútem óperum suórum annuntiábit pópulo suo : Ut det illis hereditátem géntium. * Opera mánuum eius véritas et iudícium. Fidélia ómnia mandáta eius : † confirmáta in sæ culum sæ culi, * facta in veritáte et æquitáte. Redemptiónem misit pópulo suo : * mandávit in ætérnum testaméntum suum. Sanctum et terríbile nomen eius. * Inítium sapiéntiæ timor Dómini : Intelléctus bonus ómnibus faciéntibus eum : * laudátio eius manet in sæculum sæculi. Glória Patri... |
Señor, quiero alabarte de todo corazón en la reunión de los justos y en la asamblea del pueblo. Las obras del Señor son grandes; están en perfecta armonía con su voluntad. Su obra es esplendor y magnificencia, y su justicia perdura para siempre. El Señor ha dejado constancia de sus maravillas; se ha mostrado misericordioso y compasivo. Ha dado alimento a los que le temen; Se acuerda para siempre de su alianza. Ha mostrado a su pueblo el poder de sus obras, Entregándoles la herencia de las naciones. Las obras de sus manos son la verdad y la justicia. Todos sus mandamientos son inmutables, establecidos para la eternidad, fundados en la fidelidad y la justicia. Ha enviado la liberación a su pueblo y ha establecido su alianza para siempre. Su nombre es santo y admirable. El temor del Señor es el principio de la sabiduría; Estos son los verdaderamente inteligentes que guardan su ley. Su alabanza es eterna. Gloria al Padre... |
| Ant. Fidélia ómnia mandáta eius : confirmáta in sæculum sæculi. Ant. In mandátis † eius cupit nimis. |
Ant. Sus preceptos son inmutables; están establecidos para la eternidad. Ant. Sus preceptos son el objeto de los deseos de los justos. |
|
Salmo 111
|
|
| Beátus vir, qui timet Dóminum : * in mandátis eius volet nimis. Potens in terra erit semen eius : * generátio rectórum benedicétur. Glória et divítiæ in domo eius : * et iustítia eius manet in sæculum sæculi. Exórtum est in ténebris lumen rectis : * miséricors et miserátor et iustus. Iucúndus homo, qui miserétur et cómmodat, † dispónet sermónes suos in iudício : * quia in ætérnum non commovébitur. In memória ætérna erit iustus : * ab auditióne mala non timébit. Parátum cor eius speráre in Dómino, † confirmátum est cor eius : * non commovébitur donec despíciat inimícos suos. Dispérsit, dedit paupéribus : † iustítia eius manet in sæculum sæculi,* cornu eius exaltábitur in glória. Peccátor vidébit et irascétur, † dentibus suis fremet et tabéscet : * desidérium peccatórum períbit. Glória Patri... |
Bienaventurado el hombre que teme al Señor y se deleita en cumplir su ley. Sus descendientes serán poderosos en la tierra; la raza de los justos será bendecida. Él tiene honor y riquezas en su casa, y su justicia perdura para siempre. Una luz se levanta en la oscuridad para los rectos: Dios, misericordioso, compasivo y justo. Bienaventurado el hombre que muestra misericordia y presta al necesitado. Hará triunfar su causa ante los jueces; nunca será zarandeado. El justo será recordado eternamente; no será amedrentado por las malas noticias; Su corazón está firme, confiado en el Señor. Su corazón está firme, no se turba, hasta ver muertos a sus enemigos. Siembra limosna, da a los pobres; su justicia perdura para siempre; prospera y se eleva en gloria. El pecador lo ve y se enoja; cruje los dientes y la envidia lo consume; el deseo del pecador perecerá. Gloria al Padre... |
| Ant. In mandátis eius cupit nimis. Ant. Sit nomen Dómini † benedíctum in sæcula. |
Ant. Sus preceptos son el objeto de los deseos de los justos. Ant. Bendito sea por siempre el nombre del Señor. |
|
Salmo 112
|
|
| Laudáte, púeri, Dóminum : * laudáte nomen Dómini. Sit nomen Dómini benedíctum, * ex hoc nunc, et usque in sæculum. A solis ortu usque ad occásum, * laudábile nomen Dómini. Excélsus super omnes gentes Dóminus, * et super cælos glória eius. Quis sicut Dóminus Deus noster, qui in altis hábitat, * et humília réspicit in cælo et in terra? Súscitans a terra ínopem, * et de stércore érigens páuperem : Ut cóllocet eum cum princípibus, * cum princípibus pópuli sui. Qui habitáre facit stérilem in domo, * matrem filiórum lætántem. Glória Patri... |
Siervos de Dios, alabad al Señor, alabad su santo nombre. Bendito sea el nombre del Señor, ahora y siempre. Desde la salida del sol hasta su ocaso, ¡alabado sea el nombre del Señor! El Señor es excelso sobre todas las naciones; su gloria está por encima de los cielos. ¿Quién como el Señor, nuestro Dios? Él habita en las alturas y ve el cielo y la tierra a sus pies. Levanta a los desgraciados del polvo y rescata a los pobres de su estercolero, Para hacerlos sentar con los príncipes, con los príncipes de su pueblo. Le da un hogar a la mujer estéril y la convierte en una madre alegre entre sus hijos. Gloria al Padre... |
|
Durante el año :
|
|
| Ant. Sit nomen Dómini benedíctum in sæcula. | Ant. Bendito sea por siempre el nombre del Señor. |
|
Semana Santa :
|
|
| Hormiga. Allelúia, allelúia, allelúia. | Ant. Aleluya, aleluya, aleluya. |
|
Los domingos de Septuagésima, Sexagésima y Quincuagésima, capitula propiamente dicha.
Durante el año, decimos el siguiente capitulum: |
|
Capítulo
(II Cor 1:3-4)
|
|
| Benedíctus Deus, et Pater Dómini nostri Iesu Christi, † Pater misericordiárum, et Deus totíus consolatiónis, * qui consolátur nos in omni tribulatióne nostra. | Bendito sea el Dios y Padre de nuestro Señor Jesucristo, Padre de misericordias y Dios de toda consolación, que nos consuela en todas nuestras tribulaciones. |
| R. Deo grátias. | R. Demos gracias a Dios. |
|
Durante el año, y con ocasión de la Septuagesima, se rezan el breve responsorio, el himno y el versículo siguientes:
|
|
Respuesta corta
|
|
| Quam magnificáta sunt * ópera tua, Dómine. (bis) V. Omnia in sapiéntia fecísti. * Opera... Glória Patri... Quam magnificáta... |
Qué admirables son * tus obras, Señor. (bis) V. Tú creaste todo en tu sabiduría. * Tus obras... Gloria al Padre... Cuánto... |
|
Himno
|
|
| Lucis Creátor óptime, Lucem diérum próferens, Primórdiis lucis novæ, Mundi parans oríginem : Qui mane iunctum vésperi Diem vocári præcipis : Tetrum chaos illábitur, Audi preces cum flétibus. Ne mens graváta crímine, Vitæ sit exsul múnere, Dum nil perénne cógitat, Seséque culpis ílligat. Cælórum pulset íntimum, Vitále tollat præmium : Vitémus omne nóxium : Purgémus omne péssimum. Præsta, Pater piíssime, Patríque compar Unice, Cum Spíritu Paráclito Regnans per omne sæculum. Amén. |
Excelente creador de luz, Que dan luz a los días, Por un primer rayo de luz Empiezas a crear el mundo. Tú que llamas al día, El tiempo que une la tarde y la mañana; Cuando desciende el caos de la oscuridad, Escucha nuestras oraciones y nuestras lágrimas. Que nuestra alma plagada de crímenes No te prives del don de la vida, Por no pensar en nada eterno, Atrapado en los lazos del pecado. Que golpee el corazón mismo de los cielos, Y ganar la vida como recompensa; Así que evitemos todo lo que está mal, Limpiémonos de toda iniquidad. Escúchanos, Padre misericordioso, Y tú, el igual al Padre, Con el Espíritu consolador, Reinando por los siglos de los siglos. Amén. |
|
V. Dirigátur, Dómine, orátio mea. R. Sicut incénsum in conspéctu tuo. |
V. Que mi oración se eleve a ti, Señor. R. Como incienso en tu presencia. |
|
En Adviento, Cuaresma y Pasión, en Pascua hasta el domingo siguiente a la Ascensión inclusive, capitula, responsorio breve, himno y versículo propiamente dichos.
El Magníficat va precedido de una antífona, que varía cada domingo. |
|
Cántico de la Bienaventurada Virgen María
(Lc 1, 46-55)
|
|
| Magníficat * ánima mea Dóminum : Et exsultávit spíritus meus * in Deo, salutári meo. Quia respéxit humilitátem ancíllæ suæ : * ecce enim ex hoc beátam me dicent omnes generatiónes. Quia fecit mihi magna qui potens est : * et sanctum nomen eius. Et misericórdia eius a progénie in progénies * timéntibus eum. Fecit poténtiam in brácchio suo : * dispérsit supérbos mente cordis sui. Depósuit poténtes de sede, * et exaltávit húmiles. Esuriéntes implévit bonis : * et dívites dimísit inánes. Suscépit Israel, púerum suum,* recordátus misericórdiæ suæ. Sicut locútus est ad patres nostros, * Abraham, et semini eius in sæcula. Glória Patri... |
Mi alma glorifica al Señor, Y mi espíritu se regocija en Dios, mi Salvador, Porque ha visto la humildad de su siervo. A partir de ahora, todas las generaciones me llamarán bienaventurado, Porque el Todopoderoso ha hecho grandes cosas en mí, y santo es su nombre. Su misericordia se derrama de edad en edad sobre los que le temen. Extendió la fuerza de su brazo; dispersó a los soberbios en los pensamientos de su corazón; Ha derribado a los poderosos de sus tronos y ha levantado a los humildes; Llenó de bienes a los hambrientos y despidió a los ricos con las manos vacías. Cuidó de Israel, su siervo, acordándose de su misericordia, Como prometió a nuestros padres, en favor de Abraham y su descendencia, para siempre. Gloria al Padre... |
|
Después del himno, se repite la antífona, y luego decimos:
|
|
|
V. Kyrie, eléison. R. Christe, eléison. Kyrie, eléison. |
V. Señor, ten piedad. R. Cristo, ten piedad. Señor, ten piedad. |
| Pater noster... | Padre nuestro... |
|
en voz alta; al final decimos:
|
|
| R. Sed líbera nos a malo. | R. Pero líbranos del mal. |
|
V. Dóminus vobíscum. R. Et cum spíritu tuo. Orémus |
V. Que el Señor esté con vosotros. R. Y con tu mente. Recemos |
|
Se reza la oración del día. Luego, si es oportuno, se evoca el recuerdo de una fiesta que tendría vísperas el mismo día. Después de la última oración, se añade :
|
|
|
V. Dóminus vobíscum. R. Et cum spíritu tuo. V. Benedicámus Dómino. R. Deo grátias. V. Fidélium ánimæ per misericórdiam Dei requiéscant in pace. R. Amén. V. Divínum auxílium máneat semper nobíscum. R. Et cum frátribus nostris abséntibus. Amén. |
V. Que el Señor esté con vosotros. R. Y con tu mente. V. Bendice al Señor. R. Gracias a Dios. V. Que las almas de los fieles difuntos, por la misericordia de Dios, descansen en paz. R. Amén. V. Que la ayuda de Dios esté siempre con nosotros. R. Y con nuestros hermanos ausentes. Amén. |
|
LUNES VESPERAS
|
|
|
V. Deus, in adiutórium meum inténde. R. Dómine, ad adiuvándum me festína. Glória Patri, et Fílio, et Spirítui Sancto. Sicut erat in princípio, et nunc, et semper, et in sæcula sæculórum. Amén. Aleluya. |
V. Dios, ayúdame. R. Apresúrate, Señor, a ayudarme. Gloria al Padre, al Hijo y al Espíritu Santo. Como era en el principio, es ahora y será siempre y por los siglos de los siglos. Amén. Aleluya. |
|
A partir de Septuagesima, el Allelúia se sustituye por :
|
|
| Laus tibi, Dómine, Rex ætérnæ glóriæ. | Alabado seas, Señor, Rey de la eternidad gloria. |
|
Durante el año :
|
|
| Ant. Nos, qui vívimus, † benedícimus Dómino. | Ant. Los que vivimos bendecimos al Señor. |
|
En Pascua, los cuatro salmos se recitan bajo esta única antífona:
|
|
| Ant. Alelúia, † alelúia, alelúia. | Ant. Aleluya, aleluya, aleluya. |
|
Salmo 113
|
|
| In éxitu Israel de Ægypto, * domus Iacob de pópulo bárbaro : Facta est Iudæa sanctificátio eius, * Israel potéstas eius. Mare vidit, et fugit : * Iordánis convérsus est retrórsum. Montes exsultavérunt ut aríetes, * et colles sicut agni óvium. Quid est tibi, mare, quod fugísti : * et tu, Iordánis, quia convérsus es retrórsum? Montes, exsultástis sicut aríetes, * et colles, sicut agni óvium ? A fácie Dómini mota est terra,* a fácie Dei Iacob. Qui convértit petram in stagna aquárum, * et rupem in fontes aquárum. Non nobis, Dómine, non nobis : * sed nómini tuo da glóriam : Super misericórdia tua, et veritáte tua. * Nequándo dicant gentes : Ubi est Deus eórum? Deus autem noster in cælo : * ómnia quæcúmque vóluit, fecit. Simulácra géntium argéntum et aurum, * ópera mánuum hóminum. Os habent, et non loquéntur : * óculos habent, et non vidébunt. Aures habent, et non áudient :* nares habent, et non odorábunt. Manus habent, et non palpábunt : † pedes habent, et non ambulábunt : * non clamábunt in gútture suo. Símiles illis fiant, qui fáciunt ea : * et omnes, qui confídunt in eis. Domus Israel sperávit in Dómino : * adiútor eórum et protéctor eórum est. Domus Aaron sperávit in Dómino : * adiútor eórum et protéctor eórum est. Qui timent Dóminum, speravérunt in Dómino: * adiútor eórum et protéctor eórum est. Dóminus memor fuit nostri : * et benedíxit nobis : Benedíxit dómui Israel : * benedíxit domui Aaron. Benedíxit ómnibus, qui timent Dóminum, * pusíllis cum maióribus. Adíciat Dóminus super vos : * super vos, et super fílios vestros. Benedícti vos a Dómino, * qui fecit cælum et terram. Cælum cæli Dómino : * terram autem dedit fíliis hóminum. Non mórtui laudábunt te, Dómine : * neque omnes, qui descéndunt in inférnum. Sed nos, qui vívimus, benedícimus Dómino, * ex hoc nunc, et usque in sæculum. Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto. Sicut erat in princípio, et nunc, et semper, * et in sæcula sæculórum. |
Cuando Israel salió de Egipto, cuando la casa de Jacob partió de un pueblo bárbaro, Judá se convirtió en su santa posesión, Israel en su dominio. El mar lo vio y huyó, y el Jordán retrocedió hacia su fuente. Las montañas saltaron como carneros y las colinas como corderos. ¿Por qué tú, oh mar, huyes, y tú, Jordán, vuelves a tu fuente? ¿Qué tenéis vosotros, montes, para saltar como carneros, y vosotros, collados, para saltar como corderos? La tierra tembló ante el rostro del Señor, ante el rostro del Dios de Jacob, Que convierte una roca en estanque, y una piedra en manantial de agua viva. No a nosotros, Señor, no a nosotros, sino a tu nombre da gloria, ¡Por tu bondad y tu fidelidad! ¿Por qué han de decir las naciones: "¿Dónde está su Dios? ¡Por tu bondad y tu fidelidad! ¿Por qué han de decir las naciones: "¿Dónde está su Dios? Nuestro Dios está en el cielo; todo lo que quiere, lo hace. Los ídolos de las naciones son de plata y oro, forjados por manos de hombres. Tienen boca y no hablan; ojos y no ven. Tienen oídos y no oyen; fosas nasales y no huelen. Tienen manos, pero no tocan; pies, pero no caminan; y su garganta no emite ningún sonido. ¡Que los que las hacen, y todos los que confían en ellas, sean como ellas! La casa de Israel ha puesto su confianza en el Señor: él es su ayuda y su escudo. La casa de Aarón ha puesto su confianza en el Señor: él es su ayuda y su escudo. Los que temen al Señor han puesto en él su confianza: él es su ayuda y su escudo. El Señor se ha acordado de nosotros: nos bendecirá; Bendecirá a la casa de Israel, bendecirá a la casa de Aarón, Bendecirá a los que temen al Señor, tanto a los pequeños como a los grandes. ¡Que el Señor multiplique sus favores sobre ti y tus hijos! ¡Bendito sea el Señor, que hizo el cielo y la tierra! El cielo de los cielos pertenece al Señor, pero ha dado la tierra a los hijos de los hombres. No son los muertos los que alaban al Señor, ni los que descienden al limbo. Pero nosotros, los que vivimos, bendeciremos al Señor ahora y siempre. Gloria al Padre, al Hijo y al Espíritu Santo. Como era en el principio, es ahora y será siempre y por los siglos de los siglos. Amén. |
| Ant. Nos, qui vívimus, benedícimus Dómino. Ant. Inclinávit † Dóminus aurem suam mihi. |
Ant. Los que vivimos bendecimos al Señor. Ant. El Señor ha inclinado su oído hacia mí. |
|
Salmo 114
|
|
| Diléxi, quóniam exáudiet Dóminus * vocem oratiónis meæ : Quia inclinávit aurem suam mihi : * et in diébus meis invocábo. Circumdedérunt me dolóres mortis : * et perícula inférni invenérunt me. Tribulatiónem et dolórem invéni : * et nomen Dómini invocávi. O Dómine, líbera ánimam meam : † miséricors Dóminus, et iustus, * et Deus noster miserétur. Custódiens párvulos Dóminus : * humiliátus sum, et liberávit me. Convértere, ánima mea, in réquiem tuam : * quia Dóminus benefécit tibi. Quia erípuit ánimam meam de morte : † óculos meos a lácrimis, * pedes meos a lapsu. Placébo Dómino * in regióne vivórum. Glória Patri... |
Lo amo, porque el Señor escucha la voz de mi oración, Porque ha inclinado su oído hacia mí, y toda mi vida le invocaré. Los dolores de la muerte me rodearon, y la angustia mortal se apoderó de mí; Estaba sufriendo y afligido. E invoqué el nombre del Señor: "¡Señor, salva mi alma! El Señor es misericordioso y justo, nuestro Dios es compasivo. El Señor cuida de los pequeños y de los débiles; yo era infeliz y él me libró. Oh alma mía, vuelve a tu reposo, porque el Señor te ha colmado de bienes. Sí, salvó mi alma de la muerte, mis ojos de las lágrimas, mis pies de caer. Alabaré al Señor en la tierra de los vivos. Gloria al Padre... |
| Ant. Inclinávit Dóminus aurem suam mihi. Ant. Crédidi, † propter quod locútus sum. |
El Señor ha inclinado su oído hacia mí. Hormiga. Yo creía, por eso hablé. |
|
Salmo 115
|
|
| Crédidi, propter quod locútus sum : * ego autem humiliátus sum nimis. Ego dixi in excéssu meo : * Omnis homo mendax. Quid retríbuam Dómino, * pro ómnibus, quæ retríbuit mihi? Cálicem salutáris accípiam : * et nomen Dómini invocábo. Vota mea Dómino reddam coram omni pópulo eius. * Pretiósa in conspéctu Dómini mors sanctórum eius. O Dómine, quia ego servus tuus : * ego servus tuus, et fílius ancíllæ tuæ. Dirupísti víncula mea : † tibi sacrificábo hóstiam laudis, * et nomen Domini invocábo. Vota mea Dómino reddam in conspéctu omnis pópuli eius : * in átriis domus Dómini, in médio tui, Ierúsalem. |
Yo creía, por eso hablé: "¡Oh Dios mío, estoy sucumbiendo a la desgracia! Dije en el exceso de mi abatimiento: "Todo hombre es un mentiroso. ¿Qué pagaré al Señor por todo lo que ha hecho por mí? Tomaré el cáliz de la salvación e invocaré el nombre del Señor. Cumpliré mis votos al Señor en presencia de todo su pueblo. La muerte de sus santos es preciosa a los ojos del Señor. Señor, porque soy tu siervo y el hijo de tu sierva, Tú has roto mis cadenas. Te ofreceré un sacrificio de acción de gracias e invocaré el nombre del Señor. Cumpliré mis votos al Señor en presencia de todo su pueblo, en los atrios de la casa del Señor, dentro de tus muros, Jerusalén. |
|
Aquí no se dice Glória Patri... sino que se añade inmediatamente :
|
|
Salmo 116
|
|
| Laudáte Dóminum, omnes gentes : * laudáte eum, omnes pópuli : Quóniam confirmáta est super nos misericórdia eius : * et véritas Dómini manet in ætérnum. Glória Patri... |
Alabad al Señor, naciones todas; alabadle, pueblos todos. Porque su misericordia está con nosotros, y la verdad del Señor permanece para siempre. Gloria al Padre... |
| Ant. Crédidi, propter quod locútus sum. Ant. Sæpe † expugnavérunt me a iuventúte mea. |
Hormiga. Yo creía, por eso hablé. Ant. Sæpe † expugnavérunt me a iuventúte mea. |
|
Salmo 128
|
|
| Sæpe expugnavérunt me a iuventúte mea, * dicat nunc Israel : Sæpe expugnavérunt me a iuventúte mea : * étenim non potuérunt mihi. Supra dorsum meum fabricavérunt peccatóres : * prolongavérunt iniquitátem suam. Dóminus iustus concídit cervíces peccatórum. * Confundántur et convertántur retrórsum omnes, qui odérunt Sion. Fiant sicut fenum tectórum : * quod, priúsquam evellátur, exáruit : De quo non implévit manum suam, qui metit, * et sinum suum, qui manípulos cólligit. De quo non implévit manum suam, qui metit, * et sinum suum, qui manípulos cólligit. Glória Patri... |
A menudo me han oprimido desde que era joven, Israel puede decirlo ahora, Me han oprimido a menudo desde mi juventud, pero no han prevalecido contra mí. Los malvados han arado mi espalda; han trazado sus crueles surcos. Pero el Señor es justo: ha abatido el orgullo de los pecadores. ¡Que los que odian a Sión sean avergonzados y expulsados lejos! Que sean como la hierba de los tejados, que se seca antes de ser arrancada. No llena de ella su mano el segador, ni su regazo el que ata las gavillas; Y los transeúntes no dicen: "¡Que la bendición del Señor sea con vosotros! - ¡Te bendecimos en el nombre del Señor! Gloria al Padre... |
|
Durante el año :
|
|
| Ant. Sæpe expugnavérunt me a iuventúte mea. | Hormiga. Me han atacado a menudo desde que era joven. |
|
Semana Santa :
|
|
| Hormiga. Allelúia, allelúia, allelúia. | Hormiga. Allelúia, allelúia, allelúia. |
|
Durante el año, en servicios festivos :
|
|
Capítulo
II Cor 1, 3-4
|
|
| Benedíctus Deus, et Pater Dómini nostri Iesu Christi, † Pater misericordiárum, et Deus totíus consolatiónis, * qui consolátur nos in omni tribulatióne nostra. | Bendito sea Dios, Padre de nuestro Señor Jesucristo, Padre de misericordias y Dios de toda consolación, que nos consuela en todas nuestras tribulaciones. |
| R. Deo grátias. | R. Demos gracias a Dios. |
|
Respuesta corta
|
|
| Benedícam Dóminum * in omni témpore (bis) V. Semper laus eius in ore meo. * In omni... Glória... Benedícam... |
Bendeciré al Señor * en todo momento (bis) V. Su alabanza estará siempre en mis labios. * En todo momento. Gloria al Padre... bendeciré... |
|
Himno
|
|
| Imménse cæli Cónditor, Qui mixta ne confúnderent, Aquæ fluénta dívidens, Cælum dedísti límitem. Firmans locum cæléstibus, Simúlque terræ rívulis ; Ut unda flammas témperet, Terræ solum ne díssipent. Infúnde nunc, piíssime, Donum perénnis grátiæ : Fraudis novæ ne cásibus Nos error átterat vetus. Lucem fides invéniat : Sic lúminis iubar ferat, Ut vana cuncta térreat : Hanc falsa nulla cómprimant. Præsta, Pater piíssime, Patríque compar Unice, Cum Spíritu Paráclito Regnans per omne sæculum. Amén. |
Creador infinito del cielo, Para evitar que se mezclen, Se divide el agua líquida, Dándoles el cielo como límite. Marcando su lugar en las aguas del cielo, Y a los arroyos de la tierra, Para que el agua atempere el fuego, Y no devasten la tierra. Llénanos de bondad, oh Dios, El don de la gracia eterna, Para que no caigas en nuevas trampas, El viejo error no nos aterrizará. Deja que la fe encuentre su luz, E irradia su brillo, Despojarse de toda vanidad, Para que nada falso le asfixie. Escúchanos, Padre misericordioso, Y tú, el igual al Padre, Con el Espíritu consolador, Reinando por los siglos de los siglos. Amén. |
|
V. Dirigátur, Dómine, orátio mea. R. Sicut incénsum in conspéctu tuo. |
V. Que mi oración se eleve a ti, Señor. R. Como incienso en tu presencia. |
|
Antífona del Magnificat
|
|
| Magníficat † ánima mea Dóminum, quia respéxit Deus humilitátem meam. | Mi alma glorifica al Señor, porque Dios ha mirado mi humildad. |
|
Cántico de la Bienaventurada Virgen María
(Lc 1, 46-55)
|
|
| Magníficat * ánima mea Dóminum : Et exsultávit spíritus meus * in Deo, salutári meo. Quia respéxit humilitátem ancíllæ suæ : * ecce enim ex hoc beátam me dicent omnes generatiónes. Quia fecit mihi magna qui potens est : * et sanctum nomen eius. Et misericórdia eius a progénie in progénies * timéntibus eum. Fecit poténtiam in brácchio suo : * dispérsit supérbos mente cordis sui. Depósuit poténtes de sede, * et exaltávit húmiles. Esuriéntes implévit bonis : * et dívites dimísit inánes. Suscépit Israel, púerum suum,* recordátus misericórdiæ suæ. Sicut locútus est ad patres nostros, * Abraham, et semini eius in sæcula. Glória Patri... |
Mi alma glorifica al Señor, Y mi espíritu se regocija en Dios, mi Salvador, Porque ha visto la humildad de su siervo. A partir de ahora, todas las generaciones me llamarán bienaventurado, Porque el Todopoderoso ha hecho grandes cosas en mí, y santo es su nombre. Su misericordia se derrama de edad en edad sobre los que le temen. Extendió la fuerza de su brazo; dispersó a los soberbios en los pensamientos de su corazón; Ha derribado a los poderosos de sus tronos y ha levantado a los humildes; Llenó de bienes a los hambrientos y despidió a los ricos con las manos vacías. Cuidó de Israel, su siervo, acordándose de su misericordia, Como prometió a nuestros padres, en favor de Abraham y su descendencia, para siempre. Gloria al Padre... |
|
Después del himno, se repite la antífona, y luego decimos:
|
|
|
V. Kyrie, eléison. R. Christe, eléison. Kyrie, eléison. |
V. Señor, ten piedad. R. Cristo, ten piedad. Señor, ten piedad. |
| Pater noster... | Padre nuestro... |
|
en voz alta; al final decimos:
|
|
| R. Sed líbera nos a malo. | R. Pero líbranos del mal. |
|
V. Dóminus vobíscum. R. Et cum spíritu tuo. Orémus |
V. Que el Señor esté con vosotros. R. Y con tu mente. Recemos |
|
Se reza la oración del día. Luego, si es oportuno, se evoca el recuerdo de una fiesta que tendría vísperas el mismo día. Después de la última oración, se añade :
|
|
|
V. Dóminus vobíscum. R. Et cum spíritu tuo. V. Benedicámus Dómino. R. Deo grátias. V. Fidélium ánimæ per misericórdiam Dei requiéscant in pace. R. Amén. V. Divínum auxílium máneat semper nobíscum. R. Et cum frátribus nostris abséntibus. Amén. |
V. Que el Señor esté con vosotros. R. Y con tu mente. V. Bendice al Señor. R. Gracias a Dios. V. Que las almas de los fieles difuntos, por la misericordia de Dios, descansen en paz. R. Amén. V. Que la ayuda de Dios esté siempre con nosotros. R. Y con nuestros hermanos ausentes. Amén. |
|
VÍSPERAS DE MARTES
|
|
|
V. Deus, in adiutórium meum inténde. R. Dómine, ad adiuvándum me festína. Glória Patri, et Fílio, et Spirítui Sancto. Sicut erat in princípio, et nunc, et semper, et in sæcula sæculórum. Amén. Aleluya. |
V. Dios, ayúdame. R. Apresúrate, Señor, a ayudarme. Gloria al Padre, al Hijo y al Espíritu Santo. Como era en el principio, es ahora y será siempre y por los siglos de los siglos. Amén. Aleluya. |
|
A partir de Septuagesima, el Allelúia se sustituye por :
|
|
| Laus tibi, Dómine, Rex ætérnæ glóriæ. | Alabado seas, Señor, Rey de la eternidad gloria. |
|
Durante el año :
|
|
| Ant. De profúndis clamávi ad te, Dómine. | Ant. Desde las profundidades del abismo clamo a ti, Señor. |
|
En Pascua, los cuatro salmos se recitan bajo esta única antífona:
|
|
| Ant. Alelúia, † alelúia, alelúia. | Ant. Aleluya, aleluya, aleluya. |
|
Salmo 129
|
|
| De profúndis clamávi ad te, Dómine : * Dómine, exáudi vocem meam : Fiant aures tuæ intendéntes, * in vocem deprecatiónis meæ. Si iniquitátes observáveris, Dómine : * Dómine, quis sustinébit? Quia apud te propitiátio est : * et propter legem tuam sustínui te, Dómine. Sustínuit ánima mea in verbo eius : * sperávit ánima mea in Dómino. A custódia matutína usque ad noctem : * speret Israel in Dómino. Quia apud Dóminum misericórdia : * et copiósa apud eum redémptio. Et ipse rédimet Israel, * ex ómnibus iniquitátibus eius. Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto. Sicut erat in princípio, et nunc, et semper, * et in sæcula sæculórum. |
Desde las profundidades del abismo clamo a ti, Señor. Señor, escucha mi voz; ¡Que tus oídos estén atentos a los acentos de mi oración! Si prestas atención a la iniquidad, oh Señor, ¿quién podrá estar delante de ti, oh Señor? Pero contigo está el perdón, y por tu ley te espero, Señor; Mi alma espera, confiada en tu palabra; mi alma ha puesto su esperanza en el Señor. Desde la vigilia de la mañana hasta la noche, ¡que Israel espere en el Señor! Porque con el Señor hay misericordia, con él hay abundante liberación. Redimirá a Israel de todas sus iniquidades. Gloria al Padre, al Hijo y al Espíritu Santo. Como era en el principio, es ahora y será siempre y por los siglos de los siglos. Amén. |
| Ant. De profúndis clamávi ad te, Dómine. Ant. Speret † Israel en Dómino. |
Ant. Desde las profundidades del abismo clamo a ti, Señor. Ant. Que Israel espere en el Señor. |
|
Salmo 130
|
|
| Dómine, non est exaltátum cor meum : * neque eláti sunt óculi mei. Neque ambulávi in magnis : * neque in mirabílibus super me. Si non humíliter sentiébam : * sed exaltávi ánimam meam : Sicut ablactátus est super matre sua, * ita retribútio in ánima mea. Speret Israel in Dómino, * ex hoc nunc, et usque in sæculum. Glória Patri... |
Señor, mi corazón no se ensoberbeció, ni mis ojos se alzaron; No busco grandes cosas ni cosas que estén por encima de mí. Si no tengo sentimientos humildes, y si por el contrario me he entregado al orgullo, ¡Que mi alma sea tratada como un niño recién destetado del vientre de su madre! ¡Que Israel ponga su esperanza en el Señor, ahora y siempre! Gloria al Padre... |
| Ant. Speret Israel en Dómino. Ant. Et omnis † mansuetúdinis eius. |
Ant. Que Israel espere en el Señor. Ant. y de todas sus penas. |
|
Salmo 131
|
|
| Meménto, Dómine, David, * et omnis mansuetúdinis eius : Sicut iurávit Dómino, * votum vovit Deo Iacob : Si introíero in tabernáculum domus meæ, * si ascéndero in lectum strati mei ; Si dédero somnum óculis meis, * et pálpebris meis dormitatiónem : Et réquiem tempóribus meis : donec invéniam locum Dómino, * tabernáculum Deo Iacob. Ecce audívimus eam in Ephrata : * invénimus eam in campis silvæ. Introíbimus in tabernáculum eius : * adorábimus in loco, ubi stetérunt pedes eius. Surge, Dómine, in réquiem tuam, * tu et arca sanctificatiónis tuæ. Sacerdótes tui induántur iustítiam : * et sancti tui exsúltent. Propter David, servum tuum, * non avértas fáciem Christi tui. Iurávit Dóminus David veritátem, et non frustrábitur eam: * De fructu ventris tui ponam super sedem tuam. Si custodíerint fílii tui testaméntum meum, * et testimónia mea hæc, quæ docébo eos : Et fílii eórum usque in sæculum, * sedébunt super sedem tuam. Quóniam elégit Dóminus Sion : * elégit eam in habitatiónem sibi. Hæc réquies mea in sæculum sæculi : * hic habitábo, quóniam elégi eam. Víduam eius benedícens benedícam : * páuperes eius saturábo pánibus. Sacerdótes eius índuam salutári : * et sancti eius exsultatióne exsultábunt. Illuc prodúcam cornu David, * parávi lucérnam Christo meo. Inimícos eius índuam confusióne : * super ipsum autem efflorébit sanctificátio mea. Glória Patri... |
Recuerda, Señor, a David y todos sus problemas. Hizo este juramento al Señor, este voto al Dios de Jacob: "No entraré en la tienda donde habito, no subiré al lecho donde yazgo, No permitiré que mis ojos se duerman, ni que mis párpados se adormezcan, Ni descanso para mis sienes, hasta que haya encontrado un lugar para el Señor, un tabernáculo para el Dios de Jacob. Oímos que el arca estaba en Efrata, pero la encontramos en la ciudad de las llanuras boscosas. Vayamos al tabernáculo preparado para el Señor y postrémonos ante el escabel. ¡Levántate, Señor, tú y el arca donde habita tu santidad! Que tus sacerdotes se revistan de inocencia, y que tus fieles griten de alegría. Por amor a David, tu siervo, no apartes la vista del rostro de tu Ungido. El Señor hizo a David un juramento verdadero, y no dejará de cumplirlo: "Pondré en tu trono reyes que procederán de ti. Y si tus hijos guardan mi alianza y los preceptos que les enseñaré, Sus hijos también se sentarán en tu trono para siempre. Porque el Señor ha elegido a Sión; la ha escogido para que sea su morada. "Sí, éste es mi lugar de reposo para siempre; allí habitaré, pues lo he elegido. Derramaré mis bendiciones sobre sus viudas; saciaré de pan a sus necesitados. Vestiré de salvación a sus sacerdotes, y sus fieles gritarán de alegría. Allí aumentaré el poder de David; prepararé una antorcha para mi Ungido. Avergonzaré a sus enemigos, y la corona de mi santidad brillará en su frente. Gloria al Padre... |
| Ant. Et omnis mansuetúdinis eius. ¡Ant. Ecce quam bonum, † et quam iucúndum, habitáre fratres in unum! |
Ant. y de todas sus penas. Hormiga. ¡Qué alegría es que los hermanos vivan juntos! |
|
Salmo 132
|
|
| ¡Ecce quam bonum, et quam iucúndum, * habitáre fratres in unum! Sicut unguéntum in cápite, * quod descéndit in barbam, barbam Aaron, Quod descéndit in oram vestiménti eius : * sicut ros Hermon, qui descéndit in montem Sion. Quóniam illic mandávit Dóminus benedictiónem, * et vitam usque in sæculum. Glória Patri... |
¡Qué bueno, qué dulce es que los hermanos vivan juntos! Es como el aceite perfumado que, al ser rociado sobre la cabeza, desciende sobre la barba, sobre la barba de Aarón, Y fluye por el borde de su manto. Es como el rocío del Hermón que desciende sobre el monte Sión: Porque es allí donde el Señor ha establecido la bendición y la vida para siempre. Gloria al Padre... |
|
Durante el año :
|
|
| Ant. Ecce quam bonum, et quam iucúndum, habitáre fratres in unum. | Hormiga. ¡Qué alegría es que los hermanos vivan juntos! |
|
Semana Santa :
|
|
| Hormiga. Allelúia, allelúia, allelúia. | Hormiga. Allelúia, allelúia, allelúia. |
|
Durante el año, en servicios festivos :
|
|
Capítulo
|
|
| Benedíctus Deus, et Pater Dómini nostri Iesu Christi, † Pater misericordiárum, et Deus totíus consolatiónis, * qui consolátur nos in omni tribulatióne nostra. | Bendito sea Dios, Padre de nuestro Señor Jesucristo, Padre de misericordias y Dios de toda consolación, que nos consuela en todas nuestras tribulaciones. |
| R. Deo grátias. | R. Demos gracias a Dios. |
|
Respuesta corta
|
|
| Benedícam Dóminum * in omni témpore (bis) V. Semper laus eius in ore meo. * In omni... Glória... Benedícam... |
Bendeciré al Señor * en todo momento (bis) V. Su alabanza estará siempre en mis labios. * En todo momento. Gloria al Padre... bendeciré... |
|
Himno
|
|
| Tellúris ingens Cónditor, Mundi solum qui eruens, Pulsis aquæ moléstiis, Terram dedísti immóbilem : Ut germen aptum próferens, Fulvis decóra flóribus, Fecúnda fructu sísteret, Pastúmque gratum rédderet. Mentis perústæ vúlnera Munda viróre grátiæ : Ut facta fletu díluat, Motúsque pravos átterat. Iussis tuis obtémperet : Nullis malis appróximet : Bonis repléri gáudeat, Et mortis actum nésciat. Præsta, Pater piíssime, Patríque compar Unice, Cum Spíritu Paráclito Regnans per omne sæculum. Amén. |
Gran Creador de la tierra, Que, limpiando el suelo del mundo Inundaciones, Hizo estable la tierra, Para que, produciendo buenas semillas Y adornado con flores doradas, Se vuelve fructífero, Y ofrece buenos pastos. En el corazón quemado por las heridas, Haz que tu gracia vuelva a ser verde: Que lave sus males con lágrimas, Y domar sus instintos malignos. Que obedezca tus preceptos, Que se mantenga alejado de todo mal: Feliz de estar lleno de cosas buenas, Ignora todos los actos de muerte. Escúchanos, Padre misericordioso, Y tú, el igual al Padre, Con el Espíritu consolador, Reinando por los siglos de los siglos. Amén. |
|
|
|
|
V. Dirigátur, Dómine, orátio mea. R. Sicut incénsum in conspéctu tuo. |
V. Que mi oración se eleve a ti, Señor. R. Como incienso en tu presencia. |
|
Antífona del Magnificat
|
|
| Exsúltet † spíritus meus in Dómino Deo, salutári meo. | Que mi espíritu se regocije en Dios, mi Salvador. |
|
Cántico de la Bienaventurada Virgen María
(Lc 1, 46-55)
|
|
| Magníficat * ánima mea Dóminum : Et exsultávit spíritus meus * in Deo, salutári meo. Quia respéxit humilitátem ancíllæ suæ : * ecce enim ex hoc beátam me dicent omnes generatiónes. Quia fecit mihi magna qui potens est : * et sanctum nomen eius. Et misericórdia eius a progénie in progénies * timéntibus eum. Fecit poténtiam in brácchio suo : * dispérsit supérbos mente cordis sui. Depósuit poténtes de sede, * et exaltávit húmiles. Esuriéntes implévit bonis : * et dívites dimísit inánes. Suscépit Israel, púerum suum,* recordátus misericórdiæ suæ. Sicut locútus est ad patres nostros, * Abraham, et semini eius in sæcula. Glória Patri... |
Mi alma glorifica al Señor, Y mi espíritu se regocija en Dios, mi Salvador, Porque ha visto la humildad de su siervo. A partir de ahora, todas las generaciones me llamarán bienaventurado, Porque el Todopoderoso ha hecho grandes cosas en mí, y santo es su nombre. Su misericordia se derrama de edad en edad sobre los que le temen. Extendió la fuerza de su brazo; dispersó a los soberbios en los pensamientos de su corazón; Ha derribado a los poderosos de sus tronos y ha levantado a los humildes; Llenó de bienes a los hambrientos y despidió a los ricos con las manos vacías. Cuidó de Israel, su siervo, acordándose de su misericordia, Como prometió a nuestros padres, en favor de Abraham y su descendencia, para siempre. Gloria al Padre... |
|
Después del himno, se repite la antífona, y luego decimos:
|
|
|
V. Kyrie, eléison. R. Christe, eléison. Kyrie, eléison. |
V. Señor, ten piedad. R. Cristo, ten piedad. Señor, ten piedad. |
| Pater noster... | Padre nuestro... |
|
en voz alta; al final decimos:
|
|
| R. Sed líbera nos a malo. | R. Pero líbranos del mal. |
|
V. Dóminus vobíscum. R. Et cum spíritu tuo. Orémus |
V. Que el Señor esté con vosotros. R. Y con tu mente. Recemos |
|
Se reza la oración del día. Luego, si es oportuno, se evoca el recuerdo de una fiesta que tendría vísperas el mismo día. Después de la última oración, se añade :
|
|
|
V. Dóminus vobíscum. R. Et cum spíritu tuo. V. Benedicámus Dómino. R. Deo grátias. V. Fidélium ánimæ per misericórdiam Dei requiéscant in pace. R. Amén. V. Divínum auxílium máneat semper nobíscum. R. Et cum frátribus nostris abséntibus. Amén. |
V. Que el Señor esté con vosotros. R. Y con tu mente. V. Bendice al Señor. R. Gracias a Dios. V. Que las almas de los fieles difuntos, por la misericordia de Dios, descansen en paz. R. Amén. V. Que la ayuda de Dios esté siempre con nosotros. R. Y con nuestros hermanos ausentes. Amén. |
|
VÍSPERAS DEL MIÉRCOLES
|
|
|
V. Deus, in adiutórium meum inténde. R. Dómine, ad adiuvándum me festína. Glória Patri, et Fílio, et Spirítui Sancto. Sicut erat in princípio, et nunc, et semper, et in sæcula sæculórum. Amén. Aleluya. |
V. Dios, ayúdame. R. Apresúrate, Señor, a ayudarme. Gloria al Padre, al Hijo y al Espíritu Santo. Como era en el principio, es ahora y será siempre y por los siglos de los siglos. Amén. Aleluya. |
|
A partir de Septuagesima, el Allelúia se sustituye por :
|
|
| Laus tibi, Dómine, Rex ætérnæ glóriæ. | Alabado seas, Señor, Rey de la eternidad gloria. |
|
Durante el año :
|
|
| Ant. Omnia, † quæcúmque vóluit, Dóminus fecit. | Ant. Todo lo que el Señor ha querido, lo ha hecho. |
|
En Pascua, los cuatro salmos se recitan bajo esta única antífona:
|
|
| Ant. Alelúia, † alelúia, alelúia. | Ant. Aleluya, aleluya, aleluya. |
|
Salmo 134
|
|
| Laudáte nomen Dómini, * laudáte, servi, Dóminum, Qui statis in domo Dómini, * in átriis domus Dei nostri. Laudáte Dóminum, quia bonus Dóminus : * psállite nómini eius, quóniam suave. Quóniam Iacob elégit sibi Dóminus, * Israel in possessiónem sibi. Quia ego cognóvi, quod magnus est Dóminus, * et Deus noster præ ómnibus diis. Omnia, quæcúmque vóluit, Dóminus fecit in cælo et in terra, * in mari et in ómnibus abyssis. Edúcens nubes ab extrémo terræ : * fúlgura in plúviam fecit : Qui prodúcit ventos de thesáuris suis. * Qui percússit primogénita Ægypti ab hómine usque ad pecus. Et misit signa et prodígia in médio tui, Ægypte: * in Pharaónem, et in omnes servos eius. Qui percússit gentes multas : * et occídit reges fortes : Sehon, regem Amorrhæórum, et Og, regem Basan, * et ómnia regna Chánaan. Et dedit terram eórum hereditátem, * hereditátem Israel, pópulo suo. Dómine, nomen tuum in ætérnum : * Dómine, memoriále tuum in generatiónem et generatiónem. Quia iudicábit Dóminus pópulum suum : * et in servis suis deprecábitur. Simulácra géntium argéntum et aurum, * ópera mánuum hóminum. Os habent, et non loquéntur : * óculos habent, et non vidébunt. Aures habent, et non áudient :* neque enim est spíritus in ore ipsórum. Símiles illis fiant qui fáciunt ea * et omnes, qui confídunt in eis. Domus Israel, benedícite Dómino : * domus Aaron, benedícite Dómino. Domus Levi, benedícite Dómino : * qui timétis Dóminum, benedícite Dómino. Benedíctus Dóminus ex Sion, * qui hábitat in Ierúsalem. Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto. Sicut erat in princípio, et nunc, et semper, * et in sæcula sæculórum. Amén. |
Alabad el nombre del Señor; alabad al Señor, vosotros sus siervos, que están en la casa del Señor, en los atrios de la casa de nuestro Dios. Alabad al Señor, porque es bueno; cantad himnos a su nombre con el arpa, porque es bondadoso. Porque el Señor ha elegido a Jacob y a Israel para que sean su herencia. Sí, lo sé, el Señor es grande, nuestro Dios está por encima de todos los dioses. El Señor hace lo que quiere, en el cielo y en la tierra, en el mar y en todas las profundidades. Él hace subir las nubes desde los confines de la tierra, y envía de ellas relámpagos con la lluvia; Saca viento de sus tesoros. Una vez mató a los primogénitos de Egipto, desde el hombre hasta la bestia. Realizó signos y prodigios en medio de ti, Egipto, contra el faraón y todos sus siervos. Hirió a muchas naciones y mató a reyes poderosos: Sehón, rey de los amorreos; Og, rey de Basán, y todos los reyes de Canaán. Y dio su tierra en herencia a Israel, su pueblo. Señor, tu nombre permanece para siempre; Señor, tu memoria perdura de edad en edad. Porque el Señor es clemente con su pueblo y se compadece de sus siervos. Los ídolos de las naciones no son más que plata y oro, modelados por manos de hombres. Tienen boca y no hablan; tienen ojos y no ven; Tienen oídos, pero no oyen; de su boca no sale ni el aliento. ¡Que los que las hacen y todos los que confían en ellas sean como ellas! Casa de Israel, ¡bendigan al Señor! Casa de Aarón, ¡bendecid al Señor! Casa de Leví, ¡bendecid al Señor! Todos los que teméis al Señor, ¡bendecid al Señor! Bendito sea el Señor de Sión, que habita en Jerusalén. Gloria al Padre, al Hijo y al Espíritu Santo. Como era en el principio, es ahora y será siempre y por los siglos de los siglos. Amén. |
| Ant. Omnia, quæcúmque vóluit, Dóminus fecit. Ant. Quóniam † in ætérnum misericórdia eius. |
Ant. Todo lo que el Señor ha querido, lo ha hecho. Porque su misericordia es eterna. |
|
Salmo 135
|
|
| Confitémini Dómino, quóniam bonus : * quóniam in ætérnum misericórdia eius. Confitémini Deo deórum : * quóniam in ætérnum misericórdia eius. Confitémini Dómino dominórum : * quóniam in ætérnum misericórdia eius. Qui facit mirabília magna solus : * quóniam in ætérnum misericórdia eius. Qui fecit cælos in intelléctu : * quóniam in ætérnum misericórdia eius. Qui firmávit terram super aquas : * quóniam in ætérnum misericórdia eius. Qui fecit luminária magna : * quóniam in ætérnum misericórdia eius : Solem in potestátem diéi : * quóniam in ætérnum misericórdia eius : Lunam et stellas in potestátem noctis : * quóniam in ætérnum misericórdia eius. Qui percússit Ægyptum cum primogénitis eórum : * quóniam in ætérnum misericórdia eius. Qui edúxit Israel de médio eórum : * quóniam in ætérnum misericórdia eius : In manu poténti et brácchio excélso : * quóniam in ætérnum misericórdia eius. Qui divísit Mare Rubrum in divisiónes : * quóniam in ætérnum misericórdia eius : Et edúxit Israel per médium eius: * quóniam in ætérnum misericórdia eius : Et excússit Pharaónem, et virtútem eius in Mari Rubro : * quóniam in ætérnum misericórdia eius. Qui tradúxit pópulum suum per desértum : * quóniam in ætérnum misericórdia eius. Qui percússit reges magnos : * quóniam in ætérnum misericórdia eius : Et occídit reges fortes : * quóniam in ætérnum misericórdia eius : Sehon, regem Amorrhæórum :* quóniam in ætérnum misericórdia eius : Et Og, regem Basan : * quóniam in ætérnum misericórdia eius. Et dedit terram eórum hereditátem : * quóniam in ætérnum misericórdia eius : Hereditátem Israel, servo suo :* quóniam in ætérnum misericórdia eius. Quia in humilitáte nostra memor fuit nostri : * quóniam in ætérnum misericórdia eius. Et redémit nos ab inimícis nostris : * quóniam in ætérnum misericórdia eius. Qui dat escam omni carni : * quóniam in ætérnum misericórdia eius. Confitémini Deo cæli : * quóniam in ætérnum misericórdia eius. Confitémini Dómino dominórum : * quóniam in ætérnum misericórdia eius. Glória Patri... |
Alabad al Señor, porque es bueno, porque es eterna su misericordia; Alabado sea el Dios de los dioses, porque es eterna su misericordia; Alabado sea el Señor de los señores, porque es eterna su misericordia; El único Dios que hace grandes maravillas, porque su misericordia es eterna; Quien sabiamente hizo los cielos, porque es eterna su misericordia; Que extendió la tierra sobre las aguas, porque es eterna su misericordia; Que hizo las grandes luminarias, porque es eterna su misericordia; Que el sol presida el día, pues su misericordia es eterna; La luna y las estrellas para presidir la noche, porque es eterna su misericordia; El Dios que hirió a Egipto en su primogénito, porque es eterna su misericordia; Que sacó a Israel de entre este pueblo idólatra, porque es eterna su misericordia; Con mano fuerte y brazo extendido, porque es eterna su misericordia; Que dividió en dos el Mar Rojo, porque es eterna su misericordia; que sacó adelante a Israel, porque es eterna su misericordia; Y arrojó al Faraón y a su ejército a las olas; porque para siempre es su misericordia; El Dios que guió a su pueblo por el desierto, porque su misericordia es eterna; Que derribó a grandes reyes, porque es eterna su misericordia; Y mató a poderosos príncipes; porque para siempre es su misericordia; Sehón, rey de los amorreos, porque su misericordia es eterna; Y Og, rey de Basán, porque su misericordia es eterna; Que les dio su tierra en herencia, porque es eterna su misericordia; por heredad a Israel su siervo, porque es eterna su misericordia; que se acordó de nosotros cuando estábamos afligidos, porque es eterna su misericordia; y nos libró de nuestros enemigos, porque es eterna su misericordia; El Dios que da alimento a todo ser viviente, porque su misericordia es eterna; Alabado sea el Dios del cielo, porque es eterna su misericordia; Alabado sea el Señor de los señores, porque es eterna su misericordia. Gloria al Padre... |
| Ant. Quóniam in ætérnum misericórdia eius. Ant. Hymnum † cantáte nobis de cánticis Sion. |
Porque su misericordia es eterna. Ant. Cántanos canciones de Sión. |
|
Salmo 136
|
|
| Super flúmina Babylónis, illic sédimus et flévimus : * cum recordarémur Sion : In salícibus in médio eius, * suspéndimus órgana nostra. Quia illic interrogavérunt nos, qui captívos duxérunt nos, * verba cantiónum : Et qui abduxérunt nos : * Hymnum cantáte nobis de cánticis Sion. Quómodo cantábimus cánticum Dómini * in terra aliéna ? Si oblítus fúero tui, Ierúsalem,* oblivióni detur déxtera mea. Adhæreat lingua mea fáucibus meis, * si non memínero tui : Si non proposúero Ierúsalem, * in princípio lætítiæ meæ. Memor esto, Dómine, filiórum Edom, * in die Ierúsalem : Qui dicunt : Exinaníte, exinaníte * usque ad fundaméntum in ea. Fília Babylónis mísera : * beátus, qui retríbuet tibi retributiónem tuam, quam retribuísti nobis. Beátus, qui tenébit, * et allídet párvulos tuos ad petram. Glória Patri... |
Junto a los ríos de Babilonia nos sentamos y lloramos, recordando a Sión. En los sauces de sus valles colgamos nuestras arpas. Porque allí nuestros conquistadores nos pidieron que les dejáramos oír nuestros himnos; Los que nos habían secuestrado decían: "¡Cantadnos una canción de Sión! ¿Cómo podemos cantar el cántico del Señor en tierra extranjera? Si alguna vez te olvido, Jerusalén, ¡que también se olvide mi diestra! Que se me pegue la lengua al paladar si dejo de pensar en ti, ¡Si es que no pongo Jerusalén a la cabeza de mi lista de alegrías! Acuérdate, Señor, de los hijos de Edom, cuando, en el día de las calamidades de Jerusalén, Dijeron: "¡Destruidla, destruidla hasta sus cimientos!". Hija de Babilonia, condenada a la destrucción, ¡bendito el que te pague el mal que nos has hecho! Bendito el que agarra a vuestros hijos pequeños y los aplasta contra la piedra. Gloria al Padre... |
| Ant. Hymnum cantáte nobis de cánticis Sion. Ant. In conspéctu † Angelórum psallam tibi, Deus meus. |
Ant. Cántanos canciones de Sión. Ant. En presencia de tus ángeles, te cantaré, Dios mío. |
|
Salmo 137
|
|
| Confitébor tibi, Dómine, in toto corde meo : * quóniam audísti verba oris mei. In conspéctu Angelórum psallam tibi: * adorábo ad templum sanctum tuum, et confitébor nómini tuo. Super misericórdia tua, et veritáte tua : * quóniam magnificásti super omne, nomen sanctum tuum. In quacúmque die invocávero te, exáudi me: * multiplicábis in ánima mea virtútem. Confiteántur tibi, Dómine, omnes reges terræ : * quia audiérunt ómnia verba oris tui : Et cantent in viis Dómini: * quóniam magna est glória Dómini. Quóniam excélsus Dóminus, et humília réspicit : * et alta a longe cognóscit. Si ambulávero in médio tribulatiónis, vivificábis me: † et super iram inimicórum meórum extendísti manum tuam, * et salvum me fecit déxtera tua. Dóminus retríbuet pro me : † Dómine, misericórdia tua in sæculum : * ópera mánuum tuárum ne despícias. Glória Patri... |
Señor, quiero alabarte de todo corazón, porque has escuchado la oración de mi boca; Quiero cantarte con el arpa en presencia de los ángeles, postrarme en tu santo templo y celebrar tu nombre, Por tu misericordia y tu fidelidad, porque has glorificado tu santo nombre por encima de todo. El día que te invoqué, me respondiste, le diste fuerza y valor a mi alma. Que todos los reyes de la tierra te alaben, Señor, cuando oigan los oráculos de tu boca. Que alaben los caminos del Señor, porque la gloria del Señor es grande. Porque el Señor está sentado en lo alto del cielo y ve a los humildes y conoce de lejos a los soberbios. Si estoy en apuros, me devuelves la vida; extiendes tu mano para detener la ira de mis enemigos, y tu diestra me salva. El Señor seguirá defendiéndome. Señor, tu misericordia es eterna; ¡no abandones la obra de tus manos! Gloria al Padre... |
|
Durante el año :
|
|
| Ant. In conspéctu Angelórum psallam tibi, Deus meus. | Ant. En presencia de tus ángeles, te cantaré, Dios mío. |
|
Semana Santa :
|
|
| Hormiga. Allelúia, allelúia, allelúia. | Hormiga. Allelúia, allelúia, allelúia. |
|
Capítulo
II Cor 1:3-4
|
|
| Benedíctus Deus, et Pater Dómini nostri Iesu Christi, † Pater misericordiárum, et Deus totíus consolatiónis, * qui consolátur nos in omni tribulatióne nostra. | Bendito sea Dios, Padre de nuestro Señor Jesucristo, Padre de misericordias y Dios de toda consolación, que nos consuela en todas nuestras tribulaciones. |
| R. Deo grátias. | R. Demos gracias a Dios. |
|
Respuesta corta
|
|
| Benedícam Dóminum * in omni témpore (bis) V. Semper laus eius in ore meo. * In omni... Glória... Benedícam... |
Bendeciré al Señor * en todo momento (bis) V. Su alabanza estará siempre en mis labios. * En todo momento. Gloria al Padre... Bendeciré... |
|
Himno
|
|
| Cæli Deus sanctíssime, Qui lúcidum centrum poli Candóre pingis ígneo, Augens decóro lúmine : Quarto die qui flámmeam Solis rotam constítuens, Lunæ minístras órdinem, Vagósque cursus síderum : Ut nóctibus, vel lúmini Diremptiónis términum, Primórdiis et ménsium Signum dares notíssimum ; Illúmina cor hóminum, Abstérge sordes méntium : Resólve culpæ vínculum : Evérte moles críminum. Præsta, Pater piíssime, Patríque compar Unice, Cum Spíritu Paráclito Regnans per omne sæculum. Amén. |
Dios santísimo del cielo, Y pintar con líneas de fuego El centro luminoso de los cielos, Hacerlo más claro y más bello, Lo haces al cuarto día, El globo ardiente del sol, Tú fijas el curso de la luna, Y la marcha errante de las estrellas : Así las noches, así los días, Recibir de ti su límite, Y al principio de cada mes Están marcados con un signo determinado ; Ilumina los corazones de los hombres, Lava la contaminación de las almas, Rompe las cadenas del pecado, Quita el peso de nuestros crímenes. Escúchanos, Padre misericordioso, Y tú, el igual al Padre, Con el Espíritu consolador, Reinando por los siglos de los siglos. Amén. |
|
V. Dirigátur, Dómine, orátio mea. R. Sicut incénsum in conspéctu |
V. Que mi oración se eleve a ti, Señor. R. Como incienso en tu presencia. |
|
Antífona del Magnificat
Lc 1, 48-49
|
|
| Respéxit Dóminus † humilitátem meam, et fecit in me magna, qui potens est. | El Señor ha visto mi humildad y ha hecho grandes cosas en mí, él que es poderoso. |
|
Cántico de la Bienaventurada Virgen María
(Lc 1, 46-55)
|
|
| Magníficat * ánima mea Dóminum : Et exsultávit spíritus meus * in Deo, salutári meo. Quia respéxit humilitátem ancíllæ suæ : * ecce enim ex hoc beátam me dicent omnes generatiónes. Quia fecit mihi magna qui potens est : * et sanctum nomen eius. Et misericórdia eius a progénie in progénies * timéntibus eum. Fecit poténtiam in brácchio suo : * dispérsit supérbos mente cordis sui. Depósuit poténtes de sede, * et exaltávit húmiles. Esuriéntes implévit bonis : * et dívites dimísit inánes. Suscépit Israel, púerum suum,* recordátus misericórdiæ suæ. Sicut locútus est ad patres nostros, * Abraham, et semini eius in sæcula. Glória Patri... |
Mi alma glorifica al Señor, Y mi espíritu se regocija en Dios, mi Salvador, Porque ha visto la humildad de su siervo. A partir de ahora, todas las generaciones me llamarán bienaventurado, Porque el Todopoderoso ha hecho grandes cosas en mí, y santo es su nombre. Su misericordia se derrama de edad en edad sobre los que le temen. Extendió la fuerza de su brazo; dispersó a los soberbios en los pensamientos de su corazón; Ha derribado a los poderosos de sus tronos y ha levantado a los humildes; Llenó de bienes a los hambrientos y despidió a los ricos con las manos vacías. Cuidó de Israel, su siervo, acordándose de su misericordia, Como prometió a nuestros padres, en favor de Abraham y su descendencia, para siempre. Gloria al Padre... |
|
Después del himno, se repite la antífona, y luego decimos:
|
|
|
V. Kyrie, eléison. R. Christe, eléison. Kyrie, eléison. |
V. Señor, ten piedad. R. Cristo, ten piedad. Señor, ten piedad. |
| Pater noster... | Padre nuestro... |
|
en voz alta; al final decimos:
|
|
| R. Sed líbera nos a malo. | R. Pero líbranos del mal. |
|
V. Dóminus vobíscum. R. Et cum spíritu tuo. Orémus |
V. Que el Señor esté con vosotros. R. Y con tu mente. Recemos |
|
Se reza la oración del día. Luego, si es oportuno, se evoca el recuerdo de una fiesta que tendría vísperas el mismo día. Después de la última oración, se añade :
|
|
|
V. Dóminus vobíscum. R. Et cum spíritu tuo. V. Benedicámus Dómino. R. Deo grátias. V. Fidélium ánimæ per misericórdiam Dei requiéscant in pace. R. Amén. V. Divínum auxílium máneat semper nobíscum. R. Et cum frátribus nostris abséntibus. Amén. |
V. Que el Señor esté con vosotros. R. Y con tu mente. V. Bendice al Señor. R. Gracias a Dios. V. Que las almas de los fieles difuntos, por la misericordia de Dios, descansen en paz. R. Amén. V. Que la ayuda de Dios esté siempre con nosotros. R. Y con nuestros hermanos ausentes. Amén. |
|
VÍSPERAS DE JUEVES
|
|
|
V. Deus, in adiutórium meum inténde. R. Dómine, ad adiuvándum mefestína. Glória Patri, et Fílio, et Spirítui Sancto. Sicut erat in princípio, et nunc, et semper, et in sæcula sæculórum. Amén. Aleluya. |
V. Dios, ayúdame. R. Apresúrate, Señor, a ayudarme. Gloria al Padre, al Hijo y al Espíritu Santo. Como era en el principio, es ahora y será siempre y por los siglos de los siglos. Amén. Aleluya. |
|
A partir de Septuagesima, el Allelúia se sustituye por :
|
|
| Laus tibi, Dómine, Rex ætérnæ glóriæ. | Alabado seas, Señor, Rey de la eternidad gloria. |
|
Durante el año :
|
|
| Ant. Dómine, † probásti me, et cognovísti me. | Hormiga. Señor, me has puesto a prueba y me conoces. |
|
En Pascua, los cuatro salmos se recitan bajo esta única antífona:
|
|
| Ant. Alelúia, † alelúia, alelúia. | Ant. Aleluya, aleluya, aleluya. |
|
Salmo 138
(1)
|
|
| Dómine, probásti me, et cognovísti me: * tu cognovísti sessiónem meam, et resurrectiónem meam. Intellexísti cogitatiónes meas de longe : * sémitam meam et funículum meum investigásti. Et omnes vias meas prævidísti : * quia non est sermo in lingua mea. Ecce, Dómine, tu cognovísti ómnia, novíssima et antíqua : * tu formásti me, et posuísti super me manum tuam. Mirábilis facta est sciéntia tua ex me : * confortáta est, et non pótero ad eam. Quo ibo a spíritu tuo ? * et quo a fácie tua fúgiam ? Si ascéndero in cælum, tu illic es : * si descéndero in inférnum, ades. Si súmpsero pennas meas dilúculo, * et habitávero in extrémis maris : Etenim illuc manus tua dedúcet me: * et tenébit me déxtera tua. Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto. Sicut erat in princípio, et nunc, et semper, * et in sæcula sæculórum. Amén. |
Señor, me has puesto a prueba y me conoces. Me conoces cuando me siento y cuando me levanto; Tú ves mis pensamientos desde lejos. Tú observas mis sendas y mis caminos, Y todos mis caminos te son conocidos de antemano. Mi palabra aún no ha llegado a mis labios, y sin embargo la conoces en su totalidad. Las cosas nuevas y las viejas están igualmente presentes para ti. Tú me formaste, y tu mano poderosa está sobre mí. Una ciencia tan maravillosa está fuera de mi alcance; es demasiado alta para que yo la alcance. ¿Dónde puedo ir para escapar de tu mente? ¿Dónde puedo huir para escapar de tu mirada? Si subo al cielo, allí estás tú; si bajo al Hades, allí estás tú. Si tomo las alas del alba, y me voy a vivir al borde del mar, Aquí también es tu mano la que me guiará, tu diestra la que me asirá. Gloria al Padre, al Hijo y al Espíritu Santo. Como era en el principio, es ahora y será siempre y por los siglos de los siglos. Amén. |
|
Salmo 138
(2)
|
|
| Et dixi : Fórsitan ténebræ conculcábunt me : * et nox illuminátio mea in delíciis meis. Quia ténebræ non obscurabúntur a te, † et nox sicut dies illuminábitur : * sicut ténebræ eius, ita et lumen eius. Quia tu possedísti renes meos : * suscepísti me de útero matris meæ. Confitébor tibi, quia terribíliter magnificátus es: † mirabília ópera tua, * et ánima mea cognóscit nimis. Non est occultátum os meum a te, quod fecísti in occúlto: * et substántia mea in inferióribus terræ. Imperféctum meum vidérunt óculi tui, † et in libro tuo omnes scribéntur: * dies formabúntur, et nemo in eis. Mihi autem nimis honorificáti sunt amíci tui, Deus : * nimis confortátus est principátus eórum. Dinumerábo eos, et super arénam multiplicabúntur: * exsurréxi, et adhuc sum tecum. Si occíderis, Deus, peccatóres :* viri sánguinum, declináte a me : Quia dícitis in cogitatióne : * Accípient in vanitáte civitátes tuas. Nonne qui odérunt te, Dómine, óderam? * et super inimícos tuos tabescébam? Perfécto ódio óderam illos : * et inimíci facti sunt mihi. Proba me, Deus, et scito cor meum : * intérroga me, et cognósce sémitas meas. Et vide, si via iniquitátis in me est : * et deduc me in via ætérna. Glória Patri... |
Si digo: "Al menos la oscuridad me cubrirá", la noche ilumina en tus ojos los placeres que creía esconder allí; Porque las tinieblas no son oscuras para vosotros; para vosotros la noche brilla como el día, y las tinieblas como la luz. Tú formaste mis entrañas y me protegiste desde el vientre de mi madre. Te doy gracias porque al crearme has mostrado un poder maravilloso; tus obras son admirables, y mi alma se complace en reconocerlo. No se te ocultó mi cuerpo cuando fui formado en secreto, cuando mi sustancia se desarrolló en las profundidades de la tierra. Yo no era más que un germen informe, y tus ojos me vieron, y en tu libro estaban escritos todos los días que me habías destinado, antes de que ninguno de ellos existiera aún. Dios, ¡qué deliciosos me parecen tus pensamientos! ¡Cuán numerosos y variados son los designios de tu sabiduría! Si quiero contarlos, superan en número a los granos de arena del mar; me despierto y sigo contigo. Dios, ¿no destruirás a los malvados? ¡Hombres de sangre, apartaos de mí! Hablan de ti de manera criminal, insultan tu nombre, ¡ellos, tus enemigos! ¿No debería, Señor, odiar a los que te odian, aborrecer a los que te hacen la guerra? Sí, los odio completamente, los considero mis propios enemigos. Examíname, oh Dios, y conoce mi corazón; pruébame y conoce lo más íntimo de mis pensamientos. Mira si ando por el camino del mal, y guíame por la senda de la vida eterna. Gloria al Padre... |
| Ant. Dómine, probásti me, et cognovísti me. | Hormiga. Señor, tú sondeas las profundidades de mi ser y me conoces. |
| Ant. A viro iníquo † líbera me, Dómine. | Ant. Líbrame, Señor, del hombre de pecado. |
|
Salmo 139
|
|
| Eripe me, Dómine, ab hómine malo : * a viro iníquo éripe me. Qui cogitavérunt iniquitátes in corde : * tota die constituébant prœlia. Acuérunt linguas suas sicut serpéntis : * venénum áspidum sub lábiis eórum. Custódi me, Dómine, de manu peccatóris : * et ab homínibus iníquis éripe me, Qui cogitavérunt supplantáre gressus meos. * Abscondérunt supérbi láqueum mihi : Et funes extendérunt in láqueum : * iuxta iter scándalum posuérunt mihi. Dixi Dómino: Deus meus es tu : * exáudi, Dómine, vocem deprecatiónis meæ. Dómine, Dómine, virtus salútis meæ : * obumbrásti super caput meum in die belli. Ne tradas me, Dómine, a desidério meo peccatóri: † cogitavérunt contra me, * ne derelínquas me, ne forte exalténtur. Caput circúitus eórum : * labor labiórum ipsórum opériet eos. Cadent super eos carbónes, † in ignem deícies eos : * in misériis non subsístent. Vir linguósus non dirigétur in terra : * virum iniústum mala cápient in intéritu. Cognóvi, quia fáciet Dóminus iudícium ínopis : * et vindíctam páuperum. Verúmtamen iusti confitebúntur nómini tuo : * et habitábunt recti cum vultu tuo. Glória Patri... |
Líbrame, Señor, del hombre malvado; defiéndeme del hombre injusto y violento. En sus corazones maquinan designios perversos; no cesan de suscitar guerras contra mí. Afilan sus lenguas como las de las serpientes, tienen el veneno de los áspides bajo sus labios. Señor, guárdame de las manos de los pecadores y defiéndeme de los hombres violentos, Que planean derribarme. Los orgullosos esconden trampas bajo mis pies, Se proponen atraparme, ponen trampas en mi camino. Dije al Señor: Tú eres mi Dios; escucha, Señor, la voz de mis súplicas. Oh Señor, Dios mío, tú eres mi poderoso ayudante; tú cubres mi cabeza en el día de la batalla. Señor, no hagas oídos sordos a mi oración ni me entregues a un pecador. Han tramado mi caída; no me abandones, no sea que triunfen. ¡Que la iniquidad de sus labios caiga sobre las cabezas de los que me asedian! ¡Que carbones encendidos caigan sobre ellos! ¡Que Dios los arroje al fuego, a un abismo de miseria del que nunca más se levantarán! No, el calumniador no prosperará en la tierra; la desgracia se apoderará del hombre violento y lo llevará a la ruina. Sé que el Señor hará justicia a los necesitados y defenderá a los pobres. Sí, los justos alabarán tu nombre, y los rectos habitarán ante tu rostro. Gloria al Padre... |
| Ant. A viro iníquo líbera me, Dómine. | Ant. Líbrame, Señor, del hombre de pecado. |
| Ant. Dómine, † clamávi ad te, exáudi me. | Ant. Señor, a ti clamo, escúchame. |
|
Salmo 140
|
|
| Dómine, clamávi ad te, exáudi me: * inténde voci meæ, cum clamávero ad te. Dirigátur orátio mea sicut incénsum in conspéctu tuo: * elevátio mánuum meárum sacrifícium vespertínum. Pone, Dómine, custódiam ori meo : * et óstium circumstántiæ lábiis meis. Non declínes cor meum in verba malítiæ, * ad excusándas excusatiónes in peccátis. Cum homínibus operántibus iniquitátem : * et non communicábo cum eléctis eórum. Corrípiet me iustus in misericórdia, et increpábit me : * óleum autem peccatóris non impínguet caput meum. Quóniam adhuc et orátio mea in beneplácitis eórum. * Absórpti sunt iuncti petræ iúdices eórum : Audient verba mea, quóniam potuérunt. * Sicut crassitúdo terræ erúpta est super terram. Dissipáta sunt ossa nostra secus inférnum. † Quia ad te, Dómine, óculi mei: * in te sperávi, non áuferas ánimam meam. Custódi me a láqueo, quem statuérunt mihi: * et a scándalis operántium iniquitátem. Cadent in retiáculo eius peccatóres : * singuláriter sum ego, donec tránseam. Glória Patri... |
Señor, a ti clamo, escúchame; escucha mi voz cuando te invoco. Que mi oración se eleve ante ti como incienso; que mis manos se eleven hacia ti como el sacrificio de la tarde. Vigila, Señor, mi boca, pon un centinela a la puerta de mis labios. Que mi corazón no se incline al mal, ni ponga vanas excusas al pecado; No quiero tener nada en común con los hombres de iniquidad, ni participar en sus fiestas. Que el justo me reprenda con caridad, que me reproche, ese es mi gozo; pero jamás el óleo de los pecadores perfumará mi cabeza. Me opondré a sus pérfidos designios con la oración. Pronto sus líderes serán arrojados por las rocas, Y verás lo poderosas que son mis oraciones con el Señor. Igual que el labrador rompe los terrones del suelo para sembrar la semilla, Así nuestros huesos están esparcidos al borde del Seol. Porque a ti miro, Señor, Dios mío; en ti espero, no me abandones. Presérvame de las trampas que me tienden, de los lazos de los que cometen iniquidad. ¡Que los pecadores caigan en sus propias redes y que yo sea el único que escape! Gloria al Padre... |
|
Durante el año :
|
|
| Ant. Dómine, clamávi ad te, exáudi me. | Ant. Señor, a ti clamo, escúchame. |
|
Semana Santa :
|
|
| Hormiga. Allelúia, allelúia, allelúia. | Hormiga. Allelúia, allelúia, allelúia. |
|
Capítulo
II Cor 1, 3-4
|
|
| Benedíctus Deus, et Pater Dómini nostri Iesu Christi, † Pater misericordiárum, et Deus totíus consolatiónis, * qui consolátur nos in omni tribulatióne nostra. | Bendito sea Dios, Padre de nuestro Señor Jesucristo, Padre de misericordias y Dios de toda consolación, que nos consuela en todas nuestras tribulaciones. |
| R. Deo grátias. | R. Demos gracias a Dios. |
|
Respuesta corta
|
|
| Benedícam Dóminum * in omni témpore (bis) V. Semper laus eius in ore meo. * In omni... Glória... Benedícam... |
Bendeciré al Señor * en todo momento (bis) V. Su alabanza estará siempre en mis labios. * En todo momento. Gloria al Padre... Bendeciré... |
|
Himno
|
|
| Magnæ Deus poténtiæ, Qui ex aquis ortum genus Partim remíttis gúrgiti, Partim levas in áera. Demérsa lymphis ímprimens, Subvécta cælis írrigans : Ut stirpe una pródita, Divérsa rápiant loca : Largíre cunctis sérvulis, Quos mundat unda Sánguinis, Nescíre lapsus críminum, Nec ferre mortis tædium. Ut culpa nullum déprimat : Nullum levet iactántia : Elísa mens ne cóncidat : Eláta mens ne córruat. Præsta, Pater piíssime, Patríque compar Unice, Cum Spíritu Paráclito Regnans per omne sæculum. Amén. |
Dios de poder y grandeza Que, de las especies nacidas en el agua, Deja algunos en el abismo, Y en el aire, levanta a los demás. Conduciéndolos hacia las olas, Transportándolos al cielo: De una acción común, Ocupan varios lugares. Da a todos tus siervos, Que tu Sangre te bañe, Ignorar la caída culpable Y la tristeza de la muerte. Que nadie sea aplastado por su error, El orgullo no levanta a nadie, No sea que el alma quede abrumada y destrozada, Que no caiga el alma. Escúchanos, Padre misericordioso, Y tú, el igual al Padre, Con el Espíritu consolador, Reinando por los siglos de los siglos. Amén. |
|
|
|
|
V. Dirigátur, Dómine, orátio mea. R. Sicut incénsum in conspéctu tuo. |
V. Que mi oración se eleve a ti, Señor. R. Como incienso en tu presencia. |
|
Antífona del Magnificat
Lc 1, 51-52
|
|
| Fac, Deus, poténtiam † in brácchio tuo: dispérde supérbos, et exálta húmiles. | Despliega, oh Dios, la fuerza de tu poder y exalta a los humildes. |
|
Cántico de la Bienaventurada Virgen María
(Lc 1, 46-55)
|
|
| Magníficat * ánima mea Dóminum : Et exsultávit spíritus meus * in Deo, salutári meo. Quia respéxit humilitátem ancíllæ suæ : * ecce enim ex hoc beátam me dicent omnes generatiónes. Quia fecit mihi magna qui potens est : * et sanctum nomen eius. Et misericórdia eius a progénie in progénies * timéntibus eum. Fecit poténtiam in brácchio suo : * dispérsit supérbos mente cordis sui. Depósuit poténtes de sede, * et exaltávit húmiles. Esuriéntes implévit bonis : * et dívites dimísit inánes. Suscépit Israel, púerum suum,* recordátus misericórdiæ suæ. Sicut locútus est ad patres nostros, * Abraham, et semini eius in sæcula. Glória Patri... |
Mi alma glorifica al Señor, Y mi espíritu se regocija en Dios, mi Salvador, Porque ha visto la humildad de su siervo. A partir de ahora, todas las generaciones me llamarán bienaventurado, Porque el Todopoderoso ha hecho grandes cosas en mí, y santo es su nombre. Su misericordia se derrama de edad en edad sobre los que le temen. Extendió la fuerza de su brazo; dispersó a los soberbios en los pensamientos de su corazón; Ha derribado a los poderosos de sus tronos y ha levantado a los humildes; Llenó de bienes a los hambrientos y despidió a los ricos con las manos vacías. Cuidó de Israel, su siervo, acordándose de su misericordia, Como prometió a nuestros padres, en favor de Abraham y su descendencia, para siempre. Gloria al Padre... |
|
Después del himno, se repite la antífona, y luego decimos:
|
|
|
V. Kyrie, eléison. R. Christe, eléison. Kyrie, eléison. |
V. Señor, ten piedad. R. Cristo, ten piedad. Señor, ten piedad. |
| Pater noster... | Padre nuestro... |
|
en voz alta; al final decimos:
|
|
| R. Sed líbera nos a malo. | R. Pero líbranos del mal. |
|
V. Dóminus vobíscum. R. Et cum spíritu tuo. Orémus |
V. Que el Señor esté con vosotros. R. Y con tu mente. Recemos |
|
Se reza la oración del día. Luego, si es oportuno, se evoca el recuerdo de una fiesta que tendría vísperas el mismo día. Después de la última oración, se añade :
|
|
|
V. Dóminus vobíscum. R. Et cum spíritu tuo. V. Benedicámus Dómino. R. Deo grátias. V. Fidélium ánimæ per misericórdiam Dei requiéscant in pace. R. Amén. V. Divínum auxílium máneat semper nobíscum. R. Et cum frátribus nostris abséntibus. Amén. |
V. Que el Señor esté con vosotros. R. Y con tu mente. V. Bendice al Señor. R. Gracias a Dios. V. Que las almas de los fieles difuntos, por la misericordia de Dios, descansen en paz. R. Amén. V. Que la ayuda de Dios esté siempre con nosotros. R. Y con nuestros hermanos ausentes. Amén. |
|
VÍSPERAS VIERNES
|
|
|
V. Deus, in adiutórium meum inténde. R. Dómine, ad adiuvándum mefestína. Glória Patri, et Fílio, et Spirítui Sancto. Sicut erat in princípio, et nunc, et semper, et in sæcula sæculórum. Amén. Aleluya. |
V. Dios, ayúdame. R. Apresúrate, Señor, a ayudarme. Gloria al Padre, al Hijo y al Espíritu Santo. Como era en el principio, es ahora y será siempre y por los siglos de los siglos. Amén. Aleluya. |
|
A partir de Septuagesima, el Allelúia se sustituye por :
|
|
| Laus tibi, Dómine, Rex ætérnæ glóriæ. | Alabado seas, Señor, Rey de la eternidad gloria. |
|
Durante el año :
|
|
| Ant. Pórtio mea, Dómine, † sit in terra vivéntium. | Ant. Mi parte, Señor, está en la tierra de los vivos. |
|
En Pascua, los cuatro salmos se recitan bajo esta única antífona:
|
|
| Ant. Alelúia, † alelúia, alelúia. | Ant. Aleluya, aleluya, aleluya. |
|
Salmo 141
|
|
| Voce mea ad Dóminum clamávi : * voce mea ad Dóminum deprecátus sum : Effúndo in conspéctu eius oratiónem meam, * et tribulatiónem meam ante ipsum pronúntio. In deficiéndo ex me spíritum meum, * et tu cognovísti sémitas meas. In via hac, qua ambulábam, * abscondérunt láqueum mihi. Considerábam ad déxteram, et vidébam : * et non erat, qui cognósceret me. Périit fuga a me, * et non est, qui requírat ánimam meam. Clamávi ad te, Dómine, † dixi: Tu es spes mea, * pórtio mea in terra vivéntium. Inténde ad deprecatiónem meam : * quia humiliátus sum nimis. Líbera me a persequéntibus me : * quia confortáti sunt super me. Educ de custódia ánimam meam ad confiténdum nómini tuo : * me exspéctant iusti, donec retríbuas mihi. Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto. Sicut erat in princípio, et nunc, et semper, * et in sæcula sæculórum. Amén. |
Alzaré mi voz al Señor y clamaré; alzaré mi voz al Señor y le suplicaré. En su presencia derramo mi oración; ante él doy a conocer mi angustia. Cuando mi espíritu me falla, mi valor revive al pensar que tú conoces mis caminos; Sabes que mis enemigos han escondido trampas en el camino para atraparme. Miro a mi derecha, miro a mi alrededor, y nadie me reconoce; No tengo escapatoria, nadie se preocupa por mi alma. A ti clamo, Señor; digo: Tú eres mi esperanza, mi porción en la tierra de los vivientes. Presta oídos a mi plegaria, pues soy excesivamente infeliz; Sálvame de los que me persiguen, pues son más fuertes que yo. Saca mi alma de esta prisión, para que pueda celebrar tu nombre. Los justos esperan, con los ojos fijos en mí, hasta que te hagas cargo de mi causa. Gloria al Padre, al Hijo y al Espíritu Santo. Como era en el principio, es ahora y será siempre y por los siglos de los siglos. Amén. |
| Ant. Pórtio mea, Dómine, sit in terra vivéntium. | Ant. Mi parte, Señor, está en la tierra de los vivos. |
| Ant. Benedíctus † Dóminus, Deus meus. | Ant. Bendito seas, Señor, Dios mío. |
|
Salmo 143
(1)
|
|
| Benedíctus Dóminus, Deus meus, qui docet manus meas ad prœlium, * et dígitos meos ad bellum. Misericórdia mea, et refúgium meum : * suscéptor meus, et libe- rátor meus : Protéctor meus, et in ipso sperávi : * qui subdit pópulum meum sub me. Dómine, quid est homo, quia innotuísti ei? * aut fílius hóminis, quia réputas eum ? Homo vanitáti símilis factus est : * dies eius sicut umbra prætéreunt. Dómine, inclína cælos tuos, et descénde : * tange montes, et fumigábunt. Fúlgura coruscatiónem, et dissipábis eos : * emítte sagíttas tuas, et conturbábis eos. Emítte manum tuam de alto, † éripe me, et líbera me de aquis multis: * de manu filiórum alienórum : Quorum os locútum est vanitátem : * et déxtera eórum, déxtera iniquitátis. Glória Patri... |
Bendito sea el Señor, mi Dios, que ha adiestrado mis manos para la lucha y mis dedos para la guerra. Él es mi benefactor y mi refugio, mi defensor y mi libertador, Y mi escudo; es en él en quien espero; es él quien ha puesto a todo mi pueblo bajo mis leyes. Señor, ¿qué es el hombre, para que te hayas dado a conocer a él? ¿El hijo del hombre, para que te ocupes de él? El hombre es como un soplo; sus días pasan como una sombra. Señor, baja los cielos y desciende; toca los montes y que ardan. Haz brillar tu rayo y dispersa a tus enemigos; dispara tus flechas y derrótalos. Extiende desde lo alto tu mano poderosa; líbrame y sálvame de las grandes aguas, de la mano de los hijos de los extraños, Cuya boca habla mentiras, y cuya diestra es diestra de perjurio. Gloria al Padre... |
|
Salmo 143
(2)
|
|
| Deus, cánticum novum cantábo tibi : * in psaltério decachórdo psallam tibi. Qui das salútem régibus : * qui redemísti David, servum tuum, de gládio malígno : éripe me, Et érue me de manu filiórum alienórum, † quorum os locútum est vanitátem : * et déxtera eórum, déxtera iniquitátis. Quorum fílii, sicut novéllæ plantatiónes * in iuventúte sua. Fíliæ eórum compósitæ : * circumornátæ ut similitúdo templi. Promptuária eórum plena, * eructántia ex hoc in illud. Oves eórum fœtósæ, abundántes in egréssibus suis : * boves eórum crassæ. Non est ruína macériæ, neque tránsitus : * neque clamor in platéis eórum. Beátum dixérunt pópulum, cui hæc sunt : * beátus pópulus, cuius Dóminus Deus eius. Glória Patri... |
Dios, te cantaré un cántico nuevo, te alabaré con el laúd de diez cuerdas, Tú que das la victoria a los reyes, que salvas a tu siervo David de la espada asesina. Líbrame y sálvame de la mano de los hijos de extraños, cuya boca habla mentiras y cuya diestra es diestra de perjurio. Sus hijos, como plantas jóvenes, crecen en la savia de su juventud; Sus hijas están adornadas, como un templo, con ricos ornamentos. Sus graneros están siempre llenos de todo tipo de provisiones; Sus ovejas fértiles se multiplican por miles en sus pastos. Sus novillas son vigorosas. No hay ninguna brecha en sus murallas que permita el paso del enemigo; nunca un grito de alarma en sus plazas públicas. Dichoso el pueblo que disfruta de estos bienes; ¡feliz sobre todo el pueblo cuyo Dios es el Señor! Gloria al Padre... |
| Ant. Benedíctus Dóminus, Deus meus. | Ant. Bendito seas, Señor, Dios mío. |
| Ant. Per síngulos dies † benedícam te, Dómine. | Ant. Te bendeciré cada día, Señor. |
|
Salmo 144
(1)
|
|
| Exaltábo te, Deus meus, rex : * et benedícam nómini tuo in sæculum, et in sæculum sæculi. Per síngulos dies benedícam tibi : * et laudábo nomen tuum in sæculum, et in sæculum sæculi. Magnus Dóminus, et laudábilis nimis : * et magnitúdinis eius non est finis. Generátio et generátio laudábit ópera tua : * et poténtiam tuam pronuntiábunt. Magnificéntiam glóriæ sanctitátis tuæ loquéntur : * et mirabília tua narrábunt. Et virtútem terribílium tuórum dicent: * et magnitúdinem tuam narrábunt. Memóriam abundántiæ suavitátis tuæ eructábunt : * et iustítia tua exsultábunt. Miserátor et miséricors Dóminus : * pátiens et multum miséricors. Suávis Dóminus univérsis : * et miseratiónes eius super ómnia ópera eius. Glória Patri... |
Quiero exaltarte, oh Dios mío, oh Rey, y bendecir tu nombre por los siglos de los siglos. Quiero bendecirte cada día y celebrar tu nombre por los siglos de los siglos. El Señor es grande y digno de toda alabanza; su grandeza es infinita. De edad en edad alabarán tus obras, proclamarán las maravillas de tu poder; Hablarán del glorioso esplendor de tu santidad, cantarán tus deslumbrantes maravillas; Hablarán de tu asombroso poder, contarán tu grandeza; Se proclamará el recuerdo de tu inmensa bondad y se exaltará tu justicia. El Señor es misericordioso y clemente, lento a la cólera y clemente. El Señor es bueno con todos, y su misericordia se extiende a todas sus criaturas. Gloria al Padre... |
|
Durante el año :
|
|
| Ant. Per síngulos dies benedícam te, Dómine. | Ant. Te bendeciré cada día, Señor. |
|
Semana Santa :
|
|
| Hormiga. Allelúia, allelúia, allelúia. | Hormiga. Allelúia, allelúia, allelúia. |
|
Durante el año en servicios festivos :
|
|
Capítulo
II Cor 1, 3-4
|
|
| Benedíctus Deus, et Pater Dómini nostri Iesu Christi, † Pater misericordiárum, et Deus totíus consolatiónis, * qui consolátur nos in omni tribulatióne nostra. | Bendito sea Dios, Padre de nuestro Señor Jesucristo, Padre de misericordias y Dios de toda consolación, que nos consuela en todas nuestras tribulaciones. |
|
Respuesta corta
|
|
| Benedícam Dóminum * in omni témpore (bis) V. Semper laus eius in ore meo. * In omni... Glória... Benedícam... |
Bendeciré al Señor * en todo momento (bis) V. Su alabanza estará siempre en mis labios. * En todo tiempo... Gloria al Padre... Bendeciré... |
|
Himno
|
|
| Plasmátor hóminis Deus, Qui cuncta solus órdinans, Humum iubes prodúcere Reptántis et feræ genus : Qui magna rerum córpora, Dictu iubéntis vívida, Ut sérviant per órdinem, Subdens dedísti hómini : Repélle a servis tuis, Quidquid per immundítiam, Aut móribus se súggerit, Aut áctibus se intérserit. Da gaudiórum præmia, Da gratiárum múnera : Dissólve litis víncula, Astrínge pacis fœdera. Præsta, Pater piíssime, Patríque compar Unice, Cum Spíritu Paráclito Regnans per omne sæculum. Amén. |
Dios, creador del hombre, El único que dispone de todo, A tu orden salir de la tierra El reptil y la bestia salvaje. Te has sometido al hombre, Para servirle adecuadamente, Seres de imponente masa, A los que tu palabra ha dado vida. Mantén alejados a tus sirvientes Que, debido a nuestra impureza, Se está colando en nuestras costumbres, O se insinúa en nuestras acciones. Recompénsanos con alegrías celestiales, Preséntanos tus gracias, Rompe los nudos de la discordia, Aprieta los lazos de la paz. Escúchanos, Padre misericordioso, Y tú, el igual al Padre, Con el Espíritu consolador, Reinando por los siglos de los siglos. Amén. |
|
V. Dirigátur, Dómine, orátio mea. R. Sicut incénsum in conspéctu |
V. Que mi oración se eleve a ti, Señor. R. Como incienso en tu presencia. |
|
Antífona del Magnificat
cf. Lc 1,52
|
|
| Depósuit poténtes, † Sanctos persequéntes : et exaltávit húmiles, Christum confiténtes. | Destronó a los poderosos que perseguían a los santos y exaltó a los humildes que confesaban a Cristo. |
|
Cántico de la Bienaventurada Virgen María
(Lc 1, 46-55)
|
|
| Magníficat * ánima mea Dóminum : Et exsultávit spíritus meus * in Deo, salutári meo. Quia respéxit humilitátem ancíllæ suæ : * ecce enim ex hoc beátam me dicent omnes generatiónes. Quia fecit mihi magna qui potens est : * et sanctum nomen eius. Et misericórdia eius a progénie in progénies * timéntibus eum. Fecit poténtiam in brácchio suo : * dispérsit supérbos mente cordis sui. Depósuit poténtes de sede, * et exaltávit húmiles. Esuriéntes implévit bonis : * et dívites dimísit inánes. Suscépit Israel, púerum suum,* recordátus misericórdiæ suæ. Sicut locútus est ad patres nostros, * Abraham, et semini eius in sæcula. Glória Patri... |
Mi alma glorifica al Señor, Y mi espíritu se regocija en Dios, mi Salvador, Porque ha visto la humildad de su siervo. A partir de ahora, todas las generaciones me llamarán bienaventurado, Porque el Todopoderoso ha hecho grandes cosas en mí, y santo es su nombre. Su misericordia se derrama de edad en edad sobre los que le temen. Extendió la fuerza de su brazo; dispersó a los soberbios en los pensamientos de su corazón; Ha derribado a los poderosos de sus tronos y ha levantado a los humildes; Llenó de bienes a los hambrientos y despidió a los ricos con las manos vacías. Cuidó de Israel, su siervo, acordándose de su misericordia, Como prometió a nuestros padres, en favor de Abraham y su descendencia, para siempre. Gloria al Padre... |
|
Después del himno, se repite la antífona, y luego decimos:
|
|
|
V. Kyrie, eléison. R. Christe, eléison. Kyrie, eléison. |
V. Señor, ten piedad. R. Cristo, ten piedad. Señor, ten piedad. |
| Pater noster... | Padre nuestro... |
|
en voz alta; al final decimos:
|
|
| R. Sed líbera nos a malo. | R. Pero líbranos del mal. |
|
V. Dóminus vobíscum. R. Et cum spíritu tuo. Orémus |
V. Que el Señor esté con vosotros. R. Y con tu mente. Recemos |
|
Se reza la oración del día. Luego, si es oportuno, se evoca el recuerdo de una fiesta que tendría vísperas el mismo día. Después de la última oración, se añade :
|
|
|
V. Dóminus vobíscum. R. Et cum spíritu tuo. V. Benedicámus Dómino. R. Deo grátias. V. Fidélium ánimæ per misericórdiam Dei requiéscant in pace. R. Amén. V. Divínum auxílium máneat semper nobíscum. R. Et cum frátribus nostris abséntibus. Amén. |
V. Que el Señor esté con vosotros. R. Y con tu mente. V. Bendice al Señor. R. Gracias a Dios. V. Que las almas de los fieles difuntos, por la misericordia de Dios, descansen en paz. R. Amén. V. Que la ayuda de Dios esté siempre con nosotros. R. Y con nuestros hermanos ausentes. Amén. |
|
VÍSPERAS DEL SÁBADO
|
|
|
V. Deus, in adiutórium meum inténde. R. Dómine, ad adiuvándum mefestína. Glória Patri, et Fílio, et Spirítui Sancto. Sicut erat in princípio, et nunc, et semper, et in sæcula sæculórum. Amén. Aleluya. |
V. Dios, ayúdame. R. Apresúrate, Señor, a ayudarme. Gloria al Padre, al Hijo y al Espíritu Santo. Como era en el principio, es ahora y será siempre y por los siglos de los siglos. Amén. Aleluya. |
|
A partir de Septuagesima, el Allelúia se sustituye por :
|
|
| Laus tibi, Dómine, Rex ætérnæ glóriæ. | Alabado seas, Señor, Rey de la eternidad gloria. |
|
Durante el año :
|
|
| Ant. Regnum tuum, † Dómine, regnum ómnium sæculórum. | Ant. Tu reino, Señor, es un reino eterno. |
|
En Pascua, los cuatro salmos se recitan bajo esta única antífona: |
|
| Ant. Alelúia, † alelúia, alelúia. | Ant. Aleluya, aleluya, aleluya. |
|
Salmo 144
(2)
|
| Confiteántur tibi, Dómine, ómnia ópera tua : * et sancti tui benedícant tibi. Glóriam regni tui dicent: * et poténtiam tuam loquéntur : Ut notam fáciant fíliis hóminum poténtiam tuam : * et glóriam magnificéntiæ regni tui. Regnum tuum regnum ómnium sæculórum : * et dominátio tua in omni generatióne et generatiónem. Fidélis Dóminus in ómnibus verbis suis : * et sanctus in ómnibus opéribus suis. Allevat Dóminus omnes qui córruunt : * et érigit omnes elísos. Oculi ómnium in te sperant, Dó- mine : * et tu das escam illórum in témpore opportúno. Aperis tu manum tuam : * et imples omne ánimal benedictióne. Iustus Dóminus in ómnibus viis suis : * et sanctus in ómnibus opéribus suis. Prope est Dóminus ómnibus invocántibus eum : * ómnibus invocántibus eum in veritáte. Voluntátem timéntium se fáciet: † et deprecatiónem eórum exáudiet, * et salvos fáciet eos. Custódit Dóminus omnes diligéntes se : * et omnes peccatóres dispérdet. Laudatiónem Dómini loquétur os meum : * et benedícat omnis caro nómini sancto eius in sæculum, et in sæculum sæculi. Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto. Sicut erat in princípio, et nunc, et semper, * et in sæcula sæculórum. Amén. |
Que todas tus obras te alaben, Señor, y que tus piadosos siervos te bendigan. Que declaren la gloria de tu reinado y proclamen tu poder soberano, Para dar a conocer a los hijos de los hombres tu poder y el esplendor glorioso de tu reinado. Tu reino es el reino de todas las edades, y tu imperio perdura de edad en edad. El Señor es fiel en todo lo que dice y santo en todo lo que hace. El Señor levanta a todos los que caen, endereza a todos los que están rotos. Los ojos de todos los seres esperan mirarte, y tú les das su alimento a su debido tiempo. Abres la mano y llenas de tus bienes todo lo que respira. El Señor es justo en todos sus caminos y santo en todas sus obras. El Señor está cerca de todos los que le invocan, de todos los que le invocan con corazón sincero. Cumple los deseos de quienes le temen; escucha sus plegarias y los salva. El Señor guarda a todos los que le aman y destruye a todos los pecadores. Que mi boca proclame la alabanza del Señor, y que toda carne bendiga su santo nombre por los siglos de los siglos. Gloria al Padre, al Hijo y al Espíritu Santo. Como era en el principio, es ahora y será siempre y por los siglos de los siglos. Amén. |
| Ant. Regnum tuum, Dómine, regnum ómnium sæculórum. | Ant. Tu reino, Señor, es un reino eterno. |
| Ant. Laudábo † Deum meum in vita mea. | Hormiga. Alabaré a mi Dios toda mi vida. |
|
Salmo 145
|
|
| Lauda, ánima mea, Dóminum,† laudábo Dóminum in vita mea : * psallam Deo meo, quámdiu fúero. Nolíte confídere in princípibus : * in fíliis hóminum, in quibus non est salus. Exíbit spíritus eius, et revertétur in terram suam : * in illa die períbunt omnes cogitatiónes eórum. Beátus, cuius Deus Iacob adiútor eius, † spes eius in Dómino Deo ipsíus : * qui fecit cælum et terram, mare et ómnia, quæ in eis sunt. Qui custódit veritátem in sæculum, † facit iudícium iniúriam patiéntibus : * dat escam esuriéntibus. Dóminus solvit compedítos : * Dóminus illúminat cæcos. Dóminus érigit elísos, * Dóminus díligit iustos. Dóminus custódit ádvenas, † pupíllum et víduam suscípiet : * et vias peccatórum dispérdet. Regnábit Dóminus in sæcula, Deus tuus, Sion, * in generatiónem et generatiónem. Glória Patri... |
Alaba, alma mía, al Señor. Toda mi vida quiero alabar al Señor, hasta mi último día quiero cantar a mi Dios. No pongas tu confianza en los príncipes, ni en los hijos de los hombres, que no pueden salvar. Se les va el aliento y vuelven al polvo, y ese mismo día se desvanecen sus vanos planes. Dichoso el hombre que confía en el Dios de Jacob, que pone su esperanza en el Señor, su Dios. El Señor hizo el cielo y la tierra, el mar y todo lo que hay en él. Él es siempre fiel a sus palabras; da justicia a los oprimidos y alimento a los hambrientos. El Señor libera a los cautivos; el Señor abre los ojos de los ciegos; El Señor levanta a los quebrantados; el Señor ama a los justos; El Señor protege a los extranjeros y defiende al huérfano y a la viuda, pero destruye los caminos de los pecadores. El Señor reina para siempre; tu Dios, oh Sión, perdura de edad en edad. Gloria al Padre... |
| Ant. Laudábo Deum meum in vita mea. | Hormiga. Alabaré a mi Dios toda mi vida. |
| Ant. Deo nostro † iucúnda sit laudátio. | Ant. Que nuestra alabanza sea agradable a nuestro Dios. |
|
Salmo 146
|
|
| Laudáte Dóminum quóniam bonus est psalmus : * Deo nostro sit iucúnda, decoráque laudátio. Ædíficans Ierúsalem Dóminus : * dispersiónes Israélis congregábit. Qui sanat contrítos corde : * et álligat contritiónes eórum. Qui númerat multitúdinem stellárum : * et ómnibus eis nómina vocat. Magnus Dóminus noster, et magna virtus eius : * et sapiéntiæ eius non est númerus. Suscípiens mansuétos Dóminus : * humílians autem peccatóres usque ad terram. Præcínite Dómino in confessióne : * psállite Deo nostro in cíthara. Qui óperit cælum núbibus : * et parat terræ plúviam. Qui prodúcit in móntibus fenum : * et herbam servitúti hóminum. Qui dat iuméntis escam ipsórum : * et pullis corvórum invocántibus eum. Non in fortitúdine equi voluntátem habébit : * nec in tíbiis viri beneplácitum erit ei. Beneplácitum est Dómino super timéntes eum : * et in eis, qui sperant super misericórdia eius. Glória Patri... |
Alabad al Señor, porque es bueno cantarle con el arpa; ¡que la alabanza sea agradable a nuestro Dios, que sea digna de él! El Señor reconstruye Jerusalén y reúne al pueblo disperso de Israel. Cura a los quebrantados de corazón y venda sus heridas. Conoce el número de estrellas y las llama a todas por su nombre. Nuestro Señor es grande, su poder es infinito y su entendimiento no tiene límites. El Señor ayuda a los humildes y a los mansos, pero derriba a los pecadores. Cantad al Señor un cántico de acción de gracias; alabad a nuestro Dios con el arpa. Cubre los cielos de nubes y prepara la lluvia para fertilizar la tierra. Él hace crecer la hierba en las montañas y las plantas para uso humano. Alimenta a los rebaños y a los jóvenes cuervos que claman a él. No es en el vigor del caballo donde encuentra placer, ni en las piernas del hombre donde encuentra placer. El Señor se complace en los que le temen y en los que esperan en su bondad. Gloria al Padre... |
| Ant. Deo nostro iucúnda sit laudátio. | Ant. Que nuestra alabanza sea agradable a nuestro Dios. |
| Ant. Lauda, † Ierúsalem, Dóminum. | Ant. Jerusalén, alaba al Señor. |
|
Salmo 147
|
|
| Lauda, Ierúsalem, Dóminum :* lauda Deum tuum, Sion. Quóniam confortávit seras portárum tuárum : * benedíxit fíliis tuis in te. Qui pósuit fines tuos pacem : * et ádipe fruménti sátiat te. Qui emíttit elóquium suum terræ : * velóciter currit sermo eius. Qui dat nivem sicut lanam : * nébulam sicut cínerem spargit. Mittit crystállum suam sicut buccéllas : * ante fáciem frígoris eius quis sustinébit ? Emíttet verbum suum, et liquefáciet ea : * flabit spíritus eius, et fluent aquæ. Qui annúntiat verbum suum Iacob : * iustítias et iudícia sua Israel. Non fecit táliter omni natióni : * et iudícia sua non manifestávit eis. Glória Patri... |
Jerusalén, alaba al Señor; Sión, alaba a tu Dios. Ha reforzado los cerrojos de tus puertas y ha bendecido a tus hijos dentro de tus murallas. Él pone paz en tus fronteras; te sacia con la flor del trigo. Envía sus órdenes a la tierra; su palabra corre con velocidad. Hace caer la nieve como un vellón blanco, dispersa la escarcha como ceniza. Lanza sus cubitos de hielo en pedazos; ¿quién puede hacer frente a su escarcha? Envía su palabra, y las derrite; sopla su viento, y las aguas vuelven a fluir. Fue él quien reveló su palabra a Jacob, sus leyes y sus preceptos a Israel. No hizo lo mismo con las demás naciones; no les dio a conocer sus preceptos. Gloria al Padre... |
|
Durante el año :
|
|
| Ant. Lauda, Ierúsalem, Dóminum. | Ant. Jerusalén, alaba al Señor. |
|
Semana Santa :
|
|
| Hormiga. Allelúia, allelúia, allelúia. | Hormiga. Allelúia, allelúia, allelúia. |
|
Capítulo
Romanos 11:33
|
|
| ¡O altitúdo divitiárum sapiéntiæ et sciéntiæ Dei: † quam incomprensibília sunt iudícia eius, * et investigábiles viæ eius! | ¡Oh profundidad inagotable de la sabiduría y de la ciencia de Dios! ¡Cuán insondables son sus juicios y cuán incomprensibles sus caminos! R. Demos gracias a Dios. |
| R. Deo grátias. | R. Demos gracias a Dios. |
|
Respuesta corta
|
|
| Magnus Dóminus noster, * et magna virtus eius. (bis) V. Et sapiéntiæ eius non est númerus. * Et magna... Glória Patri... Magnus... |
Grande es nuestro Dios, * y grande es su poder. (bis) V. Y su sabiduría no tiene medida. * Y grande es... Gloria al Padre... Grande es nuestro Dios... |
|
Himno
|
|
| Olux, beáta Trínitas, Et principális Unitas : Iam sol recédit ígneus, Infúnde lumen córdibus. Te mane laudum cármine, Te deprecémur véspere : Te nostra supplex glória Per cuncta laudet sæcula Deo Patri sit glória, Eiúsque soli Fílio, Cum Spíritu Paráclito, Et nunc, et in perpetuum. Amén. |
Luz, Santísima Trinidad, Que son la Unidad soberana, El sol abrasador se retira: Pon la luz en nuestros corazones. Es a ti a quien cantamos por la mañana, Te rezamos por la noche; Eres tú quien, por toda la eternidad, Nuestra oración de gloria es una oración de alabanza. Gloria a Dios Padre, Gloria a su Hijo único, Con el Espíritu consolador, Ahora y por toda la eternidad. Amén. |
|
|
|
|
V. Vespertína orátio ascéndat ad te, Dómine. R. Et descéndat super nos misericórdia tua. |
V. Que nuestra oración vespertina se eleve a ti, Señor. R. Y que tu misericordia descienda sobre nosotros. |
|
Antífona del Magnificat
|
|
Antífona propia, excepto los sábados después de Epifanía, en que se dice la antífona siguiente:
|
|
| Suscépit Deus † Israel, púerum suum : sicut locútus est ad Abraham, et semen eius : exaltáre húmiles usque in sæculum. | Dios ha dado a Israel a su siervo, Abraham, y a su descendencia: exaltará a los humildes por toda la eternidad. |
|
Cántico de la Bienaventurada Virgen María
(Lc 1, 46-55)
|
|
| Magníficat * ánima mea Dóminum : Et exsultávit spíritus meus * in Deo, salutári meo. Quia respéxit humilitátem ancíllæ suæ : * ecce enim ex hoc beátam me dicent omnes generatiónes. Quia fecit mihi magna qui potens est : * et sanctum nomen eius. Et misericórdia eius a progénie in progénies * timéntibus eum. Fecit poténtiam in brácchio suo : * dispérsit supérbos mente cordis sui. Depósuit poténtes de sede, * et exaltávit húmiles. Esuriéntes implévit bonis : * et dívites dimísit inánes. Suscépit Israel, púerum suum,* recordátus misericórdiæ suæ. Sicut locútus est ad patres nostros, * Abraham, et semini eius in sæcula. Glória Patri... |
Mi alma glorifica al Señor, Y mi espíritu se regocija en Dios, mi Salvador, Porque ha visto la humildad de su siervo. A partir de ahora, todas las generaciones me llamarán bienaventurado, Porque el Todopoderoso ha hecho grandes cosas en mí, y santo es su nombre. Su misericordia se derrama de edad en edad sobre los que le temen. Extendió la fuerza de su brazo; dispersó a los soberbios en los pensamientos de su corazón; Ha derribado a los poderosos de sus tronos y ha levantado a los humildes; Llenó de bienes a los hambrientos y despidió a los ricos con las manos vacías. Cuidó de Israel, su siervo, acordándose de su misericordia, Como prometió a nuestros padres, en favor de Abraham y su descendencia, para siempre. Gloria al Padre... |
|
Después del himno, se repite la antífona, y luego decimos:
|
|
|
V. Kyrie, eléison. R. Christe, eléison. Kyrie, eléison. |
V. Señor, ten piedad. R. Cristo, ten piedad. Señor, ten piedad. |
| Pater noster... | Padre nuestro... |
|
en voz alta; al final decimos:
|
|
| R. Sed líbera nos a malo. | R. Pero líbranos del mal. |
|
V. Dóminus vobíscum. R. Et cum spíritu tuo. Orémus |
V. Que el Señor esté con vosotros. R. Y con tu mente. Recemos |
|
Se reza la oración del día. Luego, si es oportuno, se evoca el recuerdo de una fiesta que tendría vísperas el mismo día. Después de la última oración, se añade :
|
|
|
V. Dóminus vobíscum. R. Et cum spíritu tuo. V. Benedicámus Dómino. R. Deo grátias. V. Fidélium ánimæ per misericórdiam Dei requiéscant in pace. R. Amén. V. Divínum auxílium máneat semper nobíscum. R. Et cum frátribus nostris abséntibus. Amén. |
V. Que el Señor esté con vosotros. R. Y con tu mente. V. Bendice al Señor. R. Gracias a Dios. V. Que las almas de los fieles difuntos, por la misericordia de Dios, descansen en paz. R. Amén. V. Que la ayuda de Dios esté siempre con nosotros. R. Y con nuestros hermanos ausentes. Amén. |
Completas
|
CUMPLETAS
|
|
Lector:
|
|
| V. Iube, Domne, benedícere. | V. Padre, por favor bendíceme. |
|
Bendición
|
|
|
Noctem quiétam et finem perféctum
* concédat nobis Dóminus omnípotens. |
Que Dios Todopoderoso nos conceda
una noche tranquila y un final feliz. |
| R. Amén. | R. Amén. |
|
Lectura breve
|
|
|
Fratres : Sóbrii estóte, et vigiláte : † quia adversárius vester diábolus tamquam leo rúgiens círcuit, quærens quem dévoret :* cui resístite fortes in fide.
Tu autem, Dómine, miserére nobis. |
Hermanos: Sed sobrios y velad, porque vuestro adversario el diablo os ronda como león rugiente, buscando a quien devorar: resistidle con la fuerza de la fe.
Y tú, Señor, ten piedad de nosotros. |
| R. Deo grátias. | R. Demos gracias a Dios. |
| V. Adiutórium nostrum in nómine Dómini. | V. Nuestra ayuda está en el nombre del Señor. |
|
Se hace un examen de conciencia durante el Padre Nuestro. A continuación, el hebdomadario recita el Confíteor :
|
|
|
Confíteor Deo omnipoténti, beátæ Maríæ semper Vírgini, beáto Michaéli Archángelo, beáto Ioánni Baptístæ, sanctis Apóstolis Petro et Paulo, beáto Patri nostro Benedícto, ómnibus Sanctis, et vobis, fratres, quia peccávi nimis cogitatióne, verbo et ópere : mea culpa, mea culpa, mea máxima culpa.
Ideo precor beátam Maríam semper Vírginem, beátum Michaélem Archángelum, beátum Ioánnem Baptístam, sanctos Apóstolos Petrum et Paulum, beátum Patrem nostrum Benedíctum, omnes Sanctos, et vos, fratres, oráre pro me ad Dóminum Deum nostrum. |
Confieso a Dios Todopoderoso, a María Santísima siempre Virgen, a San Miguel Arcángel, a San Juan Bautista, a los santos apóstoles Pedro y Pablo, a nuestro bienaventurado Padre San Benito, a todos los santos y a vosotros, hermanos míos, que he pecado mucho de pensamiento, de palabra y de obra; es culpa mía, es culpa mía, es culpa mía muy grande.
Ruego, pues, a la Santísima Virgen María, a San Miguel Arcángel, a San Juan Bautista, a los santos apóstoles Pedro y Pablo, a nuestro bendito Padre San Benito, a todos los santos y a vosotros, hermanos míos, que roguéis por mí a Dios nuestro Señor. |
|
R.
Misereátur tui omnípotens Deus et, dimíssis peccátis tuis, perdúcat te ad vitam ætérnam.
R. Amén. |
R.
Que Dios Todopoderoso se apiade de ti, perdone tus pecados y te conduzca a la vida eterna.
R. Amén. |
|
A continuación, el coro recita el Confíteor:
|
|
|
Confíteor Deo omnipoténti, beátæ Maríæ semper Vírgini, beáto Michaéli Archángelo, beáto Ioánni Baptístæ, sanctis Apóstolis Petro et Paulo, beáto Patri nostro Benedícto, ómnibus Sanctis, et tibi, Pater, quia peccávi nimis cogitatióne, verbo et ópere : mea culpa, mea culpa, mea máxima culpa.
Ideo precor beátam Maríam semper Vírginem, beátum Michaélem Archángelum, beátum Ioánnem Baptístam, sanctos Apóstolos Petrum et Paulum, beátum Patrem nostrum Benedíctum, omnes Sanctos, et te, Pater, oráre pro me ad Dóminum Deum nostrum. |
Confieso a Dios Todopoderoso, a María Santísima siempre Virgen, a San Miguel Arcángel, a San Juan Bautista, a los santos apóstoles Pedro y Pablo, a nuestro bienaventurado Padre San Benito, a todos los santos y a ti, Padre, que he pecado mucho en mis pensamientos, palabras y obras; es culpa mía, es culpa mía, es culpa mía muy grande.
Por eso ruego a la Santísima Virgen María, a San Miguel Arcángel, a San Juan Bautista, a los santos apóstoles Pedro y Pablo, a nuestro bendito Padre San Benito, a todos los santos y a usted, Padre, que rueguen por mí a Dios nuestro Señor. |
|
El Semanario :
|
|
|
Misereatur vestri omnípotens Deus et, dimíssis peccátis vestris, perdúcat vos ad vitam ætérnam.
R. Amén. |
Que Dios Todopoderoso se apiade de ti, perdone tus pecados y te conduzca a la vida eterna.
R. Amén. |
|
Indulgéntiam, absolutiónem, et remissiónem peccatórum nostrórum tríbuat nobis omnípotens et miséricors Dóminus.
R. Amén. |
Que el Señor todopoderoso y misericordioso nos conceda la indulgencia, la absolución y la remisión de nuestros pecados.
R. Amén. |
|
V.
Convérte nos, Deus, salutáris noster.
R. Et avérte iram tuam a nobis. |
V.
Conviértenos, oh Dios, Salvador nuestro.
R. Y aparta de nosotros tu ira. |
|
V.
Deus, in adiutórium meum inténde.
R. Dómine, ad adiuvándum me festína. * Glória Patri, et Fílio, et Spirítui Sancto. * Sicut erat in princípio, et nunc, et semper, et in sæcula sæculórum. Amén. * Allelúia. |
V.
Dios, ayúdame.
R. Apresúrate, Señor, a ayudarme. Gloria al Padre, al Hijo y al Espíritu Santo. Como era en el principio, así es ahora y así será siempre. Amén. Aleluya. |
|
A partir de Septuagesima, el Allelúia se sustituye por :
|
|
| Laus tibi, Dómine, Rex ætérnæ glóriæ. | Alabado seas, Señor, Rey de la gloria eterna. |
|
A continuación se recitan los tres salmos siguientes, sin antífona.
|
|
Salmo 4
|
|
|
Cum invocárem, exaudívit me Deus iustítiæ meæ : * in tribulatióne dilatásti mihi.
Miserére mei, * et exáudi oratiónem meam. Fílii hóminum, úsquequo gravi corde? * ut quid dilígitis vanitátem, et quæritis mendácium? Et scitóte, quóniam mirificávit Dóminus sanctum suum : * Dóminus exáudiet me, cum clamávero ad eum. Irascímini, et nolíte peccáre : † quæ dícitis in córdibus vestris, * in cubílibus vestris compungímini. Sacrificáte sacrifícium iustítiæ, † et speráte in Dómino. * Multi dicunt: Quis osténdit nobis bona? Signátum est super nos lumen vultus tui, Dómine : * dedísti lætítiam in corde meo. A fructu fruménti, vini et ólei sui * multiplicáti sunt. In pace in idípsum * dórmiam, et requiéscam ; Quóniam tu, Dómine, singuláriter in spe * constituísti me. Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto. Sicut erat in princípio, et nunc, et semper, * et in sæcula sæculórum. Amén. |
Cuando le invoco, el Dios de mi justicia me escucha; cuando estoy en apuros, Señor, me haces remar mar adentro.
Ten piedad de mí, y esta vez responde de nuevo a mi plegaria. Hijos de los hombres, ¿hasta cuándo se endurecerá vuestro corazón? ¿Por qué amáis la vanidad y buscáis la mentira? Sabed que el Señor ha hecho maravillas por su santo. El Señor me escucha cuando clamo a él. Tiembla ante Dios y renuncia al pecado; vuelca sobre tu lecho los pensamientos de tu corazón y arrepiéntete. Ofreced sacrificios de justicia y esperanza en el Señor. Muchos dicen: "¿Quién nos mostrará la felicidad? La luz de tu rostro, Señor, ha brillado sobre nosotros como una señal. Has traído alegría a mi corazón, Mayor alegría que la que da a mis enemigos la abundancia de trigo, vino y aceite. En paz me acostaré y me dormiré enseguida; Porque tú, Señor, eres el único que me da seguridad. Gloria al Padre, al Hijo y al Espíritu Santo. Como era en el principio, es ahora y será siempre y por los siglos de los siglos. Amén. |
|
Salmo 90
|
|
|
Qui hábitat in adiutório Altíssimi, * in protectióne Dei cæli commorábitur.
Dicet Dómino : Suscéptor meus es tu, et refúgium meum : * Deus meus, sperábo in eum. Quóniam ipse liberávit me de láqueo venántium, * et a verbo áspero. Scápulis suis obumbrábit tibi :* et sub pennis eius sperábis. Scuto circúmdabit te véritas eius : * non timébis a timóre noctúrno, A sagítta volánte in die, † a negótio perambulánte in ténebris : * ab incúrsu, et dæmónio meridiáno. Cadent a látere tuo mille, † et decem míllia a dextris tuis : * ad te autem non appropinquábit. Verúmtamen óculis tuis considerábis : * et retributiónem peccatórum vidébis. Quóniam tu es, Dómine, spes mea : * Altíssimum posuísti refúgium tuum. Non accédet ad te malum: * et flagéllum non appropinquábit tabernáculo tuo. Quóniam Angelis suis mandávit de te : * ut custódiant te in ómnibus viis tuis. In mánibus portábunt te : * ne forte offéndas ad lápidem pedem tuum. Super áspidem et basilíscum ambulábis : * et conculcábis leónem et dracónem. Quóniam in me sperávit, liberábo eum : * prótegam eum, quóniam cognóvit nomen meum. Clamábit ad me, et ego exáudiam eum : † cum ipso sum in tribulatióne : * erípiam eum et glorificábo eum. Longitúdine diérum replébo eum : * et osténdam illi salutáre meum. Glória Patri... |
El que se cobija bajo la protección del Altísimo descansa a la sombra del Dios del cielo.
Dijo al Señor: "Tú eres mi defensor y mi refugio; tú eres mi Dios en quien confío. Porque él es quien me libra de la red de los cazadores y de las amenazas de los malvados. Él te cubrirá con sus alas, y bajo sus plumas encontrarás cobijo. Su fidelidad te rodeará como un escudo; no tendrás que temer los terrores de la noche, Ni la flecha que vuela durante el día, ni los complots que se urden en la oscuridad, ni los ataques del demonio a mediodía. Caerán mil a tu izquierda y diez mil a tu derecha, y no sufrirás daño. Sólo con tus ojos mirarás, y verás cuál es la paga de los impíos. Porque has dicho: "¡Tú eres mi esperanza, Señor! Has hecho del Altísimo tu refugio. Ningún mal te alcanzará; ninguna plaga se acercará a tu tienda. Porque Dios ha ordenado a sus ángeles que te guarden en todos tus caminos. Te llevarán en sus manos, no sea que golpees tu pie contra la piedra. Pisarás al león y al áspid; pisarás al cachorro de león y al dragón. Porque ha puesto su confianza en mí, dice el Señor, yo lo libraré; yo lo protegeré, porque conoce mi nombre. Me invocará, y yo le oiré; y estaré con él en la tribulación, para librarle y glorificarle. Alargaré sus días y le mostraré mi salvación. Gloria al Padre... |
|
Salmo 133
|
|
|
Ecce nunc benedícite Dóminum, * omnes servi Dómini :
Qui statis in domo Dómini, * in átriis domus Dei nostri. In nóctibus extóllite manus vestras in sancta, * et benedícite Dóminum. Benedícat te Dóminus ex Sion, * qui fecit cælum et terram. Glória Patri... |
Bendecid al Señor, todos sus siervos,
que sirven en la casa del Señor, en los atrios de la casa de nuestro Dios. Levantad las manos al santuario por la noche y bendecid al Señor. Que el Señor os bendiga desde Sión, el que hizo el cielo y la tierra. Gloria al Padre... |
|
Himno
|
|
|
Te lucis ante términum,
Rerum Creátor, póscimus, Ut sólita cleméntia Sis præsul ad custódiam. Procul recédant sómnia, Et nóctium phantásmata ; Hostémque nostrum cómprime, Ne polluántur córpora. Præsta, Pater omnípotens, Per Iesum Christum Dóminum, Qui tecum in perpetuum Regnat cum Sancto Spíritu. Amén. |
Eres tú, Creador del mundo
Recemos antes de que anochezca: Con tu amabilidad habitual, Vela por nosotros y guárdanos. Deja que los sueños se desvanezcan en la distancia Y los fantasmas de la noche ; Y suprimir a nuestro enemigo, Que nuestros cuerpos no se manchen. Escúchanos, Padre Todopoderoso, Por Jesucristo, el Señor, Que contigo y con el Espíritu Santo, Reina para siempre. Amén. |
|
Capítulo
Jeremías 14:9
|
|
|
Tu autem in nobis es, Dómine, † et nomen sanctum tuum invocátum est super nos : * ne derelínquas nos, Dómine, Deus noster.
R. Deo grátias. |
Tú estás con nosotros, Señor, y tu santo nombre ha sido invocado sobre nosotros: ¡no nos abandones, Señor, Dios nuestro!
V. Demos gracias a Dios. |
|
V.
Custódi nos, Dómine, ut pupíllam óculi (T. P. Allelúia.)
R. Sub umbra alárum tuárum prótege nos (T. P. Allelúia.) |
Tú estás con nosotros, Señor, y tu santo nombre ha sido invocado sobre nosotros: ¡no nos abandones, Señor, Dios nuestro!
R. Protégenos bajo la sombra de tus alas. (T. P. Aleluya.) |
|
V.
Kyrie, eléison.
R. Christe, eléison. Kyrie, eléison. Pater noster... |
V.
¡Señor, ten piedad!
R. ¡Cristo, ten piedad! ¡Señor, ten piedad! Padre nuestro... |
|
luego baja, hasta :
|
|
|
V.
Et ne nos indúcas in tentatiónem.
R. Sed líbera nos a malo. V. Dóminus vobíscum. R. Et cum spíritu tuo. Vísita, quæsumus, Dómine, habitatiónem istam, et omnes insídias inimíci ab ea longe repélle : † Angeli tui sancti hábitent in ea, qui nos in pace custódiant ; * et benedíctio tua sit super nos semper. Per Dóminum... R. Amén. V. Dóminus vobíscum. R. Et cum spíritu tuo. V. Benedicámus Dómino. R. Deo grátias. |
V.
Y no nos dejes sucumbir a la tentación.
R. Pero líbranos del mal. V. Que el Señor esté con vosotros. R. Y con tu mente. Por favor, Señor, visita esta morada y aleja de ella todas las asechanzas del enemigo; que tus santos Ángeles habiten allí para mantenernos en paz, y que tu bendición permanezca siempre sobre nosotros. Por nuestro Señor... R. Amén. V. Que el Señor esté con vosotros. R. Y con tu mente. V. Bendice al Señor. R. Demos gracias a Dios. |
|
Bendición
|
|
|
Benedícat et custódiat nos omnípotens et miséricors Dóminus, * Pater, et Fílius, et Spíritus Sanctus.
R. Amén. |
Que el Señor todopoderoso y misericordioso, Padre, Hijo y Espíritu Santo, nos bendiga y nos guarde.
R. Amén. |
|
De Adviento al 1 de febrero inclusive :
|
|
| Alma Redemptóris Mater, quæ pérvia cæli Porta manes, et stella maris, succúrre cadénti, súrgere qui curat, pópulo : tu quæ genuísti, natúra miránte, tuum sanctum Genitórem, Virgo prius ac postérius, Gabriélis ab ore sumens illud Ave, peccatórum miserére. | Auguste Mère du Rédempteur, porte du ciel toujours ouverte, étoile de la mer, secourez un peuple qui tombe, mais qui travaille à se relever. Tú que, para asombro de la naturaleza, diste a luz a tu Creador; Virgen antes y después del parto, recibiendo la salvación de Gabriel, ten piedad de los pecadores. |
|
Durante el Adviento :
|
|
|
V.
Angelus Dómini nuntiávit Maríæ.
R. Et concépit de Spíritu Sancto. Orémus. Grátiam tuam, quæsumus, Dó- mine, méntibus nostris infúnde : † ut, qui, Angelo nuntiánte, Christi Fílii tui incarnatiónem cognóvimus ; * per passiónem eius et crucem, ad resurrectiónis glóriam perducámur. Per eúndem Christum Dóminum nostrum. R. Amén. |
V.
El Ángel del Señor anunció a María.
R. Y concibió del Espíritu Santo. Recemos. Por favor, Señor, derrama tu gracia en nuestras almas, para que habiendo conocido, por el mensaje del Ángel, la Encarnación de Cristo, tu Hijo, lleguemos, por su pasión y cruz, a la gloria de la resurrección. Por el mismo Cristo, Señor nuestro. R. Amén. |
|
Desde las primeras vísperas de Navidad :
|
|
|
V.
Postparto, Virgo, invioláta permansísti.
R. Dei Génetrix, intercéde pro nobis. Orémus. Deus, qui salútis ætérnæ, beátæ Maríæ virginitáte fecúnda, humáno géneri præmia præstitísti: † tribue, quæsumus ; ut ipsam pro nobis intercédere sentiámus, * per quam merúimus auctórem vitæ suscípere, Dóminum nostrum Iesum Christum Fílium tuum. R. Amén. |
V.
Después de dar a luz, Virgen, conservaste tu virginidad.
R. Madre de Dios, intercede por nosotros. Recemos. Dios, que por la virginidad fecunda de María Santísima procuraste al género humano la salvación eterna, dígnate hacernos sentir la benéfica intercesión de aquella por quien recibimos al autor de la vida, nuestro Señor Jesucristo, tu Hijo. R. Amén. |
|
Del 2 de febrero al Miércoles Santo:
|
|
|
Ave, Regína cælórum,
Ave, Dómina Angelórum : Salve, radix, salve, porta, Ex qua mundo lux est orta : Gaude Virgo gloriósa Super omnes speciósa, Vale, o valde decóra, Et pro nobis Christum exóra. |
¡Salve, Reina del Cielo!
¡Salve, Soberano de los Ángeles! ¡Salve, Vástago de Jesé! ¡Hola, DoorDesde donde la luz lo tiene en el mundo! Alégrate, Virgen gloriosa, ¡Que los eclipsa a todos en belleza! Adiós, hermosa, Y ruega a Cristo por nosotros. |
|
V.
Dignáre me laudáre te, Virgo sacráta.
R. Da mihi virtútem contra hostes tuos. Orémus Concéde, miséricors Deus, fragilitáti nostræ præsídium : † ut, qui sanctæ Dei Genetrícis memóriam ágimus ; * intercessiónis eius auxílio, a nostris iniquitátibus resurgámus. Per eúndem Christum Dóminum nostrum. R. Amén. |
V.
Acepta mis alabanzas, Virgen santa.
R. Dame fuerza contra tus enemigos. Recemos. Dios de misericordia, ven en ayuda de nuestra debilidad: que celebrando la memoria de la santa Madre de Dios, podamos, con la ayuda de su intercesión, levantarnos de nuestras iniquidades. Por el mismo Cristo, nuestro Señor. R. Amén. |
|
Semana Santa :
|
|
|
Regína cæli, lætáre, allelúia ;
Quia quem meruísti portáre, allelúia, Resurréxit, sicut dixit, allelúia : Ora pro nobis Deum, allelúia. |
Reina del cielo, alégrate, aleluya ;
Por el que has merecido llevar, aleluya, Ha resucitado como dijo, aleluya. Ruega a Dios por nosotros, aleluya. |
|
V.
Gaude et lætáre, Virgo María, allelúia.
R. Quia surréxit Dóminus vere, allelúia. |
V.
Alégrate y triunfa, oh Virgen María, aleluya.
R. Porque el Señor ha resucitado, aleluya. |
|
Orémus.
Deus, qui per resurrectiónem Fílii tui, Dómini nostri Iesu Christi, mundum lætificáre dignátus es : † præsta, qu'æsumus ; ut, per eius Genetrícem Vírginem Maríam, * perpetuæ capiámus gáudia vitæ. Per eúndem Christum Dóminum nostrum. R. Amén. |
Recemos.
Dios, que te dignaste alegrar al mundo con la resurrección de Jesucristo, tu Hijo, concédenos, por su Madre la Virgen María, alcanzar los gozos de la vida eterna. Por el mismo Cristo, nuestro Señor. R. Amén. |
|
De la Santísima Trinidad al Adviento :
|
|
| Salve, Regína, Mater misericórdiæ; vita, dulcédo et spes nostra, salve. Ad te clamámus éxsules fílii Hevæ. Ad te suspirámus geméntes et flentes in hac lacrimárum valle. Eia ergo, advocáta nostra, illos tuos misericórdes óculos ad nos convérte. Et Iesum, benedíctum fructum ventris tui, nobis post hoc exsílium osténde. O clemens, o pia, o dulcis Virgo María. | Dios te salve, Reina, Madre de Misericordia, nuestra vida, nuestra dulzura y nuestra esperanza. Hijos desterrados de Eva, a ti clamamos en nuestra angustia. A ti suspiramos, gimiendo y llorando en este valle de lágrimas. Por favor, oh Abogada nuestra, vuelve hacia nosotros tus ojos misericordiosos. Y, después de este destierro, déjanos ver a Jesús, fruto bendito de tu vientre. Oh misericordiosa, oh buena, oh dulce Virgen María. |
|
V.
Ora pro nobis, sancta Dei Génetrix.
R. Ut digni efficiámur promissiónibus Christi. Orémus. Omnípotens sempitérne Deus, qui gloriósæ Vírginis Matris Maríæ corpus et ánimam, ut dignum Fílii tui habitáculum éffici mererétur, Spíritu Sancto cooperánte, præparásti : † da, ut cuius commemoratióne lætámur ; * eius pia intercessióne, ab instántibus malis, et a morte perpetua liberémur. Per eúndem Christum Dóminum nostrum. R. Amén. |
V.
Ruega por nosotros, santa Madre de Dios.
R. Para que seamos dignos de las promesas de Cristo. Recemos. Dios todopoderoso y eterno, que, por la cooperación del Espíritu Santo, preparaste el cuerpo y el alma de la gloriosa Virgen Madre, María, para que mereciera ser la digna morada de tu Hijo, concédenos que ella, cuya memoria celebramos con alegría, nos libre por su amor misericordioso. intercesión, de los males presentes y de la muerte eterna. Por el mismo Cristo, nuestro Señor. R. Amén. |
|
Tras la antífona, el verso y la oración, concluimos:
|
|
|
V.
Divínum auxílium máneat semper nobíscum.
R. Et cum frátribus nostris abséntibus. |
V.
Que la ayuda de Dios esté siempre con nosotros.
R. Y con nuestros hermanos ausentes. Amén. |

